امام جعفر صادق (علیه السلام)
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ اَلْعَبْدَ لَيَتَكَلَّمُ بِالْكَلِمَةِ فَيَكْتُبُ اَللَّهُ بِهَا إِيمَانا فِي قَلْبِ آخَرَ فَيَغْفِرُ لَهُمْ جَمِيعا .
امام صادق علیه السّلام فرمود:چه بسا بنده ای کلمه ای بگوید و خداوند به واسطه آن کلمه ایمان را در قلب بندۀ دیگر قرار دهد، خداوند همۀ آنها را بیامرزد.
عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : فِي قَوْلِ اَللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى فَوَقٰاهُ اَللّٰهُ سَيِّئٰاتِ مٰا مَكَرُوا : قَالَ أَمَا لَقَدْ بَسَطُوا عَلَيْهِ وَ قَتَلُوهُ وَ لَكِنْ أَ تَدْرُونَ مَا وَقَاهُ وَقَاهُ أَنْ يَفْتِنُوهُ فِي دِينِهِ .
امام صادق علیه السّلام در مورد قول خداوند تبارک و تعالی: خدا او را از بدیهای آنچه نیرنگ زدند نگهداشت فرمود:آنها بر او مؤمن آل فرعون چیره شدند و او را کشتند، ولی می دانید خداوند او را از چه چیز نگاه داشت؟او را از فتنۀ در دینش حفظ کرد.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ ذُكِرَ لَهُ قَوْلُ رَاهِبٍ أَنَّهُ قَالَ فِي لِبَاسِ اَلشَّعْرِ هُوَ أَشْبَهُ بِلِبَاسِ أَهْلِ اَلْمُصِيبَةِ فَقَالَ وَ أَيُّ مُصِيبَةٍ أَعْظَمُ مِنْ مَصَائِبِ اَلدِّينِ.
از امام صادق علیه السّلام نقل شده که:گفتۀ راهبی بر ایشان نقل گردید که در مورد لباس مؤئین گفته بود:آن لباس به لباس مصیبت دیدگان شبیه تر است، امام علیه السّلام فرمود:و چه مصیبتی بزرگتر از مصیبتهای دین
عَنْ عُمَرَ بْنِ مُفَضَّلٍ قَالَ : قَالَ لِي أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ تُطِيلَ اَلْغَيْبَةَ عَنْ أَهْلِكَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ أَيْنَ قُلْتُ اَلْأَهْوَازَ وَ فَارِسَ قَالَ فِيمَ قُلْتُ فِي طَلَبِ اَلدُّنْيَا وَ اَلتِّجَارَةِ وَ اَلرِّزْقِ قَالَ فَانْظُرْ إِذَا طَلَبْتَ مِنْهَا شَيْئا فَنَرْوِي عَنْكَ فَاذْكُرِ اَلَّذِي اِخْتَصَّكَ بِهِ مِنْ دِينِهِ وَ مَنْ بِهِ عَلَيْكَ مِمَّا صَرَفَهُ عَنْ غَيْرِكَ فَإِنَّ ذَلِكَ أَحْرَى أَنْ تَسْخُوَ نَفْسَكَ مِمَّا فَاتَكَ مِنَ اَلدُّنْيَا .
امام صادق علیه السّلام فرمود:دوریت از خانواده ات به طول می انجامید؟گفتم:بلی، فرمود: کجا می روی؟گفتم:اهواز و فارس، فرمود:برای چه؟گفتم برای بدست آوردن دنیا و تجارت و روزی، فرمود:پس در نظر داشته باش هر گاه چیزی از مال دنیا را طلب نمودی ولی به تو نرسید، بیاد آور آن کس را که دین ولایت ما خود را مخصوص تو گردانید، و به آن بر تو منّت نهاد، و از غیر تو دریغ داشت پس سزاوارتر این است که نفست به خاطر این خوبیها آرامش یابد، و برای امور دنیا که از دستت رفته آرامشش را سلب نکنی.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ اَلشَّيْطَانَ وَكَّلَ بِاخْتِلاَسِ اَلْحَدِيثِ فَيُنْسِيهِ مِنْ أَعْوَانِهِ يُقَالُ لَهُ خِلاَسٌ فَإِذَا أَرَادَ أَحَدُكُمْ أَنْ يُحَدِّثَ بِالْحَدِيثِ فَنَسِيَهُ فَلْيَدْعُ اَللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى وَ لْيُصَلِّ عَلَى اَلنَّبِيِّ وَ لْيَلْعَنِ اَلْخِلاَسَ فَإِنَّهُ سَيَأْتِيهِ اَلْحَدِيثُ إِنْ شَاءَ اَللَّهُ وَ إِنْ لَمْ يَذْكُرْهُ كَانَ ذِكْرُ اَللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى وَ اَلصَّلاَةُ عَلَى اَلنَّبِيِّ عِوَضا مِنَ اَلْحَدِيثِ.
امام صادق علیه السّلام می فرماید:شیطان موکل شده به ربودن حدیث، آن را از ذهن یارانش می برد، به او خلاّس ربایندۀ حدیث گفته می شود، اینک هر گاه یکی از شماها می خواهد حدیثی را برای دیگری نقل کند ولی آن را فراموش کرده، خداوند تبارک و تعالی را بخواند و بر پیامبر درود بفرستد، و خلاّس را لعن نماید تا ان شاء اللّٰه آن حدیث بیادش آید، و اگر یادش نیامد آن ذکر خداوند تعالی و درود بر نبی صلّی اللّٰه علیه و آله به جای آن حدیث محسوب می گردد.
عَنِ اَلصَّادِقِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مُجَالَسَةُ أَهْلِ اَلدِّينِ شَرَفُ اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ.
امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل می کند که فرمود:همنشینی با اهل دین شرافت دنیا و آخرت است.
