امام جعفر صادق (علیه السلام)
اِعْرِفْ إِمَامَكَ فَإِنَّكَ إِذَا عَرَفْتَ لَمْ يَضُرَّكَ تَقَدَّمَ هَذَا اَلْأَمْرُ أَوْ تَأَخَّرَ .
زراره گوید: امام صادق علیه السلام فرمود: امامت را بشناس، زیرا هر گاه امامت را شناختی تقدم یا تاخر این امر زیانت ندهد(یعنی چه آنکه دولت حق زود ظاهر شود و یا دیر، برای تو مساویست و زیانی نکرده یی، همانا زیان برای کسی است که امامش را نشناسد).
سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ َقَالَ يَا فُضَيْلُ اِعْرِفْ إِمَامَكَ فَإِنَّكَ إِذَا عَرَفْتَ إِمَامَكَ لَمْ يَضُرَّكَ تَقَدَّمَ هَذَا اَلْأَمْرُ أَوْ تَأَخَّرَ وَ مَنْ عَرَفَ إِمَامَهُ ثُمَّ مَاتَ قَبْلَ أَنْ يَقُومَ صَاحِبُ هَذَا اَلْأَمْرِ كَانَ بِمَنْزِلَةِ مَنْ كَانَ قَاعِداً فِي عَسْكَرِهِ لاَ بَلْ بِمَنْزِلَةِ مَنْ قَعَدَ تَحْتَ لِوَائِهِ قَالَ وَ قَالَ بَعْضُ أَصْحَابِهِ بِمَنْزِلَةِ مَنِ اُسْتُشْهِدَ مَعَ رَسُولِ اَللَّهِ ص .
فضیل بن یسار گوید: از امام صادق علیه السلام در باره قول خدای تعالی«روزی که هر دسته از مردم را بامامشان میخوانیم-71 سوره 17-»پرسیدم. فرمود: ای فضیل تو امامت را بشناس، زیرا هر گاه امامت را شناختی تقدم یا تاخر این امر زیانت ندهد، کسی که امامش را بشناسد و پیش از قیام صاحب- الامر بمیرد، مانند کسی است که در لشکر آن حضرت بوده است، نه، بلکه مانند کسی که زیر پرچم آن حضرت نشسته باشد. در اینجا یکی از اصحابش گفت: مانند کسی است که در رکاب رسول خدا صلی الله علیه و آله شهید شده باشد.
قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع جُعِلْتُ فِدَاكَ مَتَى اَلْفَرَجُ فَقَالَ يَا أَبَا بَصِيرٍ وَ أَنْتَ مِمَّنْ يُرِيدُ اَلدُّنْيَا مَنْ عَرَفَ هَذَا اَلْأَمْرَ فَقَدْ فُرِّجَ عَنْهُ لاِنْتِظَارِهِ .
ابو بصیر گوید: بامام صادق علیه السلام عرضکردم: قربانت گردم، کی فرج و گشایش باشد؟ فرمود ای ابا بصیر تو هم از جمله دنیاخواهانی؟ کسی که این امر را بشناسد، برای او بواسطه انتظارش فرج حاصل شده.
سَأَلَ أَبُو بَصِيرٍ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع وَ أَنَا أَسْمَعُ فَقَالَ تَرَانِي أُدْرِكُ اَلْقَائِمَ ع فَقَالَ يَا أَبَا بَصِيرٍ أَ لَسْتَ تَعْرِفُ إِمَامَكَ فَقَالَ إِي وَ اَللَّهِ وَ أَنْتَ هُوَ وَ تَنَاوَلَ يَدَهُ فَقَالَ وَ اَللَّهِ مَا تُبَالِي يَا أَبَا بَصِيرٍ أَلاَّ تَكُونَ مُحْتَبِياً بِسَيْفِكَ فِي ظِلِّ رِوَاقِ اَلْقَائِمِ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِ .
اسماعیل بن محمد خزاعی گوید: من میشنیدم که ابو بصیر از امام صادق علیه السلام میپرسید: شما عقیده دارید که من حضرت قایم علیه السلام را درک میکنم؟ فرمود: ای ابا بصیر مگر نه اینست که تو امامت را میشناسی؟ عرضکرد: چرا بخدا، شمایید امام من-و دست حضرت را گرفت-حضرت فرمود: ای ابا بصیر بخدا از اینکه در سایه خیمه قایم صلوات الله علیه بشمشیرت تکیه نکرده یی باک نداشته باش(یعنی ثواب چنان کسی برای تو هست).
اِعْرِفِ اَلْعَلاَمَةَ فَإِذَا عَرَفْتَهُ لَمْ يَضُرَّكَ تَقَدَّمَ هَذَا اَلْأَمْرُ أَوْ تَأَخَّرَ إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ َمَنْ عَرَفَ إِمَامَهُ كَانَ كَمَنْ كَانَ فِي فُسْطَاطِ اَلْمُنْتَظَرِ ع .
عمر بن ابان گوید: شنیدم امام صادق علیه السلام میفرمود: علامت را بشناس(یعنی امامت را بشناس بحدیث 527 رجوع شود)چون او را شناختی تقدم یا تاخر این امر بتو زیانی نرساند، همانا خدای عز و جل میفرماید: «روزی که هر دسته از مردم را بامامشان همراه امامشان میخوانیم-71 سوره 17-»پس هر که امامش را شناسد مانند کسی است که در خیمه امام منتظر باشد.
