گنجینه احادیث

سُلْطَانُ اَلْجَاهِلِ يُبْدِي مَعَايِبَه

پادشاه نادان، زشتیهای خود را آشکار سازد.

طَاعَةُ اَلْجَوْرِ تُوجِبُ اَلْهُلْكَ وَ تَأْتِي عَلَى اَلْمُلْك

فرمانبرداری ستم، تباهی را واجب می سازد و پادشاهی را زایل می کند.

ظُلْمُ اَلْمَرْءِ يُوبِقُهُ وَ يَصْرِعُه

ستم آدمی، او را تباه و خوار سازد.

لِلظَّالِمِ بِكَفِّهِ عَضَّة

آنچه برای ستمگر می ماند، پشیمانی است.

مَنْ عَمِلَ بِالْجَوْرِ عَجَّلَ اَللَّهُ هُلْكَه

هر که به ستم رفتار کند، خداوند هلاکت او را شتابان کند.

من جار ملكه تمنّ النّاس هلكه.

هر که در پادشاهی خود ستم کند، مردم آرزوی مرگ او نمایند.

مَنْ سَلَّ سَيْفَ اَلْعُدْوَانِ سُلِبَ عِزَّ اَلسُّلْطَان

هر که شمشیر ستم بیرون کشد، عزّت سلطنت از او گرفته شود.

لاَ يَكُونُ اَلْعُمْرَانُ حَيْثُ يَجُورُ اَلسُّلْطَان

آبادانی نخواهد بود آنگاه که پادشاه ستم می کند.

اَلاِقْتِصَادُ نِصْفُ اَلْمَؤُنَة

میانه روی، نیمی از هزینۀ زندگی است.

اَلْمُؤْمِنُ سِيرَتُهُ اَلْقَصْدُ وَ سُنَّتُهُ اَلرُّشْد

شیوۀ مؤمن، میانه روی و راه و روش او، بالندگی است.

طَرِيقَتُنَا اَلْقَصْدُ وَ سُنَّتُنَا اَلرُّشْد

راه ما میانه روی، و روش ما بالندگی است.

لِيَكُنْ مَرْكَبُكَ اَلْقَصْدُ وَ مَطْلَبُكَ اَلرُّشْد

میانه روی را مرکب، و بالندگی را خواست خویش قرار داده.