إِذَا صَلَّيْتَ صَلاَةً فَرِيضَةً فَصَلِّهَا لِوَقْتِهَا صَلاَةَ مُوَدِّعٍ يَخَافُ أَنْ لاَ يَعُودَ إِلَيْهَا أَبَداً ثُمَّ اِصْرِفْ بِبَصَرِكَ إِلَى مَوْضِعِ سُجُودِكَ فَلَوْ تَعْلَمُ مَنْ عَنْ يَمِينِكَ وَ شِمَالِكَ لَأَحْسَنْتَ صَلاَتَكَ وَ اِعْلَمْ أَنَّكَ قُدَّامَ مَنْ يَرَاكَ وَ لاَ تَرَاهُ.
امام صادق علیه السلام فرمود: ای بنده خدا آنگاه که نمازی واجب به جا آوردی، پس در وقت آن به جا آور همچون نماز بدرود گویی که می ترسد هیچ گاه به آن باز نگردد و نتواند نماز گزارد و پس آنگاه چشم بر سجده گاهت انداز. اگر بدانی در سمت راست و چپ تو چه کسی است، نماز خویش را نیکو به جا می آوری و آگاه باش که همانا تو در درگاه کسی هستی که تو را می بیند و تو او را نمی بینی.