إِنَّ اَلدُّنْيَا لَمْ تُخْلَقْ لَكُمْ دَارَ مُقَامٍ وَ لاَ مَحَلَّ قَرَارٍ وَ إِنَّمَا جُعِلَتْ لَكُمْ مَجَازا لِتَزَوَّدُوا مِنْهَا اَلْأَعْمَالَ اَلصَّالِحَةَ لِدَارِ اَلْقَرَارِ فَكُونُوا مِنْهَا عَلَى أَوْفَازٍ وَ لاَ تَخْدَعَنَّكُمْ مِنْهَا اَلْعَاجِلَةُ وَ لاَ تَغُرَّنَّكُمْ فِيهَا اَلْفِتْنَة
همانا دنیا سرای اقامت و جایگاه آرامش شما آفریده نشده است و همانا دنیا برای شما گذرگاه است برای این که از آن با کردار نیکو برای قرارگاه خود، توشه برگیرید و در آن چون سواران بر گردونه باشید که شما را از پیش آن ببرد، و نعمتهای حاضر آن شما را نفریبد، و وسایل فتنه شما را مغرور نگرداند.
إِنْ رَغِبْتُمْ فِي اَلْفَوْزِ وَ كَرَامَةِ اَلْآخِرَةِ فَخُذُوا فِي اَلْفَنَاءِ لِلْبَقَاء
اگر شیفتۀ رستگاری و شرافت آخرت هستید پس در سرای نابودی برای سرای جاوید توشه برگیرید.
إِنِّي آمُرُكُمْ بِحُسْنِ اَلاِسْتِعْدَادِ وَ اَلْإِكْثَارِ مِنَ اَلزَّادِ لِيَوْمِ تَقْدَمُونَ عَلَى مَا تُقَدِّمُونَ وَ تَنْدَمُونَ عَلَى مَا تُخَلِّفُونَ وَ تُجْزَوْنَ بِمَا كُنْتُمْ تُسْلِفُون
همانا من، شما را به آمادگی نیکو و فراوانی توشه فرمان می دهم برای روزی که بر آنچه پیش فرستاده اید، وارد می شوید و بر آنچه ترک نموده اید پشیمان می شوید و به آنچه پیشکش می کنید، پاداش داده می شوید.
إِنَّمَا اَلدُّنْيَا دَارُ مَمَرٍّ وَ اَلْآخِرَةُ دَارُ مُسْتَقَرٍّ فَخُذُوا مِنْ مَمَرِّكُمْ لِمُسْتَقَرِّكُمْ وَ لاَ تَهْتِكُوا أَسْتَارَكُمْ عِنْدَ مَنْ يَعْلَمُ أَسْرَارَكُم
همانا دنیا سرای گذر است و آخرت جایگاه همیشگی، پس از گذرگاه برای قرارگاه خویش توشه برگیرید، و پرده های خود را نزد کسی که اسرار شما را می داند، مدرید.
إِنَّمَا لَكَ مِنْ مَالِكَ مَا قَدَّمْتَهُ لِآخِرَتِكَ وَ مَا أَخَّرْتَهُ فَلِلْوَارِث
همانا آنچه از ثروت خود را برای آخرت خود پیش فرستی، ثروت توست و آنچه بماند از آن وارث است.
تَزَوَّدُوا مِنْ أَيَّامِ اَلْفَنَاءِ لِلْبَقَاءِ فَقَدْ دُلِلْتُمْ عَلَى اَلزَّادِ وَ أُمِرْتُمْ بِالظَّعْنِ وَ حُثِثْتُمْ عَلَى اَلْمَسِير
از روزهای فانی برای سرای جاوید توشه برگیرید، پس شما بر توشه راهنمایی شده اید و به سفر فرمان داده شده اید و بر روانه شدن برانگیخته شده اید.
تَزَوَّدُوا مِنَ اَلدُّنْيَا مَا تَحُوزُونَ بِهِ أَنْفُسَكُمْ غَدا
از دنیا توشه برگیرید به آنچه فردا شما خود را به آن نگاه دارید و از سرای فانی برای سرای جاوید توشه برگیرید. توبوا من ال
تُوبُوا مِنَ اَلْغَفْلَةِ وَ تَنَبَّهُوا مِنَ اَلرَّقْدَةِ وَ تَأَهَّبُوا لِلنُّقْلَةِ وَ تَزَوَّدُوا لِلرِّحْلَة
از بی خبری باز گردید و از خواب بیدار شوید و برای انتقال آماده شوید و برای رفتن، توشه بردارید.
خُذْ مِنْ نَفْسِكَ لِنَفْسِكَ وَ تَزَوَّدْ مِنْ يَوْمِكَ لِغَدِكَ وَ اِغْتَنِمْ عَفْوَ اَلزَّمَانِ وَ اِنْتَهِزْ فُرْصَةَ اَلْإِمْكَان
از نفس خود، برای خویشتن بردار، و از امروز برای فردای خویش توشه برگیر، و غفلت زمان را غنیمت شمار، و از فرصت امکان بهره برداری نما.
خُذْ مِمَّا لاَ يَبْقَى لَكَ لِمَا يَبْقَى لَكَ وَ لاَ يُفَارِقُك
برگیر از آنچه برای تو پایدار نمی باشد برای آنجا که برایت پایدار ماند و از تو جدا نگردد.
طُوبَى لِمَنْ أَحْسَنَ إِلَى اَلْعِبَادِ وَ تَزَوَّدَ لِلْمَعَاد
خوشا به کسی که به بندگان خدا نیکی کند و برای روز بازگشت توشه برگیرد.
طُوبَى لِمَنْ قَدَّمَ خَالِصا وَ عَمِلَ صَالِحا وَ اِكْتَسَبَ مَذْخُورا وَ اِجْتَنَبَ مَحْذُورا
خوشا به کسی که عمل خالصی را پیش فرستد، و کار نیکی انجام دهد، و بدست آورد چیزی را که ذخیرۀ آخرت او باشد، و از آنچه باز داشته شده، دوری نماید.
