حدیث امام علی (ع) درباره احسان و نیکی

قال الإمام عليّ عليه السلام:

مَا تَوَسَّلَ أَحَدٌ إِلَيَّ بِوَسِيلَةٍ أَجَلَّ عِنْدِي مِنْ يَدٍ سَبَقَتْ مِنِّي إِلَيْهِ لِأُرَبِّيَهَا عِنْدَهُ بِاتِّبَاعِهَا أُخْتَهَا فَإِنَّ مَنْعَ اَلْأَوَاخِرِ يَقْطَعُ شُكْرَ اَلْأَوَائِل

وسیله ای نزد من برتر از دستی نیست که از من بر او پیشی گرفته باشد، دست دهنده ای که آن را با بخششهای دیگر نزد او بپرورم.زیرا منع نیکی دیگر، سپاس بخششهای پیشینی را قطع کند.