گنجینه احادیث

اَلدُّنْيَا تُغْوِي

دنیا می فریبد.

مَنْ لَؤُمَ سَاءَ مِيلاَدُه

فرومایه، در ولادت او خلل بوده است.

إِنَّ عُمُرَكَ مَهْرُ سهر سَعَادَتِكَ إِنْ أَنْفَذْتَهُ فِي طَاعَةِ رَبِّك

همانا عمر تو کابین نیکبختی توست اگر آن را در فرمانبرداری پروردگارت بکار بری.

مَا ذَا بَعْدَ اَلْحَقِّ إِلاَّ اَلضَّلاَل

پس از حق، چیزی جز گمراهی نیست.

إِنَّ عُمُرَكَ عَدَدُ أَنْفَاسِكَ وَ عَلَيْهَا رَقِيبٌ تُحْصِيهَا

همانا عمر، تعداد نفسهای توست، و بر آن نگهبانی است که آن را شماره می کند.

فَيَا لَهَا حَسْرَة عَلَى ذِي غَفْلَةٍ إِنْ يَكُنْ عُمُرُهُ عَلَيْهِ حُجَّة وَ أَنْ تُؤَدِّبَهُ تُؤَدِّيَهُ أَيَّامُهُ إِلَى شَقْوَة

پس ای مردم:دریغ و افسوس بر ناآگاهی که عمر او بر او حجّت است و روزها او را به بدبختی می کشاند.

مُنَازِعُ اَلْحَقِّ مَخْصُوم

ستیزه کنندۀ با حق، دشمن داشته می شود.

هَلَكَ مَنِ اِدَّعَى وَ خٰابَ مَنِ اِفْتَرى

کسی که ادّعای ناحقّ کرد، هلاک شد و کسی که افترا بست، ناامید گردید.

قَصِّرِ اَلْأَمَلَ فَإِنَّ اَلْعُمْرَ قَصِيرٌ وَ اِفْعَلِ اَلْخَيْرَ فَإِنَّ يَسِيرَهُ كَثِير

آرزو را کوتاه کن، همانا عمر کوتاه است و خوبی کن، همانا اندک آن بسیار است.

هلك من باع اليقين بالشّكّ و الحقّ بالباطل و الآجل بالعاجل

کسی که یقین را به شک و حق را به باطل و آینده آخرت را به ناپایدار دنیا بفروشد، هلاک گردد.

لَيْسَ شَيْءٌ أَعَزَّ مِنَ اَلْكِبْرِيتِ اَلْأَحْمَرِ إِلاَّ مَا بَقِيَ مِنْ عُمُرِ اَلْمُؤْمِن

چیزی با ارزشتر از یاقوت سرخ نمی باشد مگر آنچه از عمر مؤمن باقی مانده است.

لَنْ تَعْرِفُوا اَلرُّشْدَ حَتَّى تَعْرِفُوا اَلَّذِي تَرَكَه

هرگز رشد راه راست و حق را نخواهید شناخت مگر آنگاه که ترک کنندۀ آن را بشناسید.