قال الإمام الصادق عليه السلام:
سَأَلَ أَبُو بَصِيرٍ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع وَ أَنَا أَسْمَعُ فَقَالَ تَرَانِي أُدْرِكُ اَلْقَائِمَ ع فَقَالَ يَا أَبَا بَصِيرٍ أَ لَسْتَ تَعْرِفُ إِمَامَكَ فَقَالَ إِي وَ اَللَّهِ وَ أَنْتَ هُوَ وَ تَنَاوَلَ يَدَهُ فَقَالَ وَ اَللَّهِ مَا تُبَالِي يَا أَبَا بَصِيرٍ أَلاَّ تَكُونَ مُحْتَبِياً بِسَيْفِكَ فِي ظِلِّ رِوَاقِ اَلْقَائِمِ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِ .
اسماعیل بن محمد خزاعی گوید: من میشنیدم که ابو بصیر از امام صادق علیه السلام میپرسید: شما عقیده دارید که من حضرت قایم علیه السلام را درک میکنم؟ فرمود: ای ابا بصیر مگر نه اینست که تو امامت را میشناسی؟ عرضکرد: چرا بخدا، شمایید امام من-و دست حضرت را گرفت-حضرت فرمود: ای ابا بصیر بخدا از اینکه در سایه خیمه قایم صلوات الله علیه بشمشیرت تکیه نکرده یی باک نداشته باش(یعنی ثواب چنان کسی برای تو هست).