گنجینه احادیث

مَنْ زَادَ وَرَعُهُ نَقَصَ إِثْمُه

هر که پارسایی او بسیار گردد، گناه او کاستی پذیرد.

مِنْ لَوَازِمِ اَلْوَرَعِ اَلتَّنَزُّهُ عَنِ اَلْآثَام

از لوازم پارسایی، پاکیزگی از گناهان است.

مِنْ أَفْضَلِ اَلْوَرَعِ اِجْتِنَابُ اَلْمُحَرَّمَات

از برترین پارساییها، دوری از حرامهاست.

مِلاَكُ اَلْوَرَعِ اَلْكَفُّ عَنِ اَلْمَحَارِم

ملاک پارسایی، باز ایستادن از حرامهاست.

نَيْلُ اَلْجَنَّةِ بِالتَّنَزُّهِ عَنِ اَلْمَآثِم

با پاکیزگی از گناهان، به بهشت می توان رسید.

لاَ وَرَعَ كَتَجَنُّبِ اَلْآثَام

هیچ پارسایی مانند دوری از گناهان نیست.

لاَ تَقْوَى كَالْكَفِّ عَنِ اَلْمَحَارِم

هیچ پرهیزگاری تقوی ، مانند باز ایستادن از حرامها نیست.

لاَ وَرَعَ أَنْفَعُ مِنْ تَجَنُّبِ اَلْمَحَارِم

هیچ پارسایی، سودمندتر از دوری از حرامها نیست.

لاَ وَرَعَ أَنْفَعُ مِنْ تَرْكِ اَلْمَحَارِمِ وَ تَجَنُّبِ اَلْمَآثِم

هیچ پارسایی، سودمند از ترک حرامها و دوری از گناهان نیست.

اَلْمُتَّقُونَ قُلُوبُهُمْ مَحْزُونَةٌ وَ شُرُورُهُمْ مَأْمُونَة

دلهای پرهیزگاران اندوهگین است و مردم از بدیهای آنها ایمن هستند.

اَلْوَرِعُ مَنْ نَزِهَتْ نَفْسُهُ وَ شَرُفَتْ خِلاَلُه

پارسا کسی است که نفس او پاکیزه و خویهای او گرامی باشد.

اَلْمُتَّقُونَ اَلْمُؤْمِنُونَ أَنْفُسُهُمْ عَفِيفَةٌ وَ حَاجَاتُهُمْ خَفِيفَةٌ وَ خَيْرَاتُهُمْ مَأْمُولَةٌ وَ شُرُورُهُمْ مَأْمُونَة

نفسهای پرهیزگاران مؤمنان ، پاک و نیازهای آنها سبک، و نیکیهای آنها امید آفرین، و بدیهای آنها ایمن شده است.