صِلْ عَجَلَتَكَ بِتَأَنِّيكَ وَ سَطْوَتَكَ بِرِفْقِكَ وَ شَرَّكَ بِخَيْرِكَ وَ اُنْصُرِ اَلْعَقْلَ عَلَى اَلْهَوَى تَمْلِكِ اَلنُّهَى
شتاب خود را با درنگ کردن، درشتی را با نرمی، بدی را با خوبی پیوند ده، و خرد را در مقابل خواهش نفس یاری کن تا خردمند شوی.
ثَمَرَةُ اَلْإِيمَانِ اَلرَّغْبَةُ فِي دَارِ اَلْبَقَاء
میوۀ ایمان، میل به خانۀ جاوید آخرت است.
مَا عَلِمَ مَنْ لَمْ يَعْمَلْ بِعِلْمِه
ندانسته کسی که به دانش خود عمل نمی کند.
مَنْ كَثُرَ إِحْسَانُهُ أَحَبَّهُ إِخْوَانُه
هر که نیکی او بسیار باشد، برادرانش او را دوست بدارند.
مَا زَكَا اَلْعِلْمُ بِمِثْلِ اَلْعَمَلِ بِه
پاکیزه نمی کند دانش را چیزی چون عمل به آن.
لَمْ يَعْقِلْ مَنْ وَلَهَ بِاللَّعِبِ وَ اِسْتَهْتَرَ بِاللَّهْوِ وَ اَلطَّرَب
کسی که شیفته و حریص به بازی و لذّت است، صاحب خرد و دریافت نیست.
حَيَاءُ اَلرَّجُلِ مِنْ نَفْسِهِ ثَمَرَةُ اَلْإِيمَان
آزرم مرد از خویشتن، میوۀ ایمان است.
مِنْ حَقِّ اَلْعَاقِلِ أَنْ يَقْهَرَ هَوَاهُ قَبْلَ ضِدِّه
بر خردمند است که بر خواهش نفس خود، قبل از دشمنی آن، چیره شود.
مِلاَكُ اَلْعِلْمِ اَلْعَمَلُ بِه
ملاک دانش عمل به آن است.
خَفْضُ اَلصَّوْتِ وَ غَضُّ اَلْبَصَرِ وَ مَشْيُ اَلْقَصْدِ مِنْ أَمَارَةِ اَلْإِيمَانِ وَ حُسْنِ اَلتَّدَيُّن
پایین آوردن آواز و فرو بستن چشم و میانه روی، از نشانه های ایمان و دینداری نیکوست.
أَقْرَبُ اَلْآرَاءِ مِنَ اَلنُّهَى أَبْعَدُهَا مِنَ اَلْهَوَى
نزدیکترین اندیشه به خرد، دورترین آنها از خواهش نفس است.
قَالَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فِي اَلْإِيمَانِ وَ وَصْفِهِ زُلْفَى لِمَنْ اِرْتَقَبَ وَ ثِقَةٌ لِمَنْ تَوَكَّلَ وَ رَاحَةٌ لِمَنْ فَوَّضَ وَ جُنَّةٌ لِمَنْ صَبَر
حضرت در وصف ایمان فرمود: برای کسی که نگهبانی کند، نزدیکی است، و از برای کسی که واگذارد، آسایش است و برای شکیبا سپر است.