احادیث درباره گرفتاری مؤمن از امام صادق (ع)

عَنْ مُرَازِمٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : قَالَ لِي يَا مُرَازِمُ لاَ يَكُنْ بَيْنَكَ وَ بَيْنَ اَلنَّاسِ إِلاَّ خَيْرٌ وَ إِنْ شَتَمُونَا .

مرازم گوید:امام صادق علیه السّلام فرمود:ای مرازم همواره با مردم به نیکی رفتار کن، گرچه به ما فحش دهند.

عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : مَا كَانَ وَ لاَ يَكُونُ وَ لاَ هُوَ كَائِنٌ إِلَى يَوْمِ اَلْقِيَامَةِ نَبِيٌّ وَ لاَ مُؤْمِنٌ إِلاَّ وَ لَهُ جَارٌ يُؤْذِيهِ.

امام صادق علیه السّلام فرمود:نبوده و نخواهد بود تا روز قیامت پیامبر و مؤمنی مگر اینکه برای او همسایه ای باشد که آزارش دهد.

عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَا كَانَ وَ لاَ يَكُونُ وَ لاَ هُوَ كَائِنٌ إِلَى يَوْمِ اَلْقِيَامَةِ نَبِيٌّ وَ لاَ مُؤْمِنٌ إِلاَّ وَ لَهُ رَحِمٌ يُؤْذِيهِ.

امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل کند که فرمود:نبوده و نخواهد بود تا روز قیامت پیامبر و مؤمنی، مگر اینکه برای او خویشاوندی است که اذیّتش می کند.

عَنْهُ قَالَ : مَا أَفْلَتَ اَلْمُؤْمِنُ مِنْ وَاحِدَةٍ مِنْ ثَلاَثٍ وَ لَرُبَّمَا اِجْتَمَعَتِ اَلثَّلاَثُ عَلَيْهِ إِمَّا بَعْضُ مَنْ يَكُونُ مَعَهُ فِي اَلدَّارِ يُغْلِقُ عَلَيْهِ بَابَهُ وَ يُؤْذِيهِ أَوْ جَارٌ يُؤْذِيهِ أَوْ مَنْ فِي طَرِيقِهِ إِلَى حَوَائِجِهِ يُؤْذِيهِ وَ لَوْ أَنَّ مُؤْمِنا عَلَى قُلَّةِ جَبَلٍ لَبَعَثَ اَللَّهُ إِلَيْهِ شَيْطَانا يُؤْذِيهِ وَ يَجْعَلُ اَللَّهُ لَهُ مِنْ إِيمَانِهِ أُنْسا لاَ يَسْتَوْحِشُ مَعَهُ إِلَى أَحَدٍ.

امام صادق علیه السّلام فرمود:مؤمن همواره گرفتار یکی از سه چیز است، و گاهی هر سه بر وی گرد آیند: یا دشمنی کسی که با او در خانه ای است، که در را به رویش می بندد و اذیّتش می کند، یا همسایه ای که آزارش می دهد، یا کسی که در راه محلّ کارش او را اذیّت می کند، و اگر مؤمنی بر قلّۀ کوهی هم باشد خداوند شیطانی را بر می انگیزد تا او را اذیّت کند، و خداوند از ایمانش برای او مونسی قرار می دهد که از وحشت به کسی پناه نبرد.

عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : لَوْ أَنَّ مُؤْمِنا عَلَى لَوْحٍ فِي اَلْبَحْرِ لَقَيَّضَ اَللَّهُ لَهُ شَيْطَانا يُؤْذِيهِ.

امام صادق علیه السّلام فرمود:اگر مؤمنی بر روی تخته پاره ای در دریا باشد، خداوند شیطانی را بگمارد که اذیّتش کند.

عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَالَ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى لِيَأْذَنْ بِحَرْبٍ مِنِّي مَنْ آذَى عَبْدِيَ اَلْمُؤْمِنَ وَ لْيَأْمَنْ غَضَبِي مَنْ أَكْرَمَ عَبْدِيَ اَلْمُؤْمِنَ وَ لَوْ لَمْ يَكُنْ مِنْ خَلْقِي فِي اَلْأَرْضِ مَا بَيْنَ اَلْمَشْرِقِ وَ اَلْمَغْرِبِ إِلاَّ مُؤْمِنٌ وَاحِدٌ مَعَ إِمَامٍ عَادِلٍ لاَسْتَغْنَيْتُ بِهِمَا عَنْ جَمِيعِ مَا خَلَقْتُ فِي أَرْضِي وَ لَقَامَتْ سَبْعُ سَمَاوَاتٍ وَ أَرَضِينَ بِهِمَا وَ جَعَلْتُ لَهُمَا مِنْ إِيمَانِهِمَا أُنْسا لاَ يَحْتَاجَانِ إِلَى أُنْسٍ سِوَاهُمَا.

امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله روایت کند که فرمود:خداوند متعال می فرماید:باید به من اعلان جنگ دهد آن کسی که بندۀ مؤمنم را اذیت کرده است، و از غضبم در امان خواهد بود آن کس که بندۀ مؤمنم را گرامی داشت، اگر از مخلوقاتم در زمین بین مشرق و مغرب فقط یک مؤمن به همراه امامی عادل باشد، از تمامی آنچه روی زمین خلق نموده ام بی نیاز می شوم، و به وسیلۀ همین دو نفر آسمانها و زمین به پای داشته می شود، و از ایمانشان برای آنان انسی قرار دهم که به آنسی غیر از آن نیازمند نگردند.

عَنْ أَبِي اَلصَّبَّاحِ اَلْكِنَانِيِّ قَالَ : كُنْتُ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَدَخَلَ عَلَيْهِ شَيْخٌ كَبِيرٌ فَقَالَ يَا أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ أَشْكُو إِلَيْكَ وُلْدِي وَ عُقُوقَهُمْ وَ إِخْوَانِي وَ جَفَاهُمْ لِي عِنْدَ كِبَرِ سِنِّي فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ يَا هَذَا إِنَّ لِلْحَقِّ دَوْلَة وَ لِلْبَاطِلِ دَوْلَة وَاحِدٌ مِنْهُمَا ذَلِيلٌ فِي دَوْلَةِ صَاحِبِهِ وَ إِنَّ أَدْنَى مَا يُصِيبُ اَلْمُؤْمِنَ فِي دَوْلَةِ اَلْبَاطِلِ اَلْعُقُوقُ مِنْ وُلْدِهِ وَ اَلْجَفَاءُ مِنْ إِخْوَانِهِ وَ مَا مِنْ مُؤْمِنٍ يُصِيبُ شَيْئا مِنَ اَلرَّفَاهِيَةِ فِي دَوْلَةِ…

ابو الصباح کنانی گوید:خدمت حضرت صادق علیه السّلام بودم که پیر مردی وارد شد و گفت:یا ابا عبد اللّٰه من از فرزندانم و ناسپاسیشان و از برادرانم و جفا کاریشان نسبت به خود با وجود سالخوردگی شکایت دارم، امام صادق علیه السّلام فرمود:ای پیر مرد برای حق دولتی است و برای باطل دولتی، و هر یک از این دو نزد دولت رفیقش خوار است، و کمترین مصیبتی که مؤمن از دولت باطل می بیند آزار دیدن از فرزندان و جفا کاری برادرانش است، و هیچ مؤمنی نباشد که در دولت باطل آسایشی بیند، جز آنکه قبل از مرگش گرفتار گردد، یا در بدنش یا در فرزندش یا در مالش، تا خداوند او را از آنچه در دوران حکومت باطل به دست آورده رها سازد، و بهره اش را در دولت حق بسیار گرداند، اینک صبر کن و تو را مژده باد.

قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ لاَ يَنْفَكُّ اَلْمُؤْمِنُ مِنْ خِصَالٍ أَرْبَعٍ مِنْ جَارٍ يُؤْذِيهِ وَ شَيْطَانٍ يُغْوِيهِ وَ مُنَافِقٍ يَقْفُو أَثَرَهُ وَ مُؤْمِنٍ يَحْسُدُهُ قَالَ سَمَاعَةُ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ مُؤْمِنٌ يَحْسُدُهُ قَالَ يَا سَمَاعَةُ أَمَا إِنَّهُ أَشَدُّهُمْ عَلَيْهِ قُلْتُ وَ كَيْفَ ذَلِكَ قَالَ لِأَنَّهُ يَقُولُ اَلْقَوْلَ فِيهِ فَيُصَدَّقُ عَلَيْهِ .

امام صادق علیه السّلام فرمود:مؤمن از چهار خصلت جدا نیست:از همسایه ای که اذیّتش می کند، و شیطانی که او را گمراه می نماید، و منافقی که دائما تعقیبش می کند، و مؤمنی که نسبت به او حسادت می ورزد. سماعه گوید:عرض کردم:فدایت شوم، مؤمنی که نسبت به او حسادت می ورزد؟ فرمود:ای سماعه بدان حسد مؤمن از همه بر او سخت تر است.گفتم:چگونه؟فرمود: زیرا در باره اش بد گویی می کند و مردم هم تصدیقش می کنند.

عَنْهُ قَالَ : إِنْ قَدَرْتُمْ أَنْ لاَ تُعْرَفُوا فَافْعَلُوا وَ مَا عَلَيْكَ إِنْ لَمْ يُثْنِ اَلنَّاسُ عَلَيْكَ وَ أَنْ تَكُونَ عِنْدَ اَلنَّاسِ مَذْمُوما إِذَا كُنْتَ وَ كُنْتَ عِنْدَ اَللَّهِ مَحْمُودا .

امام صادق علیه السّلام فرمود:اگر توانستید گمنام بمانید، این کار را بکنید، تو را چه می شود اگر مردم تمجیدت نکنند، و اینکه نزد مردم مورد مذمّت باشی در حالی که نزد خداوندت ستوده باشی.

مِنَ اَلْمَحَاسِنِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : مَنْ لَمْ يَحْتَمِلِ اَلْجَفَاءَ لَمْ يَشْكُرِ اَلنِّعْمَةَ مِنْ غَيْرِهِ.

امام صادق علیه السّلام فرمود:هر کس تحمّل بدگویی مردم را نداشته باشد، در برابر نعمت شکرگزار نیست.

عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِذَا أَرَدْتُمْ أَنْ تَكُونُوا إِخْوَانِي وَ أَصْحَابِي فَوَطِّنُوا أَنْفُسَكُمْ عَلَى اَلْعَدَاوَةِ وَ اَلْبَغْضَاءِ مِنَ اَلنَّاسِ وَ إِلاَّ فَلَسْتُمْ لِي بِأَصْحَابٍ.

امام صادق علیه السّلام فرمود:اگر خواستید از برادران و اصحاب من باشید، باید خود را برای دشمنی و کینه مردم نسبت به خود آماده سازید، و گر نه اصحاب من نیستید.

عَنْهُ قَالَ : إِنَّ اَلْحَوَارِيِّينَ شَكَوْا إِلَى عِيسَى اِبْنِ مَرْيَمَ مَا يَلْقَوْنَ مِنَ اَلنَّاسِ فَقَالَ إِنَّ اَلْمُؤْمِنِينَ لَمْ يَزَالُوا مُبْغَضِينَ فِي اَلنَّاسِ كَحَبَّةِ اَلْقَمْحِ مَا أَحْلَى مَذَاقَهَا وَ أَكْثَرَ أَعْدَاءَهَا.

امام صادق علیه السّلام فرمود:حواریّون از اذیّت و آزار مردم نسبت به خودشان به عیسی بن مریم شکایت کردند، عیسی فرمود:مؤمنان همواره مورد خشم مردمند، مانند دانۀ گندم که داخلش شیرین و دشمنانش بسیارند.