قِوَامُ اَلْإِنْسَانِ وَ بَقَاؤُهُ بِأَرْبَعَةٍ بِالنَّارِ وَ اَلنُّورِ وَ اَلرِّيحِ وَ اَلْمَاءِ فَبِالنَّارِ يَأْكُلُ وَ يَشْرَبُ وَ بِالنُّورِ يُبْصِرُ وَ يَعْقِلُ وَ بِالرِّيحِ يَسْمَعُ وَ يَشَمُّ وَ بِالْمَاءِ يَجِدُ لَذَّةَ اَلطَّعَامِ وَ اَلشَّرَابِ فَلَوْ لاَ اَلنَّارُ فِي مَعِدَتِهِ لَمَا هَضَمَتِ اَلطَّعَامَ وَ اَلشَّرَابَ وَ لَوْ لاَ أَنَّ اَلنُّورَ فِي بَصَرِهِ لَمَا أَبْصَرَ وَ لاَ عَقَلَ وَ لَوْ لاَ اَلرِّيحُ لَمَا اِلْتَهَبَتْ نَارُ اَلْمَعِدَةِ وَ لَوْ لاَ اَلْمَاءُ لَمْ يَجِدْ لَذَّةَ اَلطَّعَامِ وَ اَلشَّرَابِ قَالَ وَ سَأَلْتُهُ عَنِ اَلنِّيرَانِ فَقَالَ اَلنِّيرَانُ…
امام صادق(ع)فرمود: پایداری انسان و بقایش بچهار چیز است: به آتش و نور و باد و آب، آدمی بوسیله باد و تموج هوا می شنود و میبوید و بوسیله آب(و رطوبت بدن و دهان)لذت خوردن و آشامیدن را می یابد، پس اگر حرارت در معده آدمی نباشد خوراکی و آشامیدنی را هضم نمیکرد و اگر روشنی در دیده او نبود نه می دید و نمی فهمید و اگر باد نبود آتش معده بر افروخته نمیشد و اگر آب نبود لذت خوراکی و آشامیدنی را نمی یافت. راوی گوید: از حضرت پرسیدم از اقسام آتش فرمود: آتش بر چهار قسم است آتشی که میخورد و می آشامد و آتشی که میخورد ولی نمی آشامد و آتشی که می آشامد و نمی خورد و آتشی که نه می خورد و نه می آشامد اما آتشی که میخورد و می آشامد حرارت بدن آدمی و همه حیوانات است و آنکه میخورد و نمی آشامد آتش هیزم است و آتشی می آشامد و…
نَشَاطٌ فِی هُدًی وَ بِرٌّ فِی اسْتِقَامَةٍ وَ عِلْمٌ فِی حِلْمٍ
در راه هدایت با نشاط، در نیکوکاری پایدار، و دارای علمی توأم با حلم و بردباری است.
فِي قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ إِنَّ اَلَّذِينَ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ اِزْدادُوا كُفْراً لَنْ تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ قَالَ نَزَلَتْ فِي فُلاَنٍ وَ فُلاَنٍ وَ فُلاَنٍ آمَنُوا بِالنَّبِيِّ ص فِي أَوَّلِ اَلْأَمْرِ وَ كَفَرُوا حَيْثُ عُرِضَتْ عَلَيْهِمُ اَلْوَلاَيَةُ حِينَ قَالَ اَلنَّبِيُّ ص مَنْ كُنْتُ مَوْلاَهُ فَهَذَا عَلِيٌّ مَوْلاَهُ ثُمَّ آمَنُوا بِالْبَيْعَةِ لِأَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ ع ثُمَّ كَفَرُوا حَيْثُ مَضَى رَسُولُ اَللَّهِ ص فَلَمْ يَقِرُّوا بِالْبَيْعَةِ ثُمَّ اِزْدادُوا كُفْراً ِهِمْ مَنْ بَايَعَهُ بِالْبَيْعَةِ لَهُمْ فَهَؤُلاَءِ لَمْ…
امام صادق علیه السلام در باره قول خدای عز و جل: «آنها که مومن شده و باز کافر شدند، سپس مومن شده و باز کافر شدند و آنگاه بر کفر خود افزودند، هرگز توبه آنها پذیرفته نگردد-137 سوره 4-» فرمود: این آیه در باره فلان و فلان و فلان(خلفا ثلاثه)نازل شده که در اول امر بپیغمبر صلی الله علیه و آله ایمان آوردند و چون ولایت(علی علیه السلام)بآنها عرضه شد، انکار کردند، همان زمان که پیغمبر صلی الله علیه و آله فرمود: هر کس من مولای او هستم این علی مولای او است، سپس بوسیله بیعت کردن با امیر المومنین علیه السلام ایمان آوردند، و بعد چون رسول خدا صلی الله علیه و آله درگذشت کافر شدند، و بر بیعت خود پایداری نکردند، سپس بوسیله بیعت گرفتن برای خود از کسانی که با امیر المومنین علیه السلام بیعت کرده بودند، بر کفر خود…
قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ مَا مَعْنَى اَلسَّلاَمِ عَلَى رَسُولِ اَللَّهِ فَقَالَ إِنَّ اَللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى لَمَّا خَلَقَ نَبِيَّهُ وَ وَصِيَّهُ وَ اِبْنَتَهُ وَ اِبْنَيْهِ وَ جَمِيعَ اَلْأَئِمَّةِ وَ خَلَقَ شِيعَتَهُمْ أَخَذَ عَلَيْهِمُ اَلْمِيثَاقَ وَ أَنْ يَصْبِرُوا وَ يُصَابِرُوا وَ يُرَابِطُوا وَ أَنْ يَتَّقُوا اَللَّهَ وَ وَعَدَهُمْ أَنْ يُسَلِّمَ لَهُمُ اَلْأَرْضَ اَلْمُبَارَكَةَ وَ اَلْحَرَمَ اَلْآمِنَ وَ أَنْ يُنَزِّلَ لَهُمُ اَلْبَيْتَ اَلْمَعْمُورَ وَ يُظْهِرَ لَهُمُ اَلسَّقْفَ اَلْمَرْفُوعَ وَ يُرِيحَهُمْ مِنْ عَدُوِّهِمْ وَ اَلْأَرْضِ اَلَّتِي يُبَدِّلُهَا اَللَّهُ…
داود بن کثیر رقی گوید: بامام صادق علیه السلام عرضکردم: معنی سلام بر رسول خدا چیست؟ فرمود: چون خدای تبارک و تعالی(در عالم ارواح)پیغمبرش را و وصی او و دختر و دو پسرش و امامان دیگر و همه شیعیان را خلق فرمود، از آنها پیمان گرفت که(در بلاها)صبر کنند و(در برابر دشمنان خدا و هوای نفس)پایداری کنند و(جان خود و اسبان خویش را)در مرزها و سرحدها به بندند و از خدا پروا کنند. و خدا(در مقابل این امور)بآنها وعده فرمود که زمین مبارک(مدینه یا بیت المقدس)و حرم امن(مکه) را تسلیمشان کند و بیت المعمور(فرشتگان یا خاندان ایمه)را برایشان بیاورد و سقف افراشته(تمام آسمانها و عرش یا برکات آسمان)را بآنها بنمایاند و ایشان را از دشمنشان آسوده کند و هم از آفات زمین که خدا بجهت سلامتی آنها از شرور تبدیل فرموده و زمینی را که…
مَنْ أَدْمَنَ قِرَاءَةَ سُورَةِ مَرْيَمَ لَمْ يَمُتْ حَتَّى يُصِيبَ مَا يُغْنِيهِ فِي نَفْسِهِ وَ مَالِهِ وَ وُلْدِهِ وَ كَانَ فِي اَلْآخِرَةِ مِنْ أَصْحَابِ عِيسَى اِبْنِ مَرْيَمَ ع وَ أُعْطِيَ فِي اَلْآخِرَةِ مِثْلَ مُلْكِ سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ ع فِي اَلدُّنْيَا.
هر که بر تلاوت سوره مریم پایداری ورزد جان نسپارد تا آنگاه که در جان و مال و فرزندش به بی نیازی دست یابد و در سرای واپسین از یاران عیسی بن مریم علیهما السلام باشد و در آن سرای او را ملکی همانند ملک سلیمان بن داود علیهما السلام در دنیا، دهند
لاَ تَدَعُوا قِرَاءَةَ سُورَةِ طه فَإِنَّ اَللَّهَ يُحِبُّهَا وَ يُحِبُّ مَنْ قَرَأَهَا وَ مَنْ أَدْمَنَ قِرَاءَتَهَا أَعْطَاهُ اَللَّهُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ َ لَمْ يُحَاسِبْهُ بِمَا عَمِلَ فِي اَلْإِسْلاَمِ وَ أُعْطِيَ فِي اَلْآخِرَةِ مِنَ اَلْأَجْرِ حَتَّى يَرْضَى.
تلاوت سوره طه را وانرهانید؛ زیرا خداوند آن سوره را و کسی را که آن را تلاوت کند دوست دارد و هر که بر تلاوت آن سوره پایداری ورزد خداوند در روز رستاخیز نامه کردارش را به دست راستش دهد و او را به آنچه که هنگام مسلمانی اش انجام داده است حسابرسی نکند و در سرای باز پسین به اندازه ای به او پاداش دهند که خرسند گردد
مَنْ قَرَأَ سُورَةَ اَلْمُؤْمِنِينَ خَتَمَ اَللَّهُ لَهُ بِالسَّعَادَةِ وَ إِذَا كَانَ مُدْمِنَ قِرَاءَتِهَا فِي كُلِّ جُمُعَةٍ كَانَ مَنْزِلُهُ فِي اَلْفِرْدَوْسِ اَلْأَعْلَى مَعَ اَلنَّبِيِّينَ وَ اَلْمُرْسَلِينَ.
هر که سوره مومنون را تلاوت کند خداوند زندگی اش را با نیکبختی به پایان دهد و چون بر تلاوتش در هر جمعه پایداری ورزد جایگاه او در فردوس اعلی همراه پیامبران و فرستادگان الهی باشد
حَصِّنُوا أَمْوَالَكُمْ وَ فُرُوجَكُمْ بِتِلاَوَةِ سُورَةِ اَلنُّورِ وَ حَصِّنُوا بِهَا نِسَاءَكُمْ قَالَ مَنْ أَدْمَنَ قِرَاءَتَهَا فِي كُلِّ يَوْمٍ أَوْ فِي كُلِّ لَيْلَةٍ لَمْ يَزْنِ أَحَدٌ مِنْ أَهْلِ بَيْتِهِ أَبَداً حَتَّى يَمُوتَ فَإِذَا هُوَ مَاتَ شَيَّعَهُ إِلَى قَبْرِهِ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ كُلُّهُمْ يَدْعُونَ وَ يَسْتَغْفِرُونَ اَللَّهَ لَهُ حَتَّى يُدْخَلَ فِي قَبْرِهِ.
دارایی و عفت خویش را با تلاوت سوره نور نگاه دارید و زنان خود را با آن در پناه بدارید؛ پس به راستی، هر که بر تلاوت آن سوره در هر روز یا هر شب پایداری ورزد، هرگز کسی از خانواده اش زنا نکند تا آنگاه که مرگش در رسد، پس چون جان سپرد هفتاد هزار فرشته او را تا قبرش تشییع کنند و همگی بر او دعا نمایند و از خدا برایش آمرزش خواهند تا آنگاه که در قبرش قرار گیرد
مَنْ قَرَأَ حمعسق بَعَثَهُ اَللَّهُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ وَ وَجْهُهُ كَالثَّلْجِ أَوْ كَالشَّمْسِ حَتَّى يَقِفَ بَيْنَ يَدَيِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَيَقُولُ عَبْدِي أَدَمْتَ قِرَاءَةَ حمعسق وَ لَمْ تَدْرِ مَا ثَوَابُهَا أَمَا لَوْ دَرَيْتَ مَا هِيَ وَ مَا ثَوَابُهَا لَمَا طلت مَلِلْتَ قِرَاءَتَهَا وَ لَكِنْ سَأُجِيزُكَ جَزَاءَكَ أَدْخِلُوهُ اَلْجَنَّةَ وَ لَهُ فِيهَا قَصْرٌ مِنْ يَاقُوتَةٍ حَمْرَاءَ أَبْوَابُهَا وَ شُرَفُهَا وَ دَرَجُهَا مِنْهَا يُرَى ظَاهِرُهَا مِنْ بَاطِنِهَا وَ بَاطِنُهَا مِنْ ظَاهِرِهَا وَ أَلْفُ غُلاَمٍ مِنَ اَلْوِلْدَانِ اَلْمُخَلَّدِينَ اَلَّذِينَ وَصَفَهُمُ اَللَّهُ…
هر که بر تلاوت سوره حم عسق(شوری) مداومت و پایداری ورزد خداوند او را در روز رستاخیز در حالی برانگیزاند که رخسارش مانند برف سپید و یا مانند آفتاب فروزان باشد تا آنگاه که در پیشگاه خدای گرامی و بزرگ بایستد و خداوند او را فرماید: بنده من بر تلاوت سوره حم عسق پایداری ورزیدی و از پاداش آن آگاهی نیافتی؟ هان اگر در می یافتی که این سوره چیست و پاداشش چقدر است از تلاوتش دلخسته نمی شدی ولی به زودی تو را از پاداشش آگاه می سازم؛ پس آنگاه خداوند فرماید: او را به بهشت در آورید. و او را در بهشت کاخی از یاقوت سرخ باشد که درها و ایوان ها و پله هایش نیز از یاقوت سرخ است، بیرونش از درون و درونش از بیرون دیده شود و برای او کنیزانی باکره از حوریان و هزار زن خدمتگزار و هزار پسر خدمتگزار پیوسته در آن کاخ باشند؛…
حَصِّنُوا أَمْوَالَكُمْ وَ نِسَاءَكُمْ وَ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ مِنَ اَلتَّلَفِ بِقِرَاءَةِ إِنّا فَتَحْنا لَكَ فَتْحاً مُبِيناً فَإِنَّهُ إِذَا كَانَ مِمَّنْ يُدْمِنُ قِرَاءَتَهَا نَادَى مُنَادٍ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ حَتَّى يُسْمِعَ اَلْخَلاَئِقَ أَنْتَ مِنْ عِبَادِيَ اَلْمُخْلَصِينَ أَلْحِقُوهُ بِالصَّالِحِينَ مِنْ عِبَادِي وَ أَدْخِلُوهُ جَنَّاتِ اَلنَّعِيمِ وَ اِسْقُوهُ مِنَ اَلرَّحِيقِ اَلْمَخْتُومِ بِمِزَاجِ اَلْكَافُورِ.
با تلاوت سوره انا فتحنا(فتح)دارایی ها و زنان و بردگان خویش را از نابودی برکنار دارید؛ زیرا اگر تلاوتگر آن سوره بر تلاوتش پایداری ورزد در روز رستاخیز نداگری از سوی خدا ندا در دهد که همه آفریدگان بشنوند و گوید: تو از بندگان مخلص من هستی. او را به بندگان درستکارم ملحق نمایید و به بهشت پرنعمت در آورید و از باده سر به مهر که آمیخته به کافور است سیرابش سازید
لاَ تَدَعُوا قِرَاءَةَ سُورَةِ اَلرَّحْمَنِ وَ اَلْقِيَامَ بِهَا فَإِنَّهَا لاَ تَقِرُّ فِي قُلُوبِ اَلْمُنَافِقِينَ وَ يَأْتِي بِهَا رَبُّهَا يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ فِي صُورَةِ آدَمِيٍّ فِي أَحْسَنِ صُورَةٍ وَ أَطْيَبِ رِيحٍ حَتَّى يَقِفَ مِنَ اَللَّهِ مَوْقِفاً لاَ يَكُونُ أَحَدٌ أَقْرَبَ إِلَى اَللَّهِ مِنْهَا فَيَقُولُ لَهَا مَنِ اَلَّذِي كَانَ يَقُومُ بِكِ فِي اَلْحَيَاةِ اَلدُّنْيَا يُدْمِنُ قِرَاءَتَكِ فَتَقُولُ يَا رَبِّ فُلاَنٌ وَ فُلاَنٌ فَتَبْيَضُّ وُجُوهُهُمْ فَيَقُولُ لَهُمُ اِشْفَعُوا فِيمَنْ أَحْبَبْتُمْ فَيَشْفَعُونَ حَتَّى لاَ يَبْقَى لَهُمْ غَايَةٌ وَ لاَ أَحَدٌ يَشْفَعُونَ…
تلاوت سوره «الرحمن»و پایداری بر تلاوتش را وانرهانید؛ زیرا به راستی، این سوره در دل های منافقان قرار نگیرد و پروردگار در 15 - 1 روز رستاخیز این سوره را در نیکوترین چهره و خوشبوترین رایحه آورد تا در پیشگاه خدا در جایگاهی بایستد که هیچ کس نزدیک تر از او به خدا نباشد؛ پس خداوند به آن سوره فرماید: چه کسی در زندگی دنیا بر تلاوت تو پایداری و مداومت ورزید؟ و آن سوره پاسخ گوید: پروردگارا فلانی و فلانی؛ پس آنان روسپید گردند و خداوند آنان را فرماید: هر آن کس را که دوست دارید شفاعت کنید؛ پس آنان بی اندازه شفاعت کنند تا اینکه کسی باقی نماند که شفاعتش نمایند، پس خداوند آنان را فرماید: به بهشت در آیید و در هر جای آن که خواهید سکنی گزینید.
عَنْ أَبِي جَمِيلَةَ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ كَتَبَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِ إِلَى بَعْضِ أَصْحَابِهِ يَعِظُهُ أُوصِيكَ وَ نَفْسِي بِتَقْوَى اَللَّهِ مَنْ لاَ تَحِلُّ مَعْصِيَتُهُ وَ لاَ يُرْجَى غَيْرُهُ وَ لاَ اَلْغِنَى إِلاَّ بِهِ فَإِنَّ مَنِ اِتَّقَى اَللَّهَ عَزَّ وَ قَوِىَ وَ شَبِعَ وَ رَوِيَ وَ رُفِعَ عَقْلُهُ عَنْ أَهْلِ اَلدُّنْيَا فَبَدَنُهُ مَعَ أَهْلِ اَلدُّنْيَا وَ قَلْبُهُ وَ عَقْلُهُ مُعَايِنٌ لِلْآخِرَةِ فَأَطْفَأَ بِضَوْءِ قَلْبِهِ مَا أَبْصَرَتْ عَيْنَاهُ مِنْ حُبِّ اَلدُّنْيَا فَقَدَرَ حَرَامَهَا وَ جَانَبَ…
امام صادق علیه السّلام فرمود:امیر المؤمنین صلوات اللّٰه علیه به یکی از یارانش نامه ای به عنوان موعظه نوشت:تو و خودم را به تقوای الهی سفارش می کنم، آن خدایی که نافرمانیش روا نیست و به غیر او امیدی نمی باشد، و بی نیازی فقط به دست اوست، هر که از خدا پروا کرد عزیز و قوی شد، و سیر و سیرآب گشت، و عقلش از اهل دنیا بالا گرفت، پیکرش با اهل دنیاست ولی دل و خردش متوجّه آخرت است، آنچه از دنیا دوستی چشمش دیده پرتو دلش خاموش نموده، حرامش را پلید شمرده و از شبهاتش دوری جسته، به خدا قسم حلال خالص دنیا را هم رها کرده و جز به مقداری که ناچار از آن است، توجه ننموده، و آن پاره نانی است که به پیکرش نیرو دهد، و جامه ای که عورتش را بپوشاند، که آنهم از درشت ترین خوراک و زبر ترین لباسی است که به دستش آمده، و نسبت به…
