گنجینه احادیث

أَبْخَلُ اَلنَّاسِ بِعَرَضِهِ بقرضه أَسْخَاهُمْ بِعِرْضِه

خسیسترین مردم به ثروت خود به بدهی خود ، نسبت به آبروی خود بخشنده ترین است.

أَبْخَلُ اَلنَّاسِ مَنْ بَخِلَ بِالسَّلاَم

خسیسترین مردم کسی است که در سلام کردن خسیسی ورزد.

أَبْخَلُ اَلنَّاسِ مَنْ بَخِلَ عَلَى نَفْسِهِ بِمَالِهِ وَ خَلَّفَهُ لِوُرَّاثِه

خسیسترین مردم کسی است که در ثروت خود برای خودش خسیسی ورزد و آن را برای وارثهای خود به جای گذارد.

اَلْحَرِيصُ الحرص تَعِب

آزمند آزمندی رنج آور است.

اَلْحِرْصُ مَطِيَّةُ اَلتَّعَب

آزمندی، پرتگاه رنج است.

اَلْحَرِيصُ مَتْعُوبٌ فِيمَا يَضُرُّه

آزمند، در آنچه به او زیان می رساند به رنج افتاده است.

اَلْحِرْصُ ذُلٌّ وَ عَنَاء

آزمندی، پستی و مشقّت است.

اَلْحِرْصُ عَنَاءٌ مُؤَبَّد

آزمندی، مشقّت همیشگی است.

إِنَّ فِي اَلْحِرْصِ لَعَنَاء

همانا در آزمندی مشقّت است.

بِالْحِرْصِ يَكُونُ اَلْعَنَاء

با آزمندی، مشقّت خواهد بود.

ثَمَرَةُ اَلْحِرْصِ اَلْعَنَاء

ثمرۀ آزمندی، مشقّت است.

ثَمَرَةُ اَلْحِرْصِ اَلنَّصَب

ثمرۀ آزمندی، خستگی و رنج است.