أَوْحَى اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَى دَاوُدَ اَلنَّبِيِّ ع يَا دَاوُدُ إِنَّ عَبْدِيَ اَلْمُؤْمِنَ إِذَا أَذْنَبَ ذَنْباً ثُمَّ رَجَعَ وَ تَابَ مِنْ ذَلِكَ اَلذَّنْبِ وَ اِسْتَحْيَا مِنِّي عِنْدَ ذِكْرِهِ غَفَرْتُ لَهُ وَ أَنْسَيْتُهُ اَلْحَفَظَةَ وَ أَبْدَلْتُهُ اَلْحَسَنَةَ وَ لاَ أُبَالِي وَ أَنَا أَرْحَمُ اَلرَّاحِمِينَ.
ابی بصیر گوید: از امام صادق علیه السلام شنیدم که فرمود: خدای گرامی و بزرگ بر پیامبرش داود علیه السلام وحی نمود: ای داود به راستی، چون بنده مومن من گناهی مرتکب شود، سپس بازگردد و از آن گناه توبه کند و هنگام یادآوری اش از من شرم دارد، او را ببخشایم و آن گناه را از یاد فرشتگان محافظ او ببرم و به حسنه تبدیل کنم و از این کار پروایی ندارم و من مهرآورترین مهرآوران هستم
قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ لِلْمُسْلِمِينَ عِيدٌ غَيْرُ اَلْعِيدَيْنِ قَالَ نَعَمْ يَا حَسَنُ أَعْظَمُهُمَا وَ أَشْرَفُهُمَا قَالَ قُلْتُ لَهُ وَ أَيُّ يَوْمٍ هُوَ قَالَ يَوْمٌ نُصِبَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ ع عَلَماً عَلَى اَلنَّاسِ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ أَيُّ يَوْمٍ هُوَ قَالَ إِنَّ اَلْأَيَّامَ تَدُورُ وَ هُوَ يَوْمُ ثَمَانِيَةَ عَشَرَ مِنْ ذِي اَلْحِجَّةِ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ مَا يَنْبَغِي لَنَا أَنْ نَصْنَعَ فِيهِ قَالَ تَصُومُهُ يَا حَسَنُ وَ تُكْثِرُ اَلصَّلاَةَ فِيهِ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ وَ تَتَبَرَّأُ إِلَى اَللَّهِ مِمَّنْ ظَلَمَهُمْ وَ جَحَدَ حَقَّهُمْ…
پاداش روزه روز غدیر خم 1-. . . حسن بن راشد گوید که به امام صادق علیه السلام عرض کردم: فدای شما گردم آیا مسلمانان را عیدی به جز دو عید قربان و فطر است؟ امام علیه السلام فرمود: آری، ای حسن بزرگتر و ارجمندتر از آن دو عید. راوی گوید که عرض کردم: آن عید در کدام روز است؟ فرمود: روز نهاده شدن امیر مومنان علیه السلام به پیشوایی مردم. عرض کردم: فدایت گردم آن روز کدام روز از روزهای ماه است؟ فرمود: به راستی، روزها می گردد و آن روز هیجدهم ذی الحجه است. عرض کردم: فدایت شوم ما را چه کاری شایسته است که در آن روز انجام دهیم؟ فرمود: ای حسن آن روز را روزه بدار و بر محمد و خاندانش-صلوات الله علیهم-بسیار درود فرست؛ از کسانی که به آنان ستم روا داشته اند و حق آنان را انکار نموده اند، در پیشگاه خدا بیزاری جوی که…
صَامَ رَسُولُ اَللَّهِ ص حَتَّى قِيلَ مَا يُفْطِرُ وَ أَفْطَرَ حَتَّى قِيلَ مَا يَصُومُ ثُمَّ صَامَ صَوْمَ دَاوُدَ ع يَوْماً وَ يَوْماً ثُمَّ قُبِضَ ص عَلَى صَوْمِ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ فِي اَلشَّهْرِ وَ قَالَ يَعْدِلْنَ اَلدَّهْرَ وَ يَذْهَبْنَ بِوَحَرِ اَلصَّدْرِ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ أَيُّ أَيَّامٍ هِيَ فَقَالَ أَوَّلُ خَمِيسٍ فِي اَلشَّهْرِ وَ أَوَّلُ أَرْبِعَاءَ بَعْدَ اَلْعَشْرِ مِنْهُ وَ آخِرُ خَمِيسٍ مِنْهُ قَالَ قُلْتُ وَ لِمَ صَارَتْ هَذِهِ اَلْأَيَّامُ قَالَ لِأَنَّ مَنْ كَانَ قَبْلَنَا مِنَ اَلْأُمَمِ إِذَا أُنْزِلَ عَلَيْهِمُ اَلْعَذَابُ نَزَلَ فِي هَذِهِ اَلْأَيَّامِ…
امام صادق علیه السلام فرمود: پیامبر خدا صلی الله علیه و آله آن قدر روزه می داشت که می گفتند که روزه داری را رها نخواهد ساخت و آن قدر روزه نمی گرفت که می گفتند: دیگر روزه نخواهد گرفت و سپس همانند روزه داود علیه السلام روزی را روزه می داشت و دیگر روز را روزه نمی گرفت و پس از چندی در حالی جان سپرد که سه روز از هر ماه را روزه می داشت و می فرمود: این روزه با روزه یک عمر برابر آید و کینه از سینه برد. راوی گوید که به امام صادق علیه السلام عرض کردم: فدایتان گردم آن سه روز کدام روزها هستند؟ فرمود: پنج شنبه نخستین ماه و چهارشنبه نخستین دهه دوم و پنج شنبه پایانی ماه است. عرض کردم: چرا این روزها انتخاب شده اند؟ فرمود: زیرا بر امت های پیشین که عذابی فرود می آمد، در این روزها بود؛ پس پیامبر خدا صلی الله…
قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع بِمَا جَرَتِ اَلسُّنَّةُ مِنَ اَلصَّوْمِ فَقَالَ ثَلاَثَةُ أَيَّامٍ فِي كُلِّ شَهْرٍ اَلْخَمِيسُ فِي اَلْعَشْرِ اَلْأَوَّلِ وَ اَلْأَرْبِعَاءُ فِي اَلْعَشْرِ اَلثَّانِي وَ اَلْخَمِيسُ فِي اَلْعَشْرِ اَلْآخِرِ قَالَ قُلْتُ هَذَا جَمِيعُ مَا جَرَتْ بِهِ اَلسُّنَّةُ فِي اَلصَّوْمِ قَالَ نَعَمْ .
زراره گوید: به امام صادق علیه السلام عرض کردم: سنت پیامبر صلی الله علیه و آله در روزه چیست؟ فرمود: سه روز در هر ماه که پنج شنبه دهه نخستین و چهارشنبه دهه میانی و پنج شنبه دهه پایانی است. عرض کردم: این سه روز همه سنت در روزه بود؟ فرمود: آری.
أَنَّهُ عَزَّى رَجُلاً بِابْنٍ لَهُ فَقَالَ لَهُ اَللَّهُ خَيْرٌ لاِبْنِكَ مِنْكَ وَ ثَوَابُ اَللَّهِ خَيْرٌ لَكَ مِنْهُ فَلَمَّا بَلَغَهُ جَزَعُهُ عَلَيْهِ عَادَ إِلَيْهِ فَقَالَ لَهُ قَدْ مَاتَ رَسُولُ اَللَّهِ ص فَمَا لَكَ بِهِ أُسْوَةٌ فَقَالَ لَهُ إِنَّهُ كَانَ مُرَاهِقاً قَالَ إِنَّ أَمَامَهُ ثَلاَثَ خِصَالٍ شَهَادَةَ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ رَحْمَةَ اَللَّهِ وَ شَفَاعَةَ رَسُولِ اَللَّهِ ص فَلَنْ يَفُوتَهُ وَاحِدَةٌ مِنْهُنَّ إِنْ شَاءَ اَللَّهُ .
امام صادق علیه السلام مردی فرزند مرده را تسلیت داد و فرمود: خداوند برای فرزندت بهتر از خود توست و پاداش خدا برای تو بهتر از فرزندت است. به امام علیه السلام خبر آوردند که آن مرد دوباره بی قراری می کند. آن حضرت علیه السلام بازگشت و به او فرمود: بی گمان پیامبر خدا صلی الله علیه و آله نیز جان سپرد. چرا سرمشق نمی گیری؟ آن مرد عرض کرد: فرزندم بدکار بود. آن حضرت علیه السلام فرمود: به راستی، سه چیز پیش روی فرزندت است: گواهی به یگانگی خداوند، رحمت خدا و شفاعت پیامبر خدا صلی الله علیه و آله، پس هرگز یکی از این سه چیز را از دست نخواهد داد.
دَخَلَ سُفْيَانُ اَلثَّوْرِيُّ عَلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع فَرَأَى عَلَيْهِ ثِيَاباً بَيْضَاءَ كَأَنَّهَا غِرْقِئُ اَلْبَيَاضِ فَقَالَ لَهُ إِنَّ هَذَا لَيْسَ مِنْ لِبَاسِكَ فَقَالَ ع لَهُ اِسْمَعْ مِنِّي وَ عِ مَا أَقُولُ لَكَ فَإِنَّهُ خَيْرٌ لَكَ عَاجِلاً وَ آجِلاً إِنْ كُنْتَ أَنْتَ مِتَّ عَلَى اَلسُّنَّةِ وَ اَلْحَقِّ وَ لَمْ تَمُتْ عَلَى بِدْعَةٍ أُخْبِرُكَ أَنَّ رَسُولَ اَللَّهِ ص كَانَ فِي زَمَانٍ مُقْفِرٍ جَشِبٍ فَإِذَا أَقْبَلَتِ اَلدُّنْيَا فَأَحَقُّ أَهْلِهَا بِهَا أَبْرَارُهَا لاَ فُجَّارُهَا وَ مُؤْمِنُوهَا لاَ مُنَافِقُوهَا وَ مُسْلِمُوهَا لاَ كُفَّارُهَا فَمَا أَنْكَرْتَ يَا…
ارایه دلیل روشنگر امام صادق علیه السلام بر صوفیان -هنگامی که بر او وارد شدند و او را از دنبال روزی رفتن نهی کردند. سفیان ثوری نزد امام صادق علیه السلام آمد و بر تن آن حضرت جامه هایی سپید دید که در لطافت و تمییزی گویا پرده روی سپیده تخم مرغ هستند، به عنوان اعتراض به آن حضرت، گفت: این جامه سزاوار تو نیست و نباید خود را به زیورهای دنیا آلوده سازی. امام صادق فرمود: می خواهم سخنی به تو بگویم، خوب گوش کن و به دل بسپار که از برای دنیا و آخرت تو مفید است به شرط آن که بر سنت و حق بمیری نه بر بدعت. اگر زندگی و خوراک و پوشاک پیامبر صلی الله علیه و آله را ملاک قرار می دهی و بر اساس آن بر من اعتراض می کنی باید تو را از مطلبی آگاه سازم و آن این است که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله در روزگاری به سر می برد…
قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ مَنْ تَعَلَّمَ بَابا مِنَ اَلْعِلْمِ لِيُعَلِّمَهُ اَلنَّاسَ اِبْتِغَاءَ وَجْهِ اَللَّهِ أَعْطَاهُ اَللَّهُ أَجْرَ سَبْعِينَ نَبِيّا .
امام صادق علیه السّلام فرمود:کسی که بابی از علم را بیاموزد تا برای رضای خدا آن را به مردم بیاموزاند خداوند ثواب هفتاد پیامبر را به او عطا کند.
