جستجوی «عقل»

غَرِيزَةُ اَلْعَقْلِ تَأْبَى ذَمِيمَ اَلْفِعْل

طبیعت خرد، از کار نکوهیده سرباز می زند.

غِطَاءُ اَلْعُيُوبِ اَلْعَقْل

خرد، پوشش عیبهاست.

كَمْ مِنْ ذَلِيلٍ أَعَزَّهُ عَقْلُه

بسا خواری که خردش او را گرامی کرده است.

كُلَّمَا اِزْدَادَ عَقْلُ اَلرَّجُلِ قَوِيَ إِيمَانُهُ بِالْقَدَرِ وَ اِسْتَخَفَّ بِالْغِيَر

هرگاه خرد مرد فزونی یابد، ایمانش به تقدیر محکم گردد و حوادث را سبک شمارد.

لِلْحَازِمِ مِنْ عَقْلِهِ عَنْ كُلِّ دَنِيَّةٍ مِنْ كُلِّ دَنِيَّةٍ زَاجِر

عقل دور اندیش، او را از هر کار زشتی باز می دارد.

لَنْ يُنْجِعَ اَلْأَدَبُ حَتَّى يُقَارِنَهُ اَلْعَقْل

ادب بهره ندهد مگر آنگاه که خرد همراه آن شود.

لَوْ عَقَلَ اَلْمَرْءُ عَقْلَهُ لَأَحْرَزَ سِرَّهُ عَمَّنْ أَفْشَاهُ إِلَيْهِ وَ لَمْ يُطْلِعْ أَحَدا عَلَيْه

اگر آدمی خرد خود را در می یافت، رازهای خود را نگاه می داشت و کسی را بر آن آگاه نمی ساخت.

مَنْ عَقَلَ عَف

آن که خردمند است پرهیزگار است.

مَنْ عَقَلَ اِسْتَقَالَ اِسْتَنَال

آن که خردمند است طلب در گذشتن کند.

مَنِ اِسْتَعَانَ بِالْعَقْلِ سَدَّدَه

هر کس از خرد یاری جوید، او را راهنمایی کند.

مَنْ قَدَّمَ عَقْلَهُ عَلَى هَوَاهُ حَسُنَتْ مَسَاعِيه

کسی که خرد خود را بر خواهش خویش مقدم دارد تلاش او نیکو گردد.

لاَ عَقْلَ كَالتَّجَاهُل

هیچ خردی مانند اظهار نادانی نیست.