گنجینه احادیث

كَفَى بِالْمَرْءِ شُغُلا بِنَفْسِهِ عَنِ اَلنَّاس

برای کار مرد کافی است این که به بدیهای خود بپردازد تا بدیهای مردم.

كَفَى بِالْمَرْءِ كَيْسا أَنْ يَقِفَ عَلَى مَعَايِبِهِ وَ يَقْتَصِدَ فِي مَطَالِبِه

برای زیرکی مرد کافی است این که بر رفع بدیهای خود بایستد و در درخواستهای خود میانه رو باشد.

كَفَى بِالْمَرْءِ جَهْلا أَنْ يَجْهَلَ عَيْبَه

برای نادانی مرد کافی است این که به بدیهای خود نادان باشد.

لِيَنْهَكَ ليهلك عَنْ ذِكْرِ مَعَايِبِ اَلنَّاسِ مَا تَعْرِفُ مِنْ مَعَايِبِك

هر آینه باید باز دارد تو را از یاد کرد بدیهای مردم آنچه از بدیهای خود می دانی.

لِيَكُفَّ مَنْ عَلِمَ مِنْكُمْ عَنْ عَيْبِ غَيْرِهِ مَا يَعْرِفُ مِنْ عَنْ عَيْبِ نَفْسِه

باید باز دارد شما را از بدیهای مردم آنچه از بدیهای نفس خود می شناسید.

مَنْ طَلَبَ عَيْبا وَجَدَه

کسی که بدی جوید، آن را بیابد.

مَنْ أَبْصَرَ عَيْبَ نَفْسِهِ لَمْ يَعِبْ أَحَدا

کسی که بر بدی نفس خود بیناست، عیب دیگران را نمی جوید.

مَنْ عَلِمَ مَا فِيهِ سَتَرَ عَلَى أَخِيه

کسی که بدی خود را می داند بدی برادر خود را می پوشاند.

مَنْ بَحَثَ عَنْ عُيُوبِ اَلنَّاسِ فَلْيَبْدَأْ بِنَفْسِه

کسی که در بدیهای مردم بحث می کند، پس از خویش آغاز نماید.

مَنْ أَنِفَ مِنْ عَمَلِهِ اِضْطَرَّهُ ذَلِكَ إِلَى عَمَلٍ خَيْرٍ مِنْه

کسی که عمل خود را ناچیز داند، به عمل بهتر از آن ناچار گردد.

مَنْ أَبْصَرَ زَلَّتَهُ صَغُرَتْ عِنْدَهُ زَلَّةُ غَيْرِه

کسی که به لغزش خود آگاه است، لغزش دیگران نزد او کوچک شمرده شود.

مَنْ عَمِيَ عَنْ زَلَّتِهِ اِسْتَعْظَمَ زَلَّةَ غَيْرِه

کسی که بر لغزش خود چشم بربندد، لغزش دیگران پیش او بزرگ جلوه کند.