احادیث درباره احسان و نیکی

مِنْ عَلاَمَاتِ اَلْإِقْبَالِ اِصْطِنَاعُ اَلرِّجَال

از نشانه های دولت، برگزیدن نیکی به مردان است.

مَا تَوَسَّلَ أَحَدٌ إِلَيَّ بِوَسِيلَةٍ أَجَلَّ عِنْدِي مِنْ يَدٍ سَبَقَتْ مِنِّي إِلَيْهِ لِأُرَبِّيَهَا عِنْدَهُ بِاتِّبَاعِهَا أُخْتَهَا فَإِنَّ مَنْعَ اَلْأَوَاخِرِ يَقْطَعُ شُكْرَ اَلْأَوَائِل

وسیله ای نزد من برتر از دستی نیست که از من بر او پیشی گرفته باشد، دست دهنده ای که آن را با بخششهای دیگر نزد او بپرورم.زیرا منع نیکی دیگر، سپاس بخششهای پیشینی را قطع کند.

مِلاَكُ اَلْمُرُوَّةِ صِدْقُ اَللِّسَانِ وَ بَذْلُ اَلْإِحْسَان

معیار جوانمردی، راستگویی و نیکوکاری است.

نعم المرء المعروف العروف .

نیک است انسان نیکوکار.

لاَ يَكُونَنَّ أَخُوكَ عَلَى اَلْإِسَاءَةِ إِلَيْكَ أَقْوَى مِنْكَ عَلَى اَلْإِحْسَانِ إِلَيْه

برادر تو در بدی کردن به تو، نیرومندتر از تو نیست در نیکی کردن به او.

لاَ تُذَمُّ أَبَدا عَوَاقِبُ اَلْإِحْسَان

سرانجام نیکی کردن، هیچگاه نکوهش نشود.

يُسْتَدَلُّ عَلَى مُرُوَّةِ اَلرَّجُلِ بِبَثِّ اَلْمَعْرُوفِ وَ بَذْلِ اَلْإِحْسَانِ وَ تَرْكِ اَلاِمْتِنَان

بر جوانمردی مرد به گستراندن بخشش، و نیکوکاری، و فروگذاری منّت استدلال می شود.

رَأْسُ اَلْفَضَائِلِ اِصْطِنَاعُ اَلْأَفَاضِل

سر فزونیها، گزینش نیکی به برترینهاست.

اَلْمَعْرُوفُ فَضْلٌ. اَلْكَرَمُ نُبْل

نیکی کردن، فزونی و بخشندگی، زیرکی است.

اَلْإِحْسَانُ رَأْسُ اَلْفَضْل

نیکی کردن، سر فزونی است.

اَلْفَضْلُ مَعَ اَلْإِحْسَان

فزونی همراه با نیکی کردن است.

اَلْإِفْضَالُ أَفْضَلُ اَلْكَرَم

نیکی کردن، فزونترین بخشندگی است.