صَامَ رَسُولُ اَللَّهِ ص حَتَّى قِيلَ مَا يُفْطِرُ وَ أَفْطَرَ حَتَّى قِيلَ مَا يَصُومُ ثُمَّ صَامَ صَوْمَ دَاوُدَ ع يَوْماً وَ يَوْماً ثُمَّ قُبِضَ ص عَلَى صَوْمِ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ فِي اَلشَّهْرِ وَ قَالَ يَعْدِلْنَ اَلدَّهْرَ وَ يَذْهَبْنَ بِوَحَرِ اَلصَّدْرِ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ أَيُّ أَيَّامٍ هِيَ فَقَالَ أَوَّلُ خَمِيسٍ فِي اَلشَّهْرِ وَ أَوَّلُ أَرْبِعَاءَ بَعْدَ اَلْعَشْرِ مِنْهُ وَ آخِرُ خَمِيسٍ مِنْهُ قَالَ قُلْتُ وَ لِمَ صَارَتْ هَذِهِ اَلْأَيَّامُ قَالَ لِأَنَّ مَنْ كَانَ قَبْلَنَا مِنَ اَلْأُمَمِ إِذَا أُنْزِلَ عَلَيْهِمُ اَلْعَذَابُ نَزَلَ فِي هَذِهِ اَلْأَيَّامِ…
امام صادق علیه السلام فرمود: پیامبر خدا صلی الله علیه و آله آن قدر روزه می داشت که می گفتند که روزه داری را رها نخواهد ساخت و آن قدر روزه نمی گرفت که می گفتند: دیگر روزه نخواهد گرفت و سپس همانند روزه داود علیه السلام روزی را روزه می داشت و دیگر روز را روزه نمی گرفت و پس از چندی در حالی جان سپرد که سه روز از هر ماه را روزه می داشت و می فرمود: این روزه با روزه یک عمر برابر آید و کینه از سینه برد. راوی گوید که به امام صادق علیه السلام عرض کردم: فدایتان گردم آن سه روز کدام روزها هستند؟ فرمود: پنج شنبه نخستین ماه و چهارشنبه نخستین دهه دوم و پنج شنبه پایانی ماه است. عرض کردم: چرا این روزها انتخاب شده اند؟ فرمود: زیرا بر امت های پیشین که عذابی فرود می آمد، در این روزها بود؛ پس پیامبر خدا صلی الله…
دَخَلْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاكَ آتِي قَبْرَ اَلْحُسَيْنِ ع قَالَ نَعَمْ يَا أَبَا سَعِيدٍ اِئْتِ قَبْرَ اِبْنِ رَسُولِ اَللَّهِ ص أَطْيَبِ اَلطَّيِّبِينَ وَ أَطْهَرِ اَلطَّاهِرِينَ وَ أَبَرِّ اَلْأَبْرَارِ فَإِذَا زُرْتَهُ كَتَبَ اَللَّهُ لَكَ اِثْنَتَيْنِ وَ عِشْرِينَ عُمْرَةً .
ابی سعید مداینی گوید: به نزد امام صادق علیه السلام در آمدم و عرض کردم: فدایت گردم آیا به زیارت مزار امام حسین علیه السلام بروم؟ فرمود: آری، ای ابو سعید به زیارت فرزند پیامبر خدا صلی الله علیه و آله برو که نیکوترین نیکان و پاک ترین پاکان و نیک کردارترین نیک کرداران است؛ پس آن هنگام که او را زیارت نمودی خداوند برای تو پاداش بیست و دو عمره را نویسد.
قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع جُعِلْتُ فِدَاكَ آتِي قَبْرَ اَلْحُسَيْنِ ع قَالَ نَعَمْ يَا أَبَا سَعِيدٍ اِئْتِ قَبْرَ اِبْنِ بِنْتِ رَسُولِ اَللَّهِ ص أَطْيَبِ اَلطَّيِّبِينَ وَ أَطْهَرِ اَلطَّاهِرِينَ وَ أَبَرِّ اَلْأَبْرَارِ وَ إِذَا زُرْتَهُ كَتَبَ اَللَّهُ لَكَ عِتْقَ خَمْسٍ وَ عِشْرِينَ رَقَبَةً .
ابو سعید مداینی گوید: به امام صادق علیه السلام عرض کردم که فدایت شوم به زیارت مزار امام حسین علیه السلام بروم؟ فرمود: آری، ای ابو سعید بر سر مزار فرزند دختر پیامبر صلی الله علیه و آله برو که نیک ترین نیکان و پاک ترین پاکان و نیک کردارترین نیک کرداران است و چون او را زیارت نمودی، خداوند برای تو پاداش آزاد نمودن بیست و پنج بنده را نویسد.
يَا حُسَيْنُ إِنَّهُ مَنْ خَرَجَ مِنْ مَنْزِلِهِ يُرِيدُ زِيَارَةَ قَبْرِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ ع إِنْ كَانَ مَاشِياً كُتِبَ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ حَسَنَةٌ وَ مُحِيَ عَنْهُ سَيِّئَةٌ فَإِنْ كَانَ رَاكِباً كَتَبَ اَللَّهُ لَهُ بِكُلِّ حَافِرٍ حَسَنَةً وَ حَطَّ بِهَا عَنْهُ سَيِّئَةً حَتَّى إِذَا صَارَ فِي اَلْحَائِرِ كَتَبَهُ اَللَّهُ مِنَ اَلْمُفْلِحِينَ اَلْمُنْجِحِينَ حَتَّى إِذَا قَضَى مَنَاسِكَهُ كَتَبَهُ اَللَّهُ مِنَ اَلْفَائِزِينَ حَتَّى إِذَا أَرَادَ اَلاِنْصِرَافَ أَتَاهُ مَلَكٌ فَقَالَ لَهُ إِنَّ رَسُولَ اَللَّهِ ص يُقْرِئُكَ اَلسَّلاَمَ وَ يَقُولُ لَكَ اِسْتَأْنِفِ اَلْعَمَلَ…
حسین بن ثویر گوید: امام صادق علیه السلام فرمود: ای حسین به راستی، هر که از خانه اش درآید و آهنگ زیارت امام حسین علیه السلام کند، چون پیاده ره سپارد، خداوند به هر گامی که نهد حسنه ای بر او نویسد و گناهی از او پاک سازد و اگر سواره باشد، خداوند بر هر گامی که مرکبش بر می دارد، حسنه ای برای او نویسد و گناهی از او پاک نماید تا آنگاه که به کربلا رسد که در این صورت خداوند او را در زمره رستگاران کامیاب نویسد و آن هنگام که اعمال زیارت را به جا آورد، خداوند او را در زمره پیروزمندان نویسد و چون بر آن شود که باز گردد، فرشته ای به نزد او آید و گوید: به راستی، پیامبر صلی الله علیه و آله تو را سلام رسانیده و فرموده است: کردارت را از سر گیر که بی گمان خداوند گناهان پیشین تو را بخشید.
دَخَلْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاكَ آتِي قَبْرَ اَلْحُسَيْنِ ع قَالَ نَعَمْ يَا أَبَا سَعِيدٍ اِئْتِ قَبْرَ اِبْنِ بِنْتِ رَسُولِ اَللَّهِ ص أَطْيَبِ اَلطَّيِّبِينَ وَ أَطْهَرِ اَلطَّاهِرِينَ وَ أَبَرِّ اَلْأَبْرَارِ وَ إِذَا زُرْتَهُ كَتَبَ اَللَّهُ لَكَ بِهِ خَمْساً وَ عِشْرِينَ حِجَّةً .
ابو سعید مداینی گوید: به نزد امام صادق علیه السلام در آمدم و عرض کردم: فدایت گردم آیا به زیارت مزار امام حسین علیه السلام بروم؟ فرمود: آری، ای ابو سعید به زیارت مزار فرزند پیامبر خدا صلی الله علیه و آله برو که نیک ترین نیکان و پاک ترین پاکان و نیک کردارترین نیک کرداران است و آنگاه که او را زیارت نمودی، خداوند تو را پاداش بیست و پنج حج دهد.
أَيُّمَا مُؤْمِنٍ أَوْصَلَ إِلَى أَخِيهِ اَلْمُؤْمِنِ مَعْرُوفاً فَقَدْ أَوْصَلَ ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اَللَّهِ ص .
هر مومنی که به برادر مومنش نیکی کند بی تردید آن نیکی را به پیامبر خدا صلی الله علیه و آله نموده است.
أَنَّهُ عَزَّى رَجُلاً بِابْنٍ لَهُ فَقَالَ لَهُ اَللَّهُ خَيْرٌ لاِبْنِكَ مِنْكَ وَ ثَوَابُ اَللَّهِ خَيْرٌ لَكَ مِنْهُ فَلَمَّا بَلَغَهُ جَزَعُهُ عَلَيْهِ عَادَ إِلَيْهِ فَقَالَ لَهُ قَدْ مَاتَ رَسُولُ اَللَّهِ ص فَمَا لَكَ بِهِ أُسْوَةٌ فَقَالَ لَهُ إِنَّهُ كَانَ مُرَاهِقاً قَالَ إِنَّ أَمَامَهُ ثَلاَثَ خِصَالٍ شَهَادَةَ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ رَحْمَةَ اَللَّهِ وَ شَفَاعَةَ رَسُولِ اَللَّهِ ص فَلَنْ يَفُوتَهُ وَاحِدَةٌ مِنْهُنَّ إِنْ شَاءَ اَللَّهُ .
امام صادق علیه السلام مردی فرزند مرده را تسلیت داد و فرمود: خداوند برای فرزندت بهتر از خود توست و پاداش خدا برای تو بهتر از فرزندت است. به امام علیه السلام خبر آوردند که آن مرد دوباره بی قراری می کند. آن حضرت علیه السلام بازگشت و به او فرمود: بی گمان پیامبر خدا صلی الله علیه و آله نیز جان سپرد. چرا سرمشق نمی گیری؟ آن مرد عرض کرد: فرزندم بدکار بود. آن حضرت علیه السلام فرمود: به راستی، سه چیز پیش روی فرزندت است: گواهی به یگانگی خداوند، رحمت خدا و شفاعت پیامبر خدا صلی الله علیه و آله، پس هرگز یکی از این سه چیز را از دست نخواهد داد.
قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ ص مَنْ مَاتَ لاَ يَعْرِفُ إِمَامَهُ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع أَحْوَجُ مَا يَكُونُ إِلَى مَعْرِفَتِهِ إِذَا بَلَغَ نَفْسُهُ هَكَذَا وَ أَشَارَ بِيَدِهِ إِلَى صَدْرِهِ فَقَالَ لَقَدْ كُنْتُ عَلَى أَمْرٍ حَسَنٍ .
عیسی بن سری گوید: به امام صادق علیه السلام عرض کردم که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرموده است: هر که در حالی جان سپارد که امامش را نمی شناسد به مرگ زمان جاهلیت مرده است. امام صادق علیه السلام فرمود: چون جان انسان به اینجا رسد-و با دست به سینه اش اشاره نمود-بیشترین چیزی که به آن نیاز خواهد داشت شناخت امامش است، پس آنگاه فرمود: اعتقاد تو در شناخت امام نیکوست. 2-. . . امام صادق علیه السلام فرمود: امامی که فرمانپذیری از او واجب است از ما می باشد، هر که او را انکار کند یهودی یا مسیحی بمیرد. به خدا سوگند از آن هنگام که خدای گرامی و بزرگ جان حضرت آدم علیه السلام را ستاند زمین از امامی که مردم را به سوی خدا رهنمون شود و حجت بر بندگان باشد خالی نمانده است، هر که امام را وارهد نابود شود و هر که…
دَخَلْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنَّ لِي جَاراً لَسْتُ أَنْتَبِهُ إِلاَّ عَلَى صَوْتِهِ إِمَّا تَالِياً كِتَاباً يَخْتِمُهُ أَوْ يُسَبِّحُ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ قَالَ إِلاَّ أَنْ يَكُونَ نَاصِبِيّاً فَسَأَلْتُ عَنْهُ فِي اَلسِّرِّ وَ اَلْعَلاَنِيَةِ فَقِيلَ لِي إِنَّهُ مُجْتَمِعُ اَلْمَحَارِمِ قَالَ فَقَالَ يَا مَيْسَرَةُ يَعْرِفُ شَيْئاً مِمَّا أَنْتَ عَلَيْهِ قُلْتُ اَللَّهُ أَعْلَمُ فَحَجَجْتُ مِنْ قَابِلٍ فَسَأَلْتُ عَنِ اَلرَّجُلِ فَوَجَدْتُهُ لاَ يَعْرِفُ شَيْئاً مِنْ هَذَا اَلْأَمْرِ فَدَخَلْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع فَأَخْبَرْتُهُ بِخَبَرِ…
میسر بیاع زطی گوید: نزد امام صادق علیه السلام رفتم و عرض کردم: فدایت شوم همسایه ای دارم که با صدای او از خواب برمی خیزم؛ یا قرآن می خواند و آیات را تکرار می کند و می گرید و می نالد و یا دعا می کند. از دیگران در باره کارهای او در نهان و آشکار پرسیدم، گفتند: او از همه حرام ها پرهیز می کند. امام علیه السلام فرمود: ای میسر آیا بر آنچه تو معتقدی اعتقاد دارد؟ عرض کردم: خدا داناتر است. راوی گوید که سال آینده حج گزاردم و از اعتقاد آن مرد پرسیدم و دریافتم که ولایت اهل بیت علیهم السلام را باور ندارد. نزد امام صادق علیه السلام رفتم و دیگر بار در باره آن مرد سخن گفتم. امام علیه السلام مانند سال گذشته از من پرسید: آیا به آنچه تو معتقدی اعتقاد دارد؟ عرض کردم: نه. فرمود: ای میسر کدام قسمت زمین حرمت دارتر…
إِنَّ آلَ أَبِي سُفْيَانَ قَتَلُوا اَلْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ ع فَنَزَعَ اَللَّهُ مُلْكَهُمْ وَ قَتَلَ هِشَامٌ زَيْدَ بْنَ عَلِيٍّ فَنَزَعَ اَللَّهُ مُلْكَهُ وَ قَتَلَ اَلْوَلِيدُ يَحْيَى بْنَ زَيْدٍ فَنَزَعَ اَللَّهُ مُلْكَهُ عَلَى قَتْلِ ذُرِّيَّةِ رَسُولِ اَللَّهِ ص .
امام صادق علیه السلام فرمود: به راستی، آل ابی سفیان، حسین بن علی علیهما السلام را کشتند و خداوند حکومت آنان را برانداخت و هشام، زید بن علی را کشت و خداوند حکومتش را برانداخت و ولید، یحیی بن زید را کشت و خداوند حکومتش را به سبب کشتن فرزندان پیامبر خدا صلی الله علیه و آله برانداخت. لعنت خدا و فرشتگان و همه مردم بر آنان باد
كُنْتُ فِي حَلْقَةٍ بِالْمَدِينَةِ فَذَكَرُوا اَلْجُودَ فَأَكْثَرُوا فَقَالَ رَجُلٌ مِنْهَا يُكَنَّى أَبَا دُلَيْنٍ إِنَّ جَعْفَراً وَ إِنَّهُ لَوْ لاَ أَنَّهُ ضَمَّ يَدَهُ فَقَالَ لِي أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع تُجَالِسُ أَهْلَ اَلْمَدِينَةِ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ ع فَمَا حُدِّثْتَ بَلِّغْنِي فَقَصَصْتُ عَلَيْهِ اَلْحَدِيثَ فَقَالَ ع وَيْحَ أَبَا دُلَيْنٍ إِنَّمَا مَثَلُهُ مَثَلُ اَلرِّيشَةِ تَمُرُّ بِهَا اَلرِّيحُ فَتُطَيِّرُهَا ثُمَّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ ص كُلُّ مَعْرُوفٍ صَدَقَةٌ وَ أَفْضَلُ اَلصَّدَقَةِ صَدَقَةٌ عَنْ ظَهْرِ غِنًى وَ اِبْدَأْ بِمَنْ تَعُولُ وَ اَلْيَدُ اَلْعُلْيَا خَيْرٌ…
عبد الاعلی گفت: در مدینه در محفلی بودم که در باره بخشندگی سخن به میان آوردند و سخن بسیار گفتند. مردی که کنیه اش ابا دکین بود گفت: همانا بخشنده، امام جعفر علیه السلام است و اگر او نبود. . . -دستش را بست-. پس از چندی امام صادق علیه السلام به من فرمود: با مردمان مدینه همنشین می شوی؟ عرض کردم: آری. امام علیه السلام فرمود: پس هر سخنی را که شنیده ای برایم بگو. آنگاه من آن ماجرا را برایش بازگو کردم. امام علیه السلام فرمود: وای بر ابا دکین. مثل او همچون مثل پری باشد که بادی بر آن گذرد و آن را به پرواز درآورد. آنگاه فرمود: پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر نیکی، صدقه باشد و برترین صدقه، صدقه دادن از سر توانگری و نکاستن از نیازهای خویش است و صدقه دادن را از خانواده خودت آغاز نما و دست بالایی…
أُوصِيكُمْ بِتَقْوَى اَللَّهِ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَ شَهَادَةِ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ اِتَّقُوا اَللَّهَ وَ قُولُوا قَوْلاً مَعْرُوفاً وَ اِبْتَغُوا رِضْوَانَ اَللَّهِ وَ اِخْشَوْا سَخَطَهُ وَ حَافِظُوا عَلَى سُنَّةِ اَللَّهِ وَ لاَ تَتَعَدَّوْا حُدُودَ اَللَّهِ وَ رَاقِبُوا اَللَّهَ فِي جَمِيعِ أُمُورِكُمْ وَ اِرْضَوْا بِقَضَائِهِ فِيمَا لَكُمْ وَ عَلَيْكُمْ أَلاَ وَ عَلَيْكُمْ بِالْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَ اَلنَّهْيِ عَنِ اَلْمُنْكَرِ أَلاَ وَ مَنْ أَحْسَنَ إِلَيْكُمْ فَزِيدُوهُ إِحْسَاناً وَ اُعْفُوا عَمَّنْ أَسَاءَ إِلَيْكُمْ وَ…
سفارش مفضل بن عمر به شیعیان -شما را سفارش می کنم به تقوای خدای یگانه که او را انبازی نیست و گواهی بر اینکه خدایی جز الله نیست و اینکه محمد بنده و پیامبر اوست. از خدا پروا نمایید و گفتار نیکو بر زبان رانید و دنبال خشنودی خدا باشید و از خشم او بترسید. بر سنت الهی بپایید و از حدود الهی تجاوز ننمایید و خداوند را در همه امورتان مد نظر داشته باشید و به قضای الهی-چه به سود شما باشد و چه به زیانتان- رضا دهید. هلا، بر شماست که به امر به معروف و نهی از منکر پردازید. هلا، هر که به شما نیکی کرد بیشتر به او نیکی نمایید و هر که به شما بدی کرد از او درگذرید و با مردم به بهترین وجهی که در توان دارید رفتار نمایید و همانا از شما آن سزاوارتر باشد که شیوه ای در پیش گیرید که راه اعتراض دیگران را بر خود فراهم…
