اَلْفُحْشُ وَ اَلتَّفَحُّشُ لَيْسَا مِنَ اَلْإِسْلاَم
دشنام دادن و شنیدن، از اسلام نیست.
کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.
اَلْفُحْشُ وَ اَلتَّفَحُّشُ لَيْسَا مِنَ اَلْإِسْلاَم
دشنام دادن و شنیدن، از اسلام نیست.
إنّ الفحش و التّفخّش ليسا من خلائق الإسلام
همانا دشنام دادن و شنیدن از خصلتهای اسلام نیست.
سُنَّةُ اَللِّئَامِ قُبْحُ اَلْكَلاَم
روش فرومایه گان، زشتگویی است.
سَامِعُ هُجْرِ اَلْقَوْلِ شَرِيكُ اَلْقَائِل
شنوندۀ سخن زشت، شریک گوینده است.
اَلظُّلْمُ يَجْلِبُ اَلنَّقِمَة
ستم به مصیبت می کشد.
اَلْبَغْيُ يَجْلِبُ اَلنِّقَم
ستمگری، مصیبتها را به خود می کشد.
اِتَّقُوا اَلْبَغْيَ فَإِنَّهُ يَجْلِبُ اَلنِّقَمَ وَ يَسْلُبُ اَلنِّعَمَ وَ يُوجِبُ اَلْغِيَر
از ستمگری بپرهیزید همانا ستمگری، مصیبتها و عقوبتها را به خود می کشد، نعمت ها را زایل می سازد و دگرگونی را واجب می کند.
أَبْلَغُ مَا تُسْتَجْلَبُ بِهِ اَلنِّقْمَةُ اَلْبَغْيُ وَ كُفْرُ اَلنِّعْمَة
رساترین چیزی که مصیبت را به خود می طلبد، ستمگری و ناسپاسی نعمت است.
بِالْبَغْيِ تُجْلَبُ اَلنِّقَم
با ستمگری، مصیبت فراهم می شود.
مَا أَقْرَبَ اَلنَّقِمَةَ مِنَ اَلظَّلُومِ اَلْمَظْلُوم
چه نزدیک است مصیبت ستمگر.
مَا أَقْرَبَ اَلنِّقْمَةَ مِنْ أَهْلِ اَلظُّلْمِ وَ اَلْعُدْوَان
چه نزدیک است مصیبت از ستمکاران و متجاوزان.
اَلْجَوْرُ مِمْحَاةٌ مهواة
ستم، نابود کننده است.