اِصْحَبْ مَنْ لاَ تَرَاهُ إِلاَّ وَ كَأَنَّهُ لاَ غَنَاءَ بِهِ عَنْكَ وَ إِنْ أَسَأْتَ إِلَيْهِ أَحْسَنَ إِلَيْكَ وَ كَأَنَّهُ اَلْمُسِيء
با کسی یار شو که او را نمی بینی مگر این که گویا به تو نیاز دارد، و اگر به او بد کنی با تو نیکویی کند، گویا که او گنهکار است.
اَلْخُضُوعُ دَنَاءَة
فروتنی در مقابل مردم پستی است.
مَنْ خَضَعَ لِعَظَمَةِ اَللَّهِ ذَلَّتْ لَهُ اَلرِّقَاب
کسی که در برابر بزرگی خداوند فروتنی کند، گردنها در برابر او فرود آید.
نِعْمَ اَلطَّاعَةُ اَلاِنْقِيَادُ وَ اَلْخُضُوع
تسلیم و فروتنی، خوب فرمانبرداریی است.
لاَ عِبَادَةَ كَالْخُضُوعِ كَالْخُشُوع
هیچ عبادتی همانند فروتنی نیست.
اُنْصُرِ اَللَّهَ بِقَلْبِكَ وَ لِسَانِكَ وَ يَدِكَ فَإِنَّ اَللَّهَ سُبْحَانَهُ قَدْ تَكَفَّلَ بِنُصْرَةِ مَنْ يَنْصُرُه
خدا را با دل و زبان و دستت یاری کن؛ پس همانا خداوند تعهّد کرده یاری کند کسی را که او را یاری کرده است.
اِجْعَلْ شَكْوَاكَ إِلَى مَنْ يَقْدِرُ عَلَى غِنَاك
شکایت خود را به کسی ببر که بر بی نیازی تو توانا باشد.
أَقْبَحُ اَلظُّلْمِ مَنْعُكَ حُقُوقَ اَللَّه
زشت ترین ستم، بازداشتن تو از ادای حقّ خداوند است.
طُوبَى لِمَنْ خَافَ اَلْعِقَابَ وَ عَمِلَ لِلْحِسَابِ وَ صَاحَبَ اَلْعَفَافَ وَ قَنِعَ بِالْكَفَافِ وَ رَضِيَ عَنِ اَللَّهِ سُبْحَانَه
خوشا بر کسی که از عقاب بترسد و برای بازپرسی عمل کند و با پاکدامنی همراه باشد و به کفاف قانع و از خداوند خشنود باشد.
كُلُّ مُقْتَصَرٍ عَلَيْهِ كَاف
هر آنچه به آن اکتفا شود، کافی است.
كَفَى بِالرِّضَا غِن ى
برای خشنودی، بی نیازی کافی است.
كَفَى بِالسَّخَطِ عَنَاء
برای ناخشنودی، رنج کافی است.