گنجینه احادیث

مَنْ رَضِيَ قَنِعَ بِقِسْمِهِ اِسْتَرَاح

هر که به تقدیر خویش خشنود قانع باشد، طلب آسایش کند.

مَنْ رَضِيَ بِقِسْمِهِ لَمْ يَسْخَطْهُ أَحَد

هر که به تقدیر و قسمت خود خشنود باشد، هیچ کس او را به خشم نیاورد.

مَنِ اِقْتَصَرَ عَلَى قَدْرِهِ كَانَ أَبْقَى لَه

هر که به اندازۀ خود بسنده کند، برای او پایدار باشد.

من اقتصر على الكفاف تعجّل الرّاحة و تبوّأ كفاف آن مقدار از روزى است كه به اندازۀ نياز باشد نه كم و نه زياد.

هر که بر کفاف بسنده کند به آسایش شتاب کرده و در زندگی آسان فرود آید.

مَنْ رَضِيَ بِقَسْمِ اَللَّهِ لَمْ يَحْزَنْ عَلَى مَا فَاتَه

هر که به تقدیر خداوند خشنود باشد، بر آنچه از کف داده غم مخورد.

لاَ يُذْهِبُ اَلْفَاقَةَ مِثْلُ اَلرِّضَا وَ اَلْقُنُوع

تنگدستی را نمی برد مگر چیزی همانند خشنودی و قناعت.

اَلْيَأْسُ حُر

نومیدی، آزادی است.

اليأس عتق.

نومیدی، رهایی است.

اَلْيَأْسُ مَسْلاَة

نومیدی، تسلّی است.

اَلْيَأْسُ غَنَاءٌ حَاضِر

نومیدی، بی نیازی آماده است.

اَلْعِزُّ مَعَ اَلْيَأْس

ارجمندی با نومیدی است.

اَلْيَأْسُ يُرِيحُ مُرِيحُ اَلنَّفْس

نومیدی، نفس را راحت می کند.