امام جعفر صادق (علیه السلام)
إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ وَ عِزَّتِي وَ جَلاَلِي لَأُجِيبُ دَعْوَةَ مَظْلُومٍ فِي مَظْلِمَةٍ ظُلِمَهَا وَ لاَ حَدَّ عِنْدَهُ مِثْلُ تِلْكَ اَلْمَظْلِمَةِ.
امام صادق علیه السلام فرمود: همانا خدای گرامی و بزرگ می فرماید: به عزت و جلالم سوگند که دعای ستمدیده ای را در ستمی که به او روا داشته اند و او هم همان ستم را در حق دیگری روا داشته نپذیرم.
فِي قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصادِ َالَ قَنْطَرَةٌ عَلَى اَلصِّرَاطِ لاَ يَجُوزُهَا عَبْدٌ بِمَظْلِمَةٍ.
امام صادق علیه السلام در باره سخن خدای گرامی و بزرگ که فرموده: «همانا پروردگارت در کمینگاه است» فجر ، آیه 14 فرمود: کمینگاه، گذرگاهی سرپوشیده بر روی پل صراط است که هیچ بنده ستمکاری نتواند از آن بگذرد.
إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَوْحَى إِلَى نَبِيٍّ مِنَ اَلْأَنْبِيَاءِ فِي مَمْلَكَةِ جَبَّارٍ مِنَ اَلْجَبَابِرَةِ أَنِ اِئْتِ هَذَا اَلْجَبَّارَ فَقُلْ لَهُ إِنِّي لَمْ أَسْتَعْمِلْكَ عَلَى سَفْكِ اَلدِّمَاءِ وَ اِتِّخَاذِ اَلْأَمْوَالِ وَ إِنَّمَا أَسْتَعْمِلُكَ لِتَكُفَّ عَنِّي أَصْوَاتَ اَلْمَظْلُومِينَ فَإِنِّي لَنْ أَدَعَ ظُلاَمَتَهُمْ وَ إِنْ كَانُوا كُفَّاراً.
امام صادق علیه السلام فرمود: به راستی، خدای گرامی و بزرگ بر یکی از پیامبرانش در سرزمین یکی از گردن فرازان ستمگر وحی نمود: نزد این ستمگر برو و به او بگو: من تو را برای خونریزی و غارتگری دارایی مردم، به فرمانروایی نرساندم و همانا تو را تنها برای این به فرمانروایی رساندم که صدای ناله ستمدیدگان را از من باز داری؛ زیرا به راستی که من از ستمی که به آنان روا داشته اند نگذرم هر چند کافر باشند.
مَنِ اِرْتَكَبَ أَحَداً بِظُلْمٍ بَعَثَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مَنْ يَظْلِمُهُ بِمِثْلِهِ أَوْ عَلَى وَلَدِهِ أَوْ عَلَى عَقِبِهِ مِنْ بَعْدِهِ.
امام صادق علیه السلام فرمود: هر که بر کسی ستمی روا دارد خدای گرامی و بزرگ کسی را بگمارد که همان ستم را بر او یا فرزندانش و یا نواده گانش روا دارد.
مَنْ أَكَلَ مَالَ أَخِيهِ ظُلْماً وَ لَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ أَكَلَ جَذْوَةً مِنَ اَلنَّارِ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ .
امام صادق علیه السلام فرمود: هر که بخشی از دارایی برادر ایمانی اش را ستمکارانه بخورد و آن را به او باز نگرداند در روز رستاخیز پاره ای از آتش را خواهد خورد.
إِنَّ اَللَّهَ يُبْغِضُ اَلْغَنِيَّ اَلظَّلُومَ.
امام صادق علیه السلام فرمود: به راستی، خدای گرامی و بزرگ، توانگر ستم پیشه را دشمن دارد.
إِنَّ اَلْعَبْدَ لَيَكُونُ مَظْلُوماً فَلاَ يَزَالُ يَدْعُو حَتَّى يَكُونَ ظَالِماً.
امام صادق علیه السلام فرمود: به راستی، گاهی بنده ای مورد ستم واقع می شود ولی آنقدر به ستمگر نفرین می کند که خود نیز ستمگر می شود.
مَنْ عَذَرَ ظَالِماً بِظُلْمِهِ سَلَّطَ اَللَّهُ تَعَالَى عَلَيْهِ مَنْ يَظْلِمُهُ فَإِنْ دَعَا لَمْ يَسْتَجِبْ لَهُ وَ لَمْ يَأْجُرْهُ اَللَّهُ عَلَى ظُلاَمَتِهِ.
امام صادق علیه السلام فرمود: به راستی، گاهی بنده ای مورد ستم واقع می شود ولی آنقدر به ستمگر نفرین می کند که خود نیز ستمگر می شود.
مَنْ أَعَانَ ظَالِماً عَلَى مَظْلُومٍ لَمْ يَزَلِ اَللَّهُ عَلَيْهِ سَاخِطاً حَتَّى يَنْزِعَ مِنْ مَعُونَتِهِ.
امام صادق علیه السلام فرمود: هر که ستمگری را در ستم کردن بر ستمدیده ای یاری رساند خداوند پیوسته بر او خشم گیرد تا آنگاه که یاری آن ستمکار را فرو گذارد و وارهد.
