گنجینه احادیث

مَنْ غَلَبَ عَلَيْهِ اَلْهَزْلُ فَسَدَ عَقْلُه

کسی که یاوه گویی بر او چیره شود، خرد او تباه شود.

مَنْ كَثُرَ مِزَاحُهُ لَمْ يَخْلُ مِنْ حَاقِدٍ عَلَيْهِ وَ مُسْتَخِفٍّ بِه

کسی که شوخی او بسیار باشد، نمی شود کسی کینۀ او را به دل نداشته باشد و او را سبک نشمارد.

مَا مَزَحَ اِمْرُءٌ مَزْحَة إِلاَّ مَجَّ مِنْ عَقْلِهِ مَجَّة

شوخی نمی کند هیچ مردی مگر این که خرد خود را چون آب دهان به بیرون اندازد.

وَقِّرُوا أَنْفُسَكُمْ عَنِ اَلْفُكَاهَاتِ وَ مَضَاحِكِ اَلْحِكَايَاتِ وَ مَحَالِّ اَلتُّرَّهَات

خویش را بزرگ دارید با دوری از شوخیها و داستانهای خنده آور و جایگاههای یاوه گویی.

لاَ تُمَازِحِ اَلشَّرِيفَ فَيَحْقِدَ عَلَيْك

با انسان بزرگ شوخی مکن، زیرا کینه ات را به دل گیرد.

لاَ تُمَازِحَنَّ صَدِيقا فَيُعَادِيَكَ وَ لاَ عَدُوّا فَيُرْدِيَك

با دوست خود زیاد شوخی مکن که دشمن تو گردد و با دشمن خود شوخی مکن که تو را هلاک کند.

لاَ تُكْثِرَنَّ اَلضِّحْكَ فَتُذْهِبَ هَيْبَتُكَ وَ لاَ اَلْمِزَاحَ فَيَسْتَخِفَّ بِك

زیاده خنده مکن که بزرگی تو می رود و زیاد شوخی مکن که تو را خوار گرداند.

اَلْفُحْشُ وَ اَلتَّفَحُّشُ لَيْسَا مِنَ اَلْإِسْلاَم

دشنام دادن و شنیدن، از اسلام نیست.

إنّ الفحش و التّفخّش ليسا من خلائق الإسلام

همانا دشنام دادن و شنیدن از خصلتهای اسلام نیست.

سُنَّةُ اَللِّئَامِ قُبْحُ اَلْكَلاَم

روش فرومایه گان، زشتگویی است.

سَامِعُ هُجْرِ اَلْقَوْلِ شَرِيكُ اَلْقَائِل

شنوندۀ سخن زشت، شریک گوینده است.

سَفَهُكَ عَلَى مَنْ فَوْقَكَ جَهْلٌ مُرْد

دشنام دادن تو به کسی که مقامش از تو بالاتر است، نادانی هلاک کننده است.