قال الإمام الصادق عليه السلام

احادیث درباره فضایل امام علی ع از امام صادق (ع)

امام جعفر صادق (علیه السلام)

۱۴ حدیث · صفحه ۱ از ۲

وَ عَنْ سَدِيرٍ اَلصَّيْرَفِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَقُولُ شِيعَتُنَا كُلُّهُمْ فِي اَلْجَنَّةِ مُحْسِنُهُمْ وَ مُسِيئُهُمْ وَ هُمْ يَتَفَاضَلُونَ فِيهَا بَعْدَ ذَلِكَ بِالْأَعْمَالِ.

امام صادق علیه السّلام فرمود:شیعیان ما تماما در بهشتند، نیکوکار و بدکارشان، و مراتب آنان پس از ورود به بهشت مشخص می شود.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 171

عَنْ جَعْفَرِ بْنِ اَلرَّبِيعِ بْنِ مُدْرِكٍ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ إِنَّ اَلرَّجُلَ مِنْكُمْ لَيَخْرُجُ مِنْ مَنْزِلِهِ وَ مَا أَحْدَثَ خَيْرا فَيَرْجِعُ وَ قَدْ مُلِئَتْ صَحِيفَتُهُ حَسَنَاتٍ مِمَّا شُتِمَ.

امام صادق علیه السّلام فرمود:مردی از شیعیان شما از خانه اش بیرون می رود و هیچ کار خیری را انجام ندهد، هنگامی که بر می گردد نامۀ عملش بخاطر ناسزاهایی که شنیده پر از نیکیها می شود.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 171

عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ سِنَانٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَقُولُ لَمَّا أَرَادَ اَللَّهُ أَنْ يُنَزِّلَ هَذِهِ اَلْآيَاتِ تَعَلَّقْنَ بِالْعَرْشِ وَ قُلْنَ يَا رَبِّ تُنَزِّلُنَا عَلَى أَهْلِ اَلْخَطَايَا وَ اَلذُّنُوبِ فَأَوْحَى اَللَّهُ إِلَيْهِنَّ أَنِ اِنْزِلْنَ فَوَ عِزَّتِي وَ جَلاَلِي لاَ يَتْلُوكُنَّ أَحَدٌ مِنْ شِيعَةِ آلِ مُحَمَّدٍ دَبْرَ كُلِّ صَلاَةٍ إِلاَّ أَسْكَنْتُهُ حَظِيرَةَ اَلْقُدْسِ عَلَى مَا كَانَ فِيهِ وَ نَظَرْتُ إِلَيْهِ بِعَيْنِ اَلْمَكْنُونَةِ فِي كُلِّ يَوْمٍ سَبْعِينَ نَظْرَة أَقْضِي لَهُ مَعَ كُلِّ نَظْرَةٍ سَبْعِينَ حَاجَة…

امام صادق علیه السّلام فرمود:هنگامی که خداوند این سه آیه را فرمان داد که به زمین فرود آیند به عرش در آویختند و گفتند:پروردگارا، ما را به سوی خطاکاران و گنه کاران فرو می فرستی؟خداوند متعال به آنها وحی فرمود که فرود آیید، به عزّت و جلالم سوگند کسی از خاندان محمد صلّی اللّٰه علیه و آله به دنبال هر نماز شما را تلاوت نکند، مگر اینکه او را در بهشت به همراه آنچه در آن است ساکن می گردانم، و به او نظر می کنم به دیدۀ رحمت هر روزی هفتاد نظر مهرورزی و در هر نظری هفتاد حاجت از او بر آورم که کمترین آن آمرزش گناهانش باشد، و آن آیات عبارتند از:سوره حمد، آیة الکرسی، شهد اللّٰه، قل اللهم.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 171

عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُمْرَانَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : خَرَجْتُ أَنَا وَ أَبِي ذَاتَ يَوْمٍ فَإِذَا هُوَ بِأُنَاسٍ مِنْ أَصْحَابِنَا بَيْنَ اَلْقَبْرِ وَ اَلْمِنْبَرِ فَدَنَا مِنْهُمْ وَ سَلَّمَ عَلَيْهِمْ ثُمَّ قَالَ وَ اَللَّهِ إِنِّي لَأُحِبُّ رِيحَكُمْ وَ أَرْوَاحَكُمْ فَأَعِينُونَا عَلَى ذَلِكَ بِوَرَعٍ وَ اِجْتِهَادٍ وَ اِعْلَمُوا أَنَّ وَلاَيَتَنَا لاَ تُنَالُ إِلاَّ بِالْوَرَعِ وَ اَلاِجْتِهَادِ إِذَا اِئْتَمَّ أَحَدُكُمْ بِعَبْدٍ فَلْيَعْمَلْ بِعَمَلِهِ أَنْتُمْ شِيعَةُ اَللَّهِ وَ أَنْتُمْ شُرْطَةُ اَللَّهِ وَ أَنْتُمْ أَنْصَارُ اَللَّهِ وَ…

امام صادق علیه السّلام فرمود:روزی من و پدرم از خانه خارج شدیم، آنجا پدرم با عدّه ای از اصحاب ما بین قبر و منبر روبرو شد، نزدیک آنها شد و بر آنها سلام کرد، سپس فرمود: بخدا قسم من بوی شما و نفس شما را دوست دارم، ما را بر این محبت به وسیلۀ پرهیزگاری و سعی و تلاش خود یاری کنید، و بدانید جز به پرهیزگاری و تلاش و کوشش کسی به ولایت و دوستی ما نرسد، هر گاه یکی از شماها اقتدای به بنده ای از بندگان خدا نمود باید مثل او عمل کند، شما شیعیان خدایید، شما سربازان خدائید، شما یاوران خدایید، و شما پیشی گیرندگان اوّلین و آخرین هستید، و در دنیا اولین پیشی گیرندگان به ولایت مائید و در آخرت پیشی گیرندگان به سوی بهشت هستید، ما به ضمانت خدا و رسولش بهشت را برای شما ضمان کرده ایم، شما پاکانید و زنان شما پاکانند، هر…

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 171

عَنْ خَالِ وُلْدِ هَاشِمٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَقُولُ إِنَّ اَللَّهَ وَ مَلاَئِكَتَهُ وَ أَرْوَاحَ اَلنَّبِيِّينَ يَسْتَغْفِرُونَ لِلشِّيعَةِ وَ يُصَلُّونَ عَلَيْهِمْ إِلَى يَوْمِ اَلْقِيَامَةِ قَالَ وَ أَنْتُمْ فِي عِبَادَةِ اَللَّهِ وَ اِجْتِهَادٍ يُحِبُّ اَللَّهُ لَكُمْ.

امام صادق علیه السّلام فرمود:خدا و ملائکه اش و ارواح پیامبران برای شیعه طلب آمرزش می کنند و تا روز قیامت بر آنان درود می فرستند، و فرمود:شما در بندگی خدا و اجتهادی که خداوند برای شما دوست دارد هستید.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 175

عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مَرْوَانَ قَالَ : سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ هَلْ يَسْتَوِي اَلَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَ اَلَّذِينَ لاٰ يَعْلَمُونَ إِنَّمٰا يَتَذَكَّرُ أُولُوا اَلْأَلْبٰابِ : قَالَ نَحْنُ اَلَّذِينَ نَعْلَمُ وَ عَدُوُّنَا اَلَّذِي لاَ يَعْلَمُ وَ شِيعَتُنَا أُولُو اَلْأَلْبَابِ .

محمد بن مروان می گوید:از امام صادق علیه السّلام در مورد قول خدای متعال پرسیدم آیا دانشمندان با غیر دانشمندان برابرند، این را فقط صاحبان خرد می فهمند فرمود:ما آن کسانی هستیم که علم داریم و دشمنان ما کسانی هستند که غیر عالمند، و شیعیان ما صاحبان خرد و عقلند.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 177

عَنْ أَبِي خَالِدٍ اَلْقَمَّاطِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ اَللَّهَ خَلَقَنَا مِنْ أَعْلَى عِلِّيِّينَ وَ خَلَقَ قُلُوبَ شِيعَتِنَا مِنْ حَيْثُ خَلَقَنَا وَ خَلَقَ أَبْدَانَهُمْ مِنْ دُونِ ذَلِكَ فَمِنْ ثَمَّ صَارَتْ قُلُوبُهُمْ تَحِنُّ إِلَيْنَا وَ إِنَّ اَللَّهَ خَلَقَ عَدُوَّنَا مِنْ يَحْمُومٍ وَ خَلَقَ قُلُوبَ شِيعَتِهِمْ مِنْ حَيْثُ خَلَقَهُمْ فَمِنْ ثَمَّ صَارَتْ قُلُوبُهُمْ تَحِنُّ إِلَيْهِمْ.

امام صادق علیه السّلام فرمود:خداوند ما را از اعلی علیّین آفریده، و دلهای شیعیان ما را از آنچه ما آفریده شدیم آفرید، و بدنهای آنها را درجه ای پایین تر از آن خلق نمود، سپس دلهای آنها به سوی ما معطوف و مشتاق گردیده.و خداوند دشمنان ما را از دود آتش دوزخ آفرید، و دلهای پیروان دشمنان ما را از آنچه خلق شده بودند آفرید، آنگاه دلهای آنها به سوی دشمنان ما معطوف و مشتاق گشت.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 177

عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ سِنَانٍ قَالَ : دَخَلْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَ قَدْ صَلَّى اَلْعَصْرَ وَ هُوَ جَالِسٌ مُسْتَقْبِلَ اَلْقِبْلَةِ فِي اَلْمَسْجِدِ فَقُلْتُ يَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ إِنَّ بَعْضَ اَلسَّلاَطِينِ يَأْمِنُنَا عَلَى اَلْأَمْوَالِ يَسْتَوْدِعُنَاهَا وَ لَيْسَ يَدْفَعُ إِلَيْكُمْ خُمُسَكُمْ أَ فَنُؤَدِّيهَا إِلَيْهِمْ فَقَالَ وَ رَبِّ هَذِهِ اَلْقِبْلَةِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ لَوْ أَنَّ اِبْنَ مُلْجَمٍ قَاتِلَ أَبِي فَإِنِّي أَطْلُبُهُ يَتَسَتَّرُ لِأَنَّهُ قَتَلَ أَبِي اِئْتَمَنَنِي عَلَى أَمَانَةٍ لَأَدَّيْتُهَا إِلَيْهِ .

عبد اللّٰه بن سنان گوید:خدمت امام صادق علیه السّلام رسیدم در حالی که ایشان نماز عصر را خوانده و در مسجد رو به قبله نشسته بودند، گفتم:ای فرزند رسول خدا بعضی از پادشاهان ما را امین بر اموالشان می دانند بنا بر این آن را نزد ما به امانت می گذارند، و خمس آن را هم به شما پرداخت نمی کنند، آیا امانت آنها را به خودشان برگردانیم؟ سه مرتبه فرمود:قسم به پروردگار این قبله، اگر ابن ملجم قاتل پدرم که در تعقیب او باشم و او پنهان شود، چون پدرم را کشته به من اعتماد کند و امانتی نزدم گذارد آن را به او بر خواهم گرداند.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 179

عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ آبَائِهِ قَالَ : إِنَّ اَللَّهَ فَوَّضَ إِلَى اَلْمُؤْمِنِ اَلْأُمُورَ كُلَّهَا وَ لَمْ يُفَوِّضْ إِلَيْهِ أَنْ يَكُونَ ذَلِيلا أَ مَا تَسْمَعُ إِلَى اَللَّهِ جَلَّ ثَنَاؤُهُ وَ هُوَ يَقُولُ وَ لِلّٰهِ اَلْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ : اَلْمُؤْمِنُ يَكُونُ عَزِيزا لاَ ذَلِيلا ثُمَّ قَالَ إِنَّ اَلْمُؤْمِنَ أَعَزُّ مِنَ اَلْجَبَلِ وَ اَلْجَبَلُ يُسْتَقَلُّ مِنْهُ بِالْمَعَاوِلِ وَ اَلْمُؤْمِنُ لاَ يُسْتَقَلُّ مِنْ دِينِهِ بِشَيْءٍ.

امام صادق علیه السّلام از قول پدرانش فرمود:خداوند تمام امور مؤمن را به خودش واگذار نموده ولی ذلّت را به او تفویض نکرد، مگر نشنیده ای قول خداوند متعال را که می فرماید: عزّت فقط از آن خدا و رسولش و مؤمنین است ؟مؤمن عزیز است نه ذلیل. سپس فرمود:مؤمن از کوه هم عزیزتر است، زیرا کوه به وسیلۀ کلنگ کم می شود، ولی دین مؤمن به هیچ چیز کم نمی شود.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 179

عَنْ زَيْدٍ اَلشَّحَّامِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ اَلْعَبْدَ اَلْمُؤْمِنَ لَيَذْكُرُ اَلذَّنْبَ اَلَّذِي قَدْ عَمِلَهُ مُنْذُ أَرْبَعِينَ سَنَة أَقَلَّ أَوْ أَكْثَرَ فَمَا يَذْكُرُهُ إِلاَّ لِتَذْكِيرِهِ فَيَسْتَغْفِرُ اَللَّهَ مِنْهُ فَيُغْفَرُ لَهُ.

امام صادق علیه السّلام فرمود:بندۀ مؤمن بیاد می آورد گناهی را که چهل سال قبل مرتکب آن شده کمتر یا بیشتر آن را فقط به خاطر یاد آوری و طلب آمرزش در ذهنش تداعی می کند، گناهش هم آمرزیده می شود.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 179

عَنْ أَبِي اَلْحَسَنِ اَلْأَحْمَسِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ آبَائِهِ عَلَيْهِمُ اَلسَّلاَمُ قَالُوا قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِنَّ اَللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى لَيَتَعَاهَدُ عَبْدَهُ اَلْمُؤْمِنَ بِأَنْوَاعِ اَلْبَلاَءِ كَمَا يَتَعَاهَدُ أَهْلَ اَلْبَيْتِ سَيِّدُهُمْ بِطُرَفِ اَلطَّعَامِ قَالَ يَقُولُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ عِزَّتِي وَ جَلاَلِي وَ عَظَمَتِي وَ بَهَائِي إِنِّي لَأَحْمِي وَلِيِّي أَنْ أُعْطِيَهُ فِي دَارِ اَلدُّنْيَا شَيْئا يَشْغَلُهُ عَنْ ذِكْرِي حَتَّى يَدْعُوَنِي فَأَسْمَعَ دُعَاءَهُ وَ صَوْتَهُ وَ إِنِّي لَأُعْطِي اَلْكَافِرَ…

امام صادق علیه السّلام از پدران بزرگوارش نقل می کند که فرموده اند:رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله می فرماید: خداوند متعال بندۀ مؤمنش را به گرفتاریهای گوناگون گرفتار می کند، همان طور که اهل خانه بزرگشان را بسوی غذا دعوت می کنند، فرمود:خداوند عزّ و جل می فرماید:قسم به عزّت و جلال و بزرگی و شأنم، در دنیا از بندۀ مؤمنم چیزی را که باعث فراموشی او از من شود از او می گیرم، تا اینکه مرا بخواند و من صدا و دعایش را بشنوم، امّا آرزوهای کافر را بر می آورم تا اینکه مرا نخواند که صدایش را بشنوم، به خاطر خشمی که از او دارم.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 181

عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِنَّ فِي يَمِينِ اَلْعَرْشِ مَنَابِرَ مِنْ نُورٍ عَلَيْهَا رِجَالٌ وُجُوهُهُمْ مِنْ نُورٍ لَيْسُوا بِأَنْبِيَاءَ وَ لاَ شُهَدَاءَ قَالَ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ بْنُ اَلْخَطَّابِ فَمَنْ هَؤُلاَءِ يَا رَسُولَ اَللَّهِ قَالَ هُمُ اَلَّذِينَ تَوَاصَوْا فِي اَللَّهِ وَ تَوَاخَوْا فِي اَللَّهِ وَ تَوَاصَلُوا فِي اَللَّهِ وَ تَحَابُّوا فِي اَللَّهِ فَدَخَلَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِ فَقَالَ هُمْ شِيعَةُ هَذَا وَ أَشَارَ إِلَى عَلِيٍّ .

امام صادق علیه السّلام روایت کند که پیامبر اکرم صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:در طرف راست عرش منبرهایی از نور وجود دارد و بر آنها مردانی نشسته اند که صورتهایی از نور دارند، آنها پیامبران و شهدا نیستند. امام علیه السّلام فرمود:عمر بن الخطاب به رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله گفت:ای رسول خدا پس آنان کیستند؟فرمود:آنان کسانی می باشند که یک دیگر را در راه خدا همگامی نموده اند، و با هم در راه خدا برادری کرده اند، و بخاطر خدا به یک دیگر کمک نموده اند، و همدیگر را دوست داشته اند، آنگاه علی بن ابی طالب علیه السّلام داخل شد، پیامبر صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:آنها شیعۀ این شخص هستند، و به سوی علی علیه السّلام اشاره فرمود.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 181
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه