صَلاَةٌ فِي مَسْجِدِي تَعْدِلُ عِنْدَ اَللَّهِ عَشَرَةَ آلاَفِ صَلاَةٍ فِي غَيْرِهِ مِنَ اَلْمَسَاجِدِ إِلاَّ اَلْمَسْجِدَ اَلْحَرَامَ فَإِنَّ اَلصَّلاَةَ فِيهِ تَعْدِلُ مِائَةَ أَلْفِ صَلاَةٍ.
امام صادق علیه السلام از پدرانش علیهم السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: یک نماز در مسجد من با ده هزار نماز در دیگر مسجدها، در پیشگاه خدا برابر آید مگر مسجد الحرام که به راستی، نماز در آن با صد هزار نماز برابر آید
نِعْمَ اَلْمَسْجِدُ مَسْجِدُ اَلْكُوفَةِ صَلَّى فِيهِ أَلْفُ نَبِيٍّ وَ أَلْفُ وَصِيٍّ وَ مِنْهُ فارَ اَلتَّنُّورُ َ فِيهِ نُجِرَتِ اَلسَّفِينَةُ مَيْمَنَتُهُ رِضْوَانُ اَللَّهِ وَ وَسَطُهُ رَوْضَةٌ مِنْ رِيَاضِ اَلْجَنَّةِ وَ مَيْسَرَتُهُ مَكْرٌ.
حسن بن علی وشا گوید: از امام رضا علیه السلام پرسیدم: آیا نماز در مسجد الحرام و مسجد رسول خدا صلی الله علیه و آله در فضیلت یکسانند؟ امام رضا علیه السلام فرمود: آری، و نماز در میان آن دو با هزار نماز برابری کند
اَلصَّلاَةُ فِي مَسْجِدِ اَلْكُوفَةِ فَرْداً أَفْضَلُ مِنْ سَبْعِينَ صَلاَةً فِي غَيْرِهِ جَمَاعَةً.
امام رضا علیه السلام می فرمود: نماز فرادی در مسجد کوفه برتر از هفتاد نماز جماعت در مسجد دیگر است.
صَلاَةٌ فِي مَسْجِدِ اَلْكُوفَةِ تَعْدِلُ أَلْفَ صَلاَةٍ فِي غَيْرِهِ مِنَ اَلْمَسَاجِدِ.
امام صادق علیه السلام فرمود: یک نماز در مسجد کوفه با هزار نماز در دیگر مسجدها برابر آید
صَلاَةٌ فِي اَلْبَيْتِ اَلْمُقَدَّسِ تَعْدِلُ أَلْفَ صَلاَةٍ وَ صَلاَةٌ فِي مَسْجِدِ اَلْأَعْظَمِ مِائَةُ صَلاَةٍ وَ صَلاَةٌ فِي مَسْجِدِ اَلْقَبِيلَةِ خَمْسٌ وَ عِشْرُونَ صَلاَةً وَ صَلاَةٌ فِي مَسْجِدِ اَلسُّوقِ اِثْنَتَيْ عَشْرَةَ صَلاَةً وَ صَلاَةُ اَلرَّجُلِ فِي بَيْتِهِ وَحْدَهُ صَلاَةٌ وَاحِدَةٌ.
امام صادق علیه السلام از پدرانش علیهم السلام روایت نموده که امام علی علیه السلام فرمود: یک نماز در بیت المقدس برابر با هزار نماز و یک نماز در مسجد جامع برابر با صد نماز و یک نماز در مسجد قبیله برابر با بیست و پنج نماز و یک نماز در مسجد بازار برابر با دوازده نماز و نماز مرد در خانه اش به تنهایی یک نماز است
مَنْ صَلَّى بِأَذَانٍ وَ إِقَامَةٍ صلاة صَلَّى خَلْفَهُ صَفٌّ مِنَ اَلْمَلاَئِكَةِ لاَ يُرَى طَرَفَاهُ وَ مَنْ صَلَّى بِإِقَامَةٍ صلاة صَلَّى خَلْفَهُ مَلَكٌ.
هر که با اذان و اقامه نماز را به جا آورد، پشت سر صفی از فرشتگان نماز گزارده که دو طرفش به چشم نیاید و هر که با اقامه تنها نماز گزارد، پشت سر فرشته ای تنها نماز گزارده است.
مَنْ صَلَّى بِأَذَانٍ وَ إِقَامَةٍ صلاة صَلَّى خَلْفَهُ صَفَّانِ مِنَ اَلْمَلاَئِكَةِ وَ مَنْ صَلَّى بِإِقَامَةٍ بِغَيْرِ أَذَانٍ صَلَّى خَلْفَهُ صَفٌّ وَاحِدٌ قُلْتُ لَهُ وَ كَمْ مِقْدَارُ كُلِّ صَفٍّ فَقَالَ أَقَلُّهُ مَا بَيْنَ اَلْمَشْرِقِ وَ اَلْمَغْرِبِ وَ أَكْثَرُهُ مَا بَيْنَ اَلسَّمَاءِ وَ اَلْأَرْضِ .
مفضل بن عمر گوید: امام صادق علیه السلام فرمود: هر که با اذان و اقامه نماز را به جا آورد، پشت سر او دو صف از فرشتگان نماز را به جا آورند و هر که با اقامه بدون اذان نماز را به جا آورد پشت سر او یک صف از فرشتگان نماز گزارند. عرض کردم که در ازای هر صف چقدر است؟ امام علیه السلام فرمود: کوتاه ترین آن میانه مشرق و مغرب و بلندترین آن میانه آسمان و زمین است
مَا مِنْ صَلاَةٍ يَحْضُرُ وَقْتُهَا إِلاَّ نَادَى مَلَكٌ بَيْنَ يَدَيِ اَلنَّاسِ أَيُّهَا اَلنَّاسُ قُومُوا إِلَى نِيرَانِكُمُ اَلَّتِي أَوْقَدْتُمُوهَا عَلَى ظُهُورِكُمْ فَأَطْفِئُوهَا بِصَلاَتِكُمْ.
امام صادق علیه السلام روایت نموده که پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: نمازی نباشد که وقتش در رسد جز آنکه فرشته ای در برابر مردم ندا در دهد: ای مردم به پا خیزید تا آتش هایی را که در پشت های خویش افروخته اید با نماز خویش خاموش سازید.
إِذَا صَلَّيْتَ صَلاَةً فَرِيضَةً فَصَلِّهَا لِوَقْتِهَا صَلاَةَ مُوَدِّعٍ يَخَافُ أَنْ لاَ يَعُودَ إِلَيْهَا أَبَداً ثُمَّ اِصْرِفْ بِبَصَرِكَ إِلَى مَوْضِعِ سُجُودِكَ فَلَوْ تَعْلَمُ مَنْ عَنْ يَمِينِكَ وَ شِمَالِكَ لَأَحْسَنْتَ صَلاَتَكَ وَ اِعْلَمْ أَنَّكَ قُدَّامَ مَنْ يَرَاكَ وَ لاَ تَرَاهُ.
امام صادق علیه السلام فرمود: ای بنده خدا آنگاه که نمازی واجب به جا آوردی، پس در وقت آن به جا آور همچون نماز بدرود گویی که می ترسد هیچ گاه به آن باز نگردد و نتواند نماز گزارد و پس آنگاه چشم بر سجده گاهت انداز. اگر بدانی در سمت راست و چپ تو چه کسی است، نماز خویش را نیکو به جا می آوری و آگاه باش که همانا تو در درگاه کسی هستی که تو را می بیند و تو او را نمی بینی.
لِلْمُصَلِّي ثَلاَثُ خِصَالٍ إِذَا قَامَ فِي صَلاَتِهِ يَتَنَاثَرُ عَلَيْهِ اَلْبِرُّ مِنْ أَعْنَانِ اَلسَّمَاءِ إِلَى مَفْرَقِ رَأْسِهِ وَ تَحُفُّ بِهِ اَلْمَلاَئِكَةُ مِنْ قَدَمَيْهِ إِلَى أَعْنَانِ اَلسَّمَاءِ وَ مَلَكٌ يُنَادِي أَيُّهَا اَلْمُصَلِّي لَوْ تَعْلَمُ مَنْ تُنَاجِي مَا اِنْفَتَلْتَ.
امام صادق علیه السلام فرمود: نمازگزار را سه ویژگی باشد: چون به نماز ایستد نیکی ها از گستره آسمان بر سرش فرو بارد؛ فرشتگان او را از زیر پاهایش تا گستره آسمان در برگیرند؛ و فرشته ای ندا برآورد: ای نمازگزار اگر بدانی که با که مناجات می کنی، هیچ گاه از او روی نگردانی و پیوسته نماز گزاری
قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع يَا أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ أَخْبِرْنِي عَنْ أَفْضَلِ اَلْمَوَاقِيتِ فِي صَلاَةِ اَلْفَجْرِ قَالَ مَعَ طُلُوعِ اَلْفَجْرِ إِنَّ اَللَّهَ تَعَالَى يَقُولُ إِنَّ قُرْآنَ اَلْفَجْرِ كانَ مَشْهُوداً َعْنِي صَلاَةَ اَلْفَجْرِ تَشْهَدُهَا مَلاَئِكَةُ اَلنَّهَارِ وَ مَلاَئِكَةُ اَللَّيْلِ فَإِذَا صَلَّى اَلْعَبْدُ صَلاَةَ اَلصُّبْحِ مَعَ طُلُوعِ اَلْفَجْرِ أُثْبِتَتْ لَهُ مَرَّتَيْنِ تُثْبِتُهَا مَلاَئِكَةُ اَللَّيْلِ وَ مَلاَئِكَةُ اَلنَّهَارِ .
اسحاق بن عمار گوید: به امام صادق علیه السلام عرض کردم: ای ابا عبد الله مرا از فضیلت مندترین وقت نماز صبح آگاه ساز. امام علیه السلام فرمود: هنگام طلوع فجر؛ چرا که خداوند فرازمند در قرآن می فرماید: / ان قرآن الفجر کان مشهودا / اسرا، آیه 78 مراد این است که فرشتگان روز و فرشتگان شب نماز صبح را می نگرند؛ پس چون بنده نماز صبح را هنگام طلوع فجر به جا آورد این نماز دو بار برای او نوشته شود: هم فرشتگان شب آن را می نویسند و هم فرشتگان صبح
فَضْلُ اَلْوَقْتِ اَلْأَوَّلِ عَلَى اَلْأَخِيرِ خَيْرٌ لِلْمُؤْمِنِ مِنْ وُلْدِهِ وَ مَالِهِ وَ فِي حَدِيثٍ آخَرَ قَالَ اَلصَّادِقُ ع فَضْلُ اَلْوَقْتِ اَلْأَوَّلِ عَلَى اَلْأَخِيرِ كَفَضْلِ اَلْآخِرَةِ عَلَى اَلدُّنْيَا.
فضیلت اول وقت نماز بر آخر وقت برای مومن نیکوتر از فرزند و دارایی اش است. و در حدیث دیگری امام صادق علیه السلام فرمود: فضیلت اول وقت نماز بر آخر وقت همانند برتری سرای بازپسین بر دنیاست