جستجوی «دنیا»

اَلدُّنْيَا صَفْقَةُ مَغْبُونٍ وَ اَلْإِنْسَانُ مَغْبُونٌ بِهَا

دنیا معامله ای زیانبار است و آدمی به آن زیان کرده است.

اَلرُّكُونُ إِلَى اَلدُّنْيَا مَعَ مَا يُعَايَنُ مِنْ سُوءِ تَقَلُّبِهَا جَهْل

میل به دنیا با آنچه از دگرگونی و دغلی از آن مشاهده می شود نادانی است.

اَلدُّنْيَا غُرُورٌ حَائِلٌ وَ سَرَابٌ زَائِلٌ وَ سِنَادٌ مَائِل

دنیا، فریبکار رنگ به رنگ و سراب زایل شدنی و تکیه گاهی کج است.

اِتَّقُوا غُرُورَ اَلدُّنْيَا فَإِنَّهَا تَسْتَرْجِعُ تترجع أَبَدا مَا خَدَعَتْ بِهِ مِنَ اَلْمَحَاسِنِ وَ تُزْعِجُ اَلْمُطْمَئِنَّ إِلَيْهَا وَ اَلْقَاطِن

از فریب دنیا بپرهیزید، بدرستی که پس می گیرد آنچه را به فریب از خوبیها داده و از جای می کند کسی را که به آن آرام گرفته و در آن ساکن شده است.

اِحْذَرْ أَنْ يَخْدَعَكَ اَلْغُرُورُ بِالْحَائِلِ اَلْيَسِيرِ أَوْ يَسْتَزِلَّكَ اَلسُّرُورُ بِالزَّائِلِ اَلْحَقِير

بپرهیز از این که بفریبد تو را فریب، و حیلۀ اندک رنگ به رنگ شدن، یا بلغزاند تو را شادمانی با زایل شدنی کوچک.

إِيَّاكَ أَنْ تُخْدَعَ عَنْ دَارِ اَلْقَرَارِ وَ مَحَلِّ اَلطَّيِّبِينَ اَلْأَخْيَارِ اَلْأَبْرَارِ وَ اَلْأَوْلِيَاءِ اَلْأَبْرَارِ اَلْأَخْيَارِ اَلَّتِي نَطَقَ اَلْقُرْآنُ بِوَصْفِهَا وَ أَثْنَى عَلَى أَهْلِهَا وَ دَلَّكَ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ عَلَيْهَا وَ دَعَاكَ إِلَيْهَا

آگاه باش از این که«دنیا»تو را بفریبد و غافل نماید از جایگاه آرامش و پاکیزگان و برگزیدگان و دوستان نیکوکار، سرایی که قرآن به تعریف آن گویا شده و مردم آن را ستایش کرده و خداوند شما را بر آن راهنمایی نموده و به سوی آن خوانده است.

إِنَّ مَنْ غَرَّتْهُ اَلدُّنْيَا بِمُحَالِ اَلْآمَالِ وَ خَدَعَتْهُ بِزُورِ اَلْأَمَانِيِّ أَوْرَثَتْهُ كَمَها وَ أَلْبَسَتْهُ عَم ى وَ أَكْسَبَتْهُ عَمَها وَ قَطَعَتْهُ عَنِ اَلْأُخْرَى وَ أَوْرَدَتْهُ مَوَارِدَ اَلرَّدَى

کسی که دنیا او را به امیدهای ناشدنی و آرزوهای دروغ بفریبد، نابینایی او را در پی آورد و کوری را بر او بپوشاند او را در گمراهی به اندازد و او را از آخرت جدا سازد و در جایگاه هلاکت فرود آورد.

إِنَّ اَلدُّنْيَا غُرُورٌ حَائِلٌ وَ ظِلٌّ زَائِلٌ وَ سِنَادٌ مَائِلٌ تَصِلُ اَلْعَطِيَّةَ بِالرَّزِيَّةِ وَ اَلْأُمْنِيَّةَ بِالْمَنِيَّة

بدرستی که دنیا فریبندۀ دگرگون، و سایۀ زایل شدنی و تکیه گاه کج است و بخشش را به مصیبت و آرزو را به مرگ می پیوندد.

إِنَّ اَلدُّنْيَا غَرَّارَةٌ خَدُوعٌ مُعْطِيَةٌ مَنُوعٌ مُلْبِسَةٌ نَزُوعٌ لاَ يَدُومُ رَخَاؤُهَا وَ لاَ يَنْقَضِي عَنَاؤُهَا وَ لاَ يَرْكَدُ بَلاَؤُهَا

بدرستی که دنیا بسیار فریبندۀ حیله گر، بخشندۀ بخیل، پوشندۀ از برکننده است، آسایش و فراخی آن پاینده نیست و سختی آن پایان ناپذیر و بلای آن همیشگی است.

إِنَّ اَلدُّنْيَا حُلْوَةٌ نَضِرَةٌ حُفَّتْ بِالشَّهَوَاتِ وَ رَاقَتْ بِالْقَلِيلِ وَ تَحَلَّتْ بِالْآمَالِ وَ تَزَيَّنَتْ بِالْغُرُورِ لاَ تَدُومُ حَبْرَتُهَا وَ لاَ تُؤْمَنُ فَجْعَتُهَا غَرَّارَةٌ ضَرَّارَةٌ حَائِلَةٌ زَائِلَةٌ نَافِدَةٌ بَائِدَةٌ أَكَّالَةٌ غَوَّالَة

بدرستی که دنیا سر سبز و شیرین است که به شهوات پیچیده شده است، عطای آن اندک است به امیدها، زینت و به فریب آرایش گردیده است، شادمانی آن همیشگی نیست و از مصیبتهای آن ایمنی نباشد، بسیار فریبنده و زیان رساننده است، رنگارنگ و زایل شدنی است، نیست شونده، از بین رونده، خورنده و هلاک کننده است.

إِنَّ اَلدُّنْيَا يُونِقُ مَنْظَرُهَا وَ يُوبِقُ مُخْبِرُهَا قَدْ تَزَيَّنَتْ بِالْغُرُورِ وَ غَرَّتْ بِزِينَتِهَا دَارٌ هَانَتْ عَلَى رَبِّهَا فَخُلِطَ حَلاَلُهَا بِحَرَامِهَا وَ خَيْرُهَا بِشَرِّهَا وَ حُلْوُهَا بِمُرِّهَا لَمْ يُصَفِّهَا اَللَّهُ لِأَوْلِيَائِهِ وَ لَمْ يَضُنَّ بِهَا عَلَى أَعْدَائِه

بدرستی که دنیا دارای چشم اندازی خوش است که حقیقت و ماهیت آن نابود می گرداند، به فریب آرایش شده و به آرایش خود مردم را می فریبد، خانه ای است که برای صاحب آن پست است، حلال آن به حرام و خوبی آن به بدی و شیرینی آن به تلخی آمیخته شده است و خداوند آن را برای دوستان خود برنگزیده و به دشمنان خود بر آن بخل ننموده است.

إِنَّمَا اَلدُّنْيَا شَرَكٌ وَقَعَ فِيهِ مَنْ لاَ يَعْرِفُه

دنیا دامی است، کسی که آن را نشناسد در آن فرو افتد.