گنجینه احادیث

خُذِ اَلْحِكْمَةَ أَنَّى كَانَتْ فَإِنَّ اَلْحِكْمَةَ ضَالَّةُ كُلِّ مُؤْمِن

حکمت را هر کجا بود فرا گیر، بدرستی که حکمت گمشدۀ هر مؤمن است.

خُذِ اَلْحِكْمَةَ مِمَّنْ أَتَاكَ بِهَا وَ اُنْظُرْ إِلَى مَا قَالَ وَ لاَ تَنْظُرْهُ إِلَى مَنْ قَال

هر کس برایت حکمت آورد فراگیر، و به آنچه گفته شده نگاه کن نه به گویندۀ آن.

اَلْحِكْمَةُ ضَالَّةُ كُلِّ مُؤْمِنٍ فَخُذُوهَا وَ لَوْ مِنْ أَفْوَاهِ اَلْمُنَافِقِين

حکمت گمشدۀ هر مؤمن است، پس آن را فراگیر اگر چه از دهانهای منافقان باشد.

ضَالَّةُ اَلْحَكِيمِ اَلْحِكْمَةُ فَهُوَ يَطْلُبُهَا حَيْثُ كَانَت

حکمت گمشدۀ حکیم است، پس آن را هر کجا باشد می جوید.

ضَالَّةُ اَلْعَاقِلِ اَلْحِكْمَةُ فَهُوَ أَحَقُّ بِهَا حَيْثُ كَانَت

حکمت گمشدۀ حکیم است، پس او به حکمت، هر کجا باشد، سزاوارتر است.

حَدُّ اَلْحِكْمَةِ اَلْإِعْرَاضُ عَنْ دَارِ اَلْفَنَاءِ وَ اَلتَّوَلُّهُ بِدَارِ اَلْبَقَاء

حقیقت حکمت، روی گردانیدن از سرای نابودی دنیا و شیفته شدن به سرای باقی آخرت است.

اَلْحِكْمَةُ شَجَرَةٌ تَنْبُتُ فِي اَلْقَلْبِ وَ تُثْمِرُ عَلَى اَللِّسَان

حکمت درختی است که در دل روید و بر زبان میوه دهد.

أَوَّلُ اَلْحِكْمَةِ تَرْكُ اَللَّذَّاتِ وَ آخِرُهَا مَقْتُ اَلْفَانِيَات

آغاز حکمت، ترک لذّتها و انتهای آن، دشمنی با نابود شدنی ها است.

لاَ حِكْمَةَ إِلاَّ بِعِصْمَة

حکمتی نیست مگر به نگاهداری. نگاهداری نفس از گناه.

قُرِنَتِ اَلْحِكْمَةُ بِالْعِصْمَة

حکمت همراه نگاهداری است.

اَلْحِكْمَةُ عِصْمَةٌ. اَلْعِصْمَةُ نِعْمَة

حکمت، نگاهداری است و نگاهداری، نعمت.

ثَمَرَةُ اَلْحِكْمَةِ اَلْفَوْز

میوۀ حکمت، کامیابی است.