گنجینه احادیث

لاَ تَرْفَعْ مَنْ رَفَعَتْهُ اَلدُّنْيَا

بلند مگردان کسی را که دنیا او را بلند مرتبه گردانیده است.

لاَ تُنَافِسْ فِي مَوَاهِبِ اَلدُّنْيَا فَإِنَّ مَوَاهِبَهَا حَقِيرَة

بخششهای دنیا را، دلیل افزونی مرتبۀ خود مگردان زیرا مواهب دنیا کوچک است.

لاَ يَرْعَوِي اَلْبَاقُونَ اِجْتِرَاما

باز ماندگان، گناهی را ترک نمی کنند.

لاَ يُفْلِحُ مَنْ يَسُرُّهُ مَا يَضُرُّه

رستگار نمی شود کسی که خوشحال کند او را آنچه برای او زیان دارد.

لاَ خَيْرَ فِي لَذَّةٍ لاَ تَبْقَى

در لذّت ناپایدار، خوبی نیست.

يَا دُنْيَا يَا دُنْيَا إِلَيْكِ عَنِّي أَ بِي تَعَرَّضْتِ أَمْ إِلَيَّ تَشَوَّقْتِ لاَ حَانَ حِينُكِ غُرِّي غَيْرِي لاَ حَاجَةَ لِي فِيكِ قَدْ طَلَّقْتُكِ ثَلاَثا لاَ رَجْعَةَ لِي فِيهَا فَعَيْشُكِ قَصِيرٌ وَ خَطَرُكِ يَسِيرٌ وَ أَمْلُكِ حَقِيرٌ آهِ مِنْ قِلَّةِ اَلزَّادِ وَ طُولِ اَلطَّرِيقِ وَ بُعْدِ اَلسَّفَرِ وَ عِظَمِ اَلْمَوْرِد

ای دنیا، ای دنیا از من دور شو، آیا پیش من آمده و مشتاق من شده ای؟روزگار تو به من نزدیک نیست، غیر مرا فریب ده مرا به تو نیازی نیست، تو را سه مرتبه طلاق داده ام که دیگر رجوعی نیست پس زندگی تو کوتاه، و مقام تو اندک و آرزوی تو، کوچک است.آه از کمی توشه و درازی راه و دوری سفر و بزرگی جایی که باید وارد شد.

اِجْعَلْ هَمَّكَ وَ جِدَّكَ لِآخِرَتِك

اراده و تلاش خود را برای سعادت آخرت خود قرار ده.

اِجْعَلْ هَمَّكَ لِمَعَادِكَ تَصْلَح

ارادۀ خویش را برای قیامت خود قرار ده تا نیکو شوی.

اِسْتَفْرِغْ جُهْدَكَ لِمَعَادِكَ تَصْلُحْ مَثْوَاكَ وَ لاَ تَبِعْ آخِرَتَكَ بِدُنْيَاك

تلاش و توانایی خود را برای روز بازگشت صرف نما تا قرارگاه تو نیک شود.و آخرت خود را به دنیا مفروش.

اِجْعَلْ كُلَّ هَمِّكَ وَ سَعْيِكَ لِلْخَلاَصِ مِنْ مَحَلِّ اَلشَّقَاءِ وَ اَلْعِقَابِ وَ اَلنَّجَاةِ مِنْ مَقَامِ اَلْبَلاَءِ وَ اَلْعَذَاب

اراده و تلاش خود را برای رهایی از جایگاه بدبختی و کیفر قرار ده و آن را برای رستن از مقام بلا و رنج به کار بر.

اِجْعَلْ هَمَّكَ لِآخِرَتِكَ وَ حُزْنَكَ عَلَى نَفْسِكَ فَكَمْ مِنْ حَزِينٍ وَفَدَ بِهِ حُزْنُهُ عَلَى سُرُورِ اَلْأَبَدِ وَ كَمْ مِنْ مَهْمُومٍ أَدْرَكَ أَمَلَه

ارادۀ خود را برای آخرت قرار ده و اندوه تو برای نفس خود باشد، پس چه بسا اندوهگینی که اندوه، او را به خشنودی جاویدان رساند و بسا دلتنگی که به آرزوی خود برسد.

إِنَّ اَلْمَرْءَ قَدْ يَسُرُّهُ دَرْكُ مَا لَمْ يَكُنْ لِيَفُوتَهُ وَ يَسُوئُهُ فَوْتُ مَا لَمْ يَكُنْ لِيُدْرِكَهُ فَلْيَكُنْ سُرُورُكَ بِمَا نِلْتَ مِنْ آخِرَتِكَ وَ لْيَكُنْ أَسَفُكَ عَلَى مَا فَاتَكَ مِنْهَا وَ لْيَكُنْ هَمُّكَ فِيهَا لِمَا بَعْدَ اَلْمَوْت

همانا آدمی از دریافت چیزی که از او فوت نمی شود شاد می گردد.و غمگین می سازد او را فوت چیزی که آن را نباید دریابد.پس شادی تو به چیزی باشد که به آخرت خود برسی و حسرت تو بر آنچه از آخرت تو فوت گردد، و اندوه تو برای بعد از مرگ باشد.