گنجینه احادیث

مَنْ شَفَعَ لَهُ اَلْقُرْآنُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ شُفِّعَ فِيهِ وَ مَنْ مَحَلَ بِهِ صُدِّقَ عَلَيْه

کسی را که قرآن در روز قیامت شفاعت کند، شفاعت او قبول گردد و از کسی که قرآن شکوه نماید، تصدیق خواهد گردید.

لاَ تَسْتَشْفِيَنَّ بِغَيْرِ اَلْقُرْآنِ فَإِنَّهُ مِنْ كُلِّ دَاءٍ شَاف

به غیر قرآن شفا مجویید، پس بدرستی که قرآن شفا دهندۀ هر دردی است.

تَدَبَّرُوا آيَاتِ اَلْقُرْآنِ وَ اِعْتَبِرُوا بِهِ فَإِنَّهُ أَبْلَغُ اَلْعِبَر

در آیات قرآن اندیشه کنید و به آن پند گیرید؛ بدرستی که آن رساترین پندهاست.

عَلَيْكُمْ بِهَذَا اَلْقُرْآنِ أَحِلُّوا حَلاَلَهُ وَ حَرِّمُوا حَرَامَهُ وَ اِعْمَلُوا بِمُحْكَمِهِ بِحُكْمِهِ وَ رُدُّوا مُتَشَابِهَهُ إِلَى عَالِمِهِ فَإِنَّهُ شَاهِدٌ عَلَيْكُمْ وَ أَفْضَلُ مَا بِهِ تَوَسَّلْتُم

بر شما باد به این قرآن.حلال آن را حلال شمارید و حرام آن را حرام.به آیات محکم آن حکم آن عمل کنید، و متشابه آن را به دانای آن باز گردانید.بدرستی که قرآن بر شما گواه است و برترین چیزی است که به آن متوسّل شوید.

أَهْلُ اَلْقُرْآنِ أَهْلُ اَللَّهِ وَ خَاصَّتُه

اهل قرآن، اهل خدا و از نزدیکان او هستند.

لِيَكُنْ سَمِيرُكَ اَلْقُرْآن

سخنگوی تو در شب باید قرآن باشد.

لَيْسَ لِأَحَدٍ بَعْدَ اَلْقُرْآنِ مِنْ فَاقَةٍ وَ لاَ لِأَحَدٍ قَبْلَ اَلْقُرْآنِ غِن ى

برای هیچ کس پس از آشنایی با قرآن نیازی نمی ماند و برای هیچ کس پیش از آشنایی با قرآن توانگری نمی باشد.

أَحْسِنُوا تِلاَوَةَ اَلْقُرْآنِ فَإِنَّهُ أَنْفَعُ اَلْقَصَصِ وَ اِسْتَشْفُوا بِهِ فَإِنَّهُ شِفَاءُ اَلصُّدُور

تلاوت قرآن را نیکو گردانید، زیرا سودمندترین داستانهاست، و از آن درمان خواهید، زیرا درمان سینه هاست.

تَعَلَّمُوا اَلْقُرْآنَ فَإِنَّهُ رَبِيعُ اَلْقُلُوبِ وَ اِسْتَشْفُوا بِنُورِهِ فَإِنَّهُ شِفَاءُ اَلصُّدُور

قرآن بیاموزید، زیرا قرآن بهار دلهاست، و از روشنایی آن درمان خواهید، زیرا درمان سینه هاست.

لِقَاحُ اَلْإِيمَانِ تِلاَوَةُ اَلْقُرْآن

تلاوت قرآن موجب باروری ایمان است.

مَنْ أَنِسَ بِتِلاَوَةِ اَلْقُرْآنِ لَمْ تُوحِشْهُ مُفَارَقَةُ اَلْإِخْوَان

کسی که به تلاوت قرآن انس گرفته است، از جدایی دوستان به وحشت نمی افتد.

لاَ تَخْلُو اَلْأَرْضُ مِنْ قَائِمٍ لِلَّهِ بِحُجَجِهِ إِمَّا ظَاهِرا مَشْهُورا وَ إِمَّا بَاطِنا مَغْمُورا لِئَلاَّ تَبْطُلَ حُجَجُ اَللَّهِ وَ بَيِّنَاتُه

هیچ گاه زمین از برپادارنده ای که حجّتهای خداوند را استوار سازد، خالی نمی ماند. آن کس یا ظاهر و مشهور است و یا پنهان و پوشیده شده، تا این که حجّتهای خداوند و نشانه های او باطل نگردد.