گنجینه احادیث

مَا أَحْسَنَ اَلْجُودَ مَعَ اَلْإِعْسَار

چه نیکوست بخشندگی در حال تنگدستی.

مَا شُكِرَتِ اَلنِّعَمُ بِمِثْلِ بَذْلِهَا

چیزی همانند بخشش، جبران سپاس نعمتها را نکند.

مَا أَحْسَنَ بِالْإِنْسَانِ أَنْ يَقْنَعَ بِالْقَلِيلِ وَ يَجُودَ بِاْلَجِزيِل

چه نیکوست برای انسان این که در کمی، قانع و در فراخی، بخشنده باشد.

نِعْمَ اَلسَّجِيَّةُ اَلسَّخَاء

سخاوت، خوب خلق و خویی است.

لاَ فَضِيلَةَ كَالسَّخَاء

فضیلتی همانند سخاوت نیست.

لاَ فَخْرَ فِي اَلْمَالِ إِلاَّ مَعَ اَلْجُود

مباهاتی در دارایی نیست مگر همراه با بخشش باشد.

لا يحوز الشّكر إلاّ من بذل ماله.

سپاس را فراهم نمی کند مگر کسی که دارایی خود را می بخشد.

لاَ يَكْمُلُ اَلشَّرَفُ إِلاَّ بِالسَّخَاءِ وَ اَلتَّوَاضُع

ارجمندی کامل نمی شود مگر به سخاوت و فروتنی.

اَلْجُودُ مِنْ كَرَمِ اَلطَّبِيعَة

بخشش از نیکو سرشتی است.

اَلسَّخَاءُ عُنْوَانُ اَلْمُرُوَّةِ وَ اَلنُّبْل

سخاوت، نشانۀ جوانمردی و زیرکی است.

اَلْكَرِيمُ إِذَا أَيْسَرَ أَسْعَفَ وَ إِذَا أَعْسَرَ خَفَّف

بزرگوار، هرگاه در فراخی باشد، نیاز دیگران را برآورد و در تنگدستی، بار زندگی را سبک گرداند.

اَلْكَرَمُ بَذْلُ اَلْجُودِ وَ إِنْجَازُ اَلْمَوْعُود

زرگواری، بخشندگی و برآوردن وعده هاست.