قال الإمام الصادق عليه السلام:
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ آبَائِهِ قَالَ : إِنَّ اَللَّهَ فَوَّضَ إِلَى اَلْمُؤْمِنِ اَلْأُمُورَ كُلَّهَا وَ لَمْ يُفَوِّضْ إِلَيْهِ أَنْ يَكُونَ ذَلِيلا أَ مَا تَسْمَعُ إِلَى اَللَّهِ جَلَّ ثَنَاؤُهُ وَ هُوَ يَقُولُ وَ لِلّٰهِ اَلْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ : اَلْمُؤْمِنُ يَكُونُ عَزِيزا لاَ ذَلِيلا ثُمَّ قَالَ إِنَّ اَلْمُؤْمِنَ أَعَزُّ مِنَ اَلْجَبَلِ وَ اَلْجَبَلُ يُسْتَقَلُّ مِنْهُ بِالْمَعَاوِلِ وَ اَلْمُؤْمِنُ لاَ يُسْتَقَلُّ مِنْ دِينِهِ بِشَيْءٍ.
امام صادق علیه السّلام از قول پدرانش فرمود:خداوند تمام امور مؤمن را به خودش واگذار نموده ولی ذلّت را به او تفویض نکرد، مگر نشنیده ای قول خداوند متعال را که می فرماید: عزّت فقط از آن خدا و رسولش و مؤمنین است ؟مؤمن عزیز است نه ذلیل. سپس فرمود:مؤمن از کوه هم عزیزتر است، زیرا کوه به وسیلۀ کلنگ کم می شود، ولی دین مؤمن به هیچ چیز کم نمی شود.