اِبْدَءِ اَلسَّائِلَ بِالنَّوَالِ قَبْلَ اَلسُّؤَالِ فَإِنَّكَ إِنْ أَحْوَجْتَهُ إِلَى سُؤَالِكَ أَخَذْتَ مِنْ حُرِّ وَجْهِهِ أَفْضَلَ مِمَّا أَعْطَيْتَه
پیش از درخواست، به بخشش بپرداز.پس اگر او را به سؤال کردن نیازمند کردی، از آبرویش گرفته ای بیش از آنچه به او عطا کرده ای.
أَحْلَى اَلنَّوَالِ بَذْلٌ بِغَيْرِ سُؤَال
زیبنده ترین بخشش، بخشش بدون سؤال است.
أَفْضَلُ اَلْعَطِيَّةِ مَا كَانَ قَبْلَ مَذَلَّةِ اَلسُّؤَال
فزونترین بخششها آن است که پیش از خواری سؤال باشد.
خَيْرُ اَلْعَطَاءِ مَا كَانَ عَنْ غَيْرِ طَلَب
بهترین عطا آن است که بدون درخواست باشد.
رَأْسُ اَلسَّخَاءِ تَعْجِيلُ اَلْعَطَاء
سر سخاوت، شتاب در عطا کردن است.
مَنْ أَكْمَلَ اَلْإِفْضَالَ بَذَلَ اَلنَّوَالَ قَبْلَ اَلسُّؤَال
از کاملترین بخششها، بخشش پیش از سؤال کردن است.
مَنْ بَذَلَ اَلنَّوَالَ قَبْلَ اَلسُّؤَالِ فَهُوَ اَلْكَرِيمُ اَلْمَحْبُوب
هر که پیش از سؤال و درخواست بخشش کند، پس او بزرگوار و دوست داشتنی است.
مَنْ بَدَأَ بِالْعَطِيَّةِ مِنْ غَيْرِ طَلَبٍ وَ أَكْمَلَ اَلْمَعْرُوفَ مِنْ غَيْرِ اِمْتِنَانٍ فَقَدْ أَكْمَلَ اَلْإِحْسَان
هر که بدون درخواست، عطا کند و نیکی را بدون منّت گذاشتن کامل نماید، پس نیکی را کامل کرده است.
لاَ يَسْتَحِقُّ اِسْمَ اَلْكَرَمِ إِلاَّ مَنْ بَدَأَ بِنَوَالِهِ قَبْلَ سُؤَالِه
شایسته نام بزرگواری نیست مگر کسی که پیش از درخواست و سؤال، به بخشش مبادرت کند.
ابدأ بالعطيّة من لمن لم يسئلك و ابذل معروفك لمن طلبه و إيّاك أن تردّ السّائل.
بخشش کن به کسی که از تو سؤال نکرده و نیکی کن به کسی که در پی آن است.و مبادا که درخواست کننده را رد کنی.
مَنْ لَمْ يَصُنْ وَجْهَهُ عَنْ مَسْأَلَتِكَ فَأَكْرِمْ وَجْهَكَ عَنْ رَدِّه
هر که با سؤال از تو، آبروی خود را نگه نداشت، پس تو آبرویت را با عطا کردن به او نگاه دار.
مِنَ اَلْوَاجِبِ عَلَى ذِي اَلْجَاهِ أَنْ يَبْذُلَهُ لِطَالِبِه
واجب است بر صاحب مقام و منزلت این که بخشش کند به آن که درخواست کرده است.