امام جعفر صادق (علیه السلام)
مِنْ كِتَابِ اَلْمَحَاسِنِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ اَلْغِنَى وَ اَلْعِزَّ يَجُولاَنِ فَإِذَا ظَفِرَا بِمَوْضِعِ اَلتَّوَكُّلِ أَوْطَئَاهُ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:بی نیازی و عزّت جولان می کنند، هنگامی که به جایگاه توکل دست یافتند آن را وطن خویش قرار می دهند.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : أَوْحَى اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى إِلَى دَاوُدَ أَنَّهُ مَا اِعْتَصَمَ بِي عَبْدٌ مِنْ عِبَادِي دُونَ أَحَدٍ مِنْ خَلْقِي عَرَفْتُ ذَاكَ عَنْ نِيَّتِهِ ثُمَّ تَكِيدُهُ اَلسَّمَاوَاتُ وَ اَلْأَرْضُ وَ مَنْ فِيهِنَّ إِلاَّ جَعَلْتُ لَهُ اَلْمَخْرَجَ مِنْ بَيْنِهِنَّ وَ مَا اِعْتَصَمَ عَبْدٌ مِنْ عِبَادِي بِأَحَدٍ مِنْ خَلْقِي عَرَفْتُ ذَلِكَ مِنْ نِيَّتِهِ إِلاَّ قَطَعْتُ أَسْبَابَ اَلسَّمَاوَاتِ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ أَسَخْتُ اَلْأَرْضَ مِنْ تَحْتِهِ وَ لَمْ أُبَالِ فِي أَيِّ وَادٍ تَهَالَكَ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:خداوند تبارک و تعالی به حضرت داود علیه السّلام وحی کرد که:هر یک از بندگانم با یأس از مخلوقاتم به من پناهنده شود من از نیتش این را می فهمم؛ و سپس همۀ آسمانها و زمین و هر که در آنها هست برای او توطئه کنند من برایش راه چاره ای برای نجات از دست آنها فراهم خواهم کرد. و هر یک از بندگانم به دیگری پناهنده شود در حالی که من بدانم قصدش همین است، همۀ وسائل و اسباب آسمانها و زمین را از او می گیرم و او را سرگردان خواهم نمود و او را به حال خودش واگذارم، و باکی ندارم که در کدام سرزمین نابود می شود.
عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ وَ عِزَّتِي وَ جَلاَلِي وَ جَمَالِي وَ بَهَائِي وَ عُلُوِّي وَ اِرْتِفَاعِ مَكَانِي لاَ يُؤْثِرُ عَبْدٌ هَوَايَ عَلَى هَوَاهُ إِلاَّ جَعَلْتُ غِنَاهُ فِي قَلْبِهِ وَ هَمَّهُ فِي آخِرَتِهِ وَ كَفَفْتُ عَلَيْهِ ضَيْعَتَهُ وَ ضَمَّنْتُ اَلسَّمَاوَاتِ وَ اَلْأَرْضَ رِزْقَهُ وَ كُنْتُ لَهُ مِنْ وَرَاءِ تِجَارَةِ كُلِّ تَاجِرٍ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله می فرمود:خداوند عزّ و جل می فرماید:به عزت و جلال و جمال و بزرگی و عظمت و بلندی مرتبه ام و مقام والایم و به جایگاه بلندم سوگند، هیچ بنده ای خواست مرا بر دلخواه خود بر نگزیند مگر اینکه بی نیازی او را در قلبش قرار خواهم داد، و کوشش او را در آخرتش، و سرگردانی را از او باز دارم، و آسمانها و زمین را به روزیش فرمان دهم، و من خود برای او بدنبال تجارت هر تاجری باشم و پشتیبان او هستم
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : لَمْ يَكُنْ رَسُولُ اَللَّهِ يَقُولُ لِشَيْءٍ قَدْ مَضَى: لَوْ كَانَ غَيْرُهُ .
امام صادق علیه السّلام فرمود:رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله برای هر کاری که واقع شده بود نمی فرمود:ای کاش غیر آن واقع شده بود.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ فِي قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ إِنَّ اَللّٰهَ وَ مَلاٰئِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى اَلنَّبِيِّ : اَلْآيَةَ قَالَ أَثْنُوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا لَهُ قُلْتُ فَكَيْفَ عَلِمَ اَلرَّسُولُ أَنَّهَا كَذَلِكَ قَالَ كُشِفَ لَهُ اَلْغِطَاءُ قُلْتُ فَبِأَيِّ شَيْءٍ عَلِمَ اَلْمُؤْمِنُ أَنَّهُ مُؤْمِنٌ قَالَ بِالتَّسْلِيمِ لِلَّهِ وَ اَلرِّضَا فِيمَا وَرَدَ عَلَيْهِ مِنْ وَرَاءِ سَخَطٍ .
امام صادق علیه السّلام در مورد قول خداوند عز و جل إِنَّ اَللّٰهَ وَ مَلاٰئِکَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَی اَلنَّبِیِّ : ... فرمود:یعنی ستایش نمایند پیامبر را و درود بر او فرستند، پرسیدم:چگونه رسول بداند که ملائکه بر او درود می فرستند؟فرمود:پرده ها برای او کنار می رود، پرسیدم:به چه چیز مؤمن می فهمد که مؤمن است؟ فرمود:به وسیلۀ تسلیمش در برابر قضای خداوند و خشنودی او به آنچه بر او می رسد، بدون غضب و ناراحتی.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : أَيُّمَا عَبْدٍ أَقْبَلَ قِبَلَ مَا يُحِبُّ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَقْبَلَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ قِبَلَ كُلِّ مَا يُحِبُّ وَ مَنِ اِعْتَصَمَ بِاللَّهِ وَ بِتَقْوَاهُ عَصَمَهُ اَللَّهُ وَ مَنْ أَقْبَلَ قَبِلَهُ وَ عَصَمَهُ لَمْ يُبَالِ لَوْ سَقَطَتِ اَلسَّمَاءُ عَلَى اَلْأَرْضِ أَوْ كَانَتْ نَازِلَةٌ نَزَلَتْ عَلَى أَهْلِ اَلْأَرْضِ فَشَمِلَتْهُمْ بَلِيَّةٌ وَ كَانَ فِي حِرْزِ اَللَّهِ بِالتَّقْوَى مِنْ كُلِّ بَلِيَّةٍ أَ لَيْسَ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى يَقُولُ إِنَّ اَلْمُتَّقِينَ فِي مَقٰامٍ أَمِينٍ : .
امام صادق علیه السّلام فرمود:هر بنده ای به آنچه خداوند عزّ و جل دوست دارد روی آورد، خداوند به آنچه او دوست دارد متوجه شود، و هر کس به خدا و تقوای خدا پناهنده شود خداوند او را حفظ کند، و هر که خدا به او رو کند و او را حفظ کند، باکی ندارد که آسمان به زمین افتد، یا بلایی فرود آید که همۀ مردم زمین را فرو گیرد، او به وسیله تقوا در پناه خدا از هر بلایی محفوظ خواهد بود، آیا این طور نیست که خداوند می فرماید: افراد با تقوا در مقام امن هستند .
