گنجینه احادیث

إنّما سراة النّاس اولوا الأحلام الرّغيبة و الهمم الشّريفة و ذووا النّبل.

نیستند سخاوتمندان مگر عمیق اندیشان و بلند همّتان و هوشمندان.

بِكَثْرَةِ اَلْإِفْضَالِ يُعْرَفُ اَلْكَرِيم

به بخشندگی بسیار، بزرگواران شناخته می شوند.

سُنَّةُ اَلْكِرَامِ تَرَادُفُ اَلْإِنْعَام

روش بزرگواران، بخشش پی در پی است.

سُنَّةُ اَلْكِرَامِ اَلْجُود

روش بزرگواران، بخشش است.

عَادَةُ اَلْكِرَامِ اَلْجُود

بخشش، عادت بزرگواران است.

كَثْرَةُ اَلْبَذْلِ آيَةُ اَلنُّبْل

بخشش بسیار، نشانۀ هوشمندی است.

لَذَّةُ اَلْكِرَامِ فِي اَلْإِطْعَامِ وَ لَذَّةُ اَللِّئَامِ فِي اَلطَّعَام

لذّت بزرگواران در اطعام دیگران است و لذّت فرومایگان در خوردن است.

مَنْ كَرُمَتْ نَفْسُهُ اِسْتَهَانَ بِالْبَذْلِ وَ اَلْإِسْعَاف

هر که نفسش گرامی باشد، بخشش و برآوردن نیاز دیگران را آسان شمارد.

مِنْ شِيَمِ اَلْكِرَامِ بَذْلُ اَلنَّدَى

از خلق و خوی بزرگواران، بخشندگی است.

مَسَرَّةُ اَلْكِرَامِ فِي بَذْلِ اَلْعَطَاءِ وَ مَسَرَّةُ اَللِّئَامِ فِي سُوءِ اَلْجَزَاء

خوشحالی بزرگواران در بخشندگی است و خوشحالی فرومایگاه در پاداش بد است.

يُسْتَدَلُّ عَلَى كَرَمِ اَلرَّجُلِ بِحُسْنِ بِشْرِهِ وَ بَذْلِ بِرِّه

دلیل آورده می شود برای بزرگواری مرد، به خوشرویی و نیکوکاری.

اَلسَّخَاءُ مَا كَانَ اِبْتِدَاء فَإِنْ كَانَ عَنْ مَسْئَلَةٍ فَحَيَاءٌ وَ تَذَمُّم

سخاوت آن است که بدون درخواست باشد و اگر پس از خواستن باشد، شرم است و برای دفع ننگ و عار.