گنجینه احادیث

إنَّ الشَّقِی حَقَّ الشَّقِی مَن خَرَجَ عَنهُ هذَا الشَّهرُ ولَم یغفَر ذُنوبُهُ

بدبخت واقعی، کسی است که این ماه از او بگذرد؛ ولی گناهانش آمرزیده نشوند.

اِنَّ مِنَ البَلاءِ الفاقَةَ وَ اَشَدُّ مِن ذلِکَ مَرَضُ البَدَنِ وَ اَشَدُّ مِن ذلِکَ مَرَضُ القَلبِ.

فقر و تنگ دستی از گرفتاری ها و بلاهای انسان در دنیا، است، و سخت تر از آن، بیماری جسمی است، و سخت تر و بدتر از آن، این است که انسان دلش بیمار باشد.

فَرَضَ اللَّهُ الصِّیامَ تَثْبیتاً لِلْإِخْلاصِ

خداوند، روزه را برای تثبیت اخلاص(در دل مردم) واجب کرده است.

مَن عَرَفَ فاطِمَةَ حَقَّ مَعرِفَتِها فَقَد أدرَکَ لَیلَةَ القَدرِ

هر که فاطمه را، آن گونه که سزاوار است، بشناسد، بی تردید شب قدر را درک کرده است.

اَلصَّومُ فَوهٌ لا یتَکلَّمُ اِلاّ بِالخَیرِ

روزه داری(در حکم) دهانی است که جز به خیر سخن نگوید.

لاتَخفی عَلَینا لَیلَةُ القَدرِ، إنَّ المَلائِکةَ یطوفونَ بِنا فیها.

شب قدر بر ما پوشیده نمی مانَد. فرشتگان در آن شب، گِرد ما می چرخند.

وَ افْتَقِرْ إلی مَنْ شِئْتَ فَأنْتَ أسیرُهُ.

و خود را نیازمند هر که خواهی بدان ـو از او تقاضای کمک نماـ تا اسیر او گردی.

تُجهَلُ النِّعَمُ ما أقامَت، فإذا وَلَّت عُرِفَت.

نعمت ها تا هستند نا شناخته اند و همین که رفتند[قدرشان]شناخته می شوند.

تَفَضَّلْ عَلی مَنْ شِئْتَ فَأنْتَ أمیرُهُ

بر هر که خواهی نیکی و احسان نما، تا رئیس و سرور او گردی؛

أحسِن جِوارَ مَن جاوَرَک تَکن مُسلِماً؛

با همسایه ات به نیکی همسایگی کن تا مسلمان باشی.

اللّهُمَّ ارزقُنی مِن فَضلِک مَالاً طَیبا کَثیرا فَاضِلاً لَا یُطغینی، وَ تِجارَةً نَامِیةً مُبارَکةً لَا تُلهینی

بار خدایا! از فضل خود، مرا دارایی پاک فراوان و سرشار که به سرکشی ام وا ندارد و داد و ستدی بالنده و برکت خیز که غافلم نگردانَد، روزی کن.

قَد أکثَرَ مِن الهَیبَةِ الصّامِتُ.

آدم خموش، پر هیبت است.