مَا جَاءَ بِهِ عَلِيٌّ ع آخُذُ بِهِ وَ مَا نَهَى عَنْهُ أَنْتَهِي عَنْهُ جَرَى لَهُ مِنَ اَلْفَضْلِ مِثْلُ مَا جَرَى لِمُحَمَّدٍ ص وَ لِمُحَمَّدٍ ص اَلْفَضْلُ عَلَى جَمِيعِ مَنْ خَلَقَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ اَلْمُتَعَقِّبُ عَلَيْهِ فِي شَيْ ءٍ مِنْ أَحْكَامِهِ كَالْمُتَعَقِّبِ عَلَى اَللَّهِ وَ عَلَى رَسُولِهِ وَ اَلرَّادُّ عَلَيْهِ فِي صَغِيرَةٍ أَوْ كَبِيرَةٍ عَلَى حَدِّ اَلشِّرْكِ بِاللَّهِ كَانَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ ع بَابَ اَللَّهِ اَلَّذِي لاَ يُؤْتَى إِلاَّ مِنْهُ وَ سَبِيلَهُ اَلَّذِي مَنْ سَلَكَ بِغَيْرِهِ هَلَكَ وَ كَذَلِكَ يَجْرِي اَلْأَئِمَّةُ اَلْهُدَى وَاحِداً بَعْدَ وَاحِدٍ…
امام صادق(ع)فرمود: آنچه علی(ع)آورده انجام میدهم و از آنچه نهی فرموده باز میایستم، برای او همان فضیلت آمده که برای محمد(ص)آمده و محمد(ص)را بر تمام مخلوق خدای عز و جل فضیلت است، خرده گیر بر حکمی که علی آورده مانند خرده گیر بر خدا و رسولش باشد و کسی که در موضوعی کوچک یا بزرگ علی را رد کند در مرز شرک بخداست، امیر المومنین(ع)باب منحصر بفرد خداشناسی است و راه بسوی خداست، هر که جز آن پوید هلاک شود و این امتیازات همچنین برای ایمه هدی یکی پس از دیگری جاریست. خدا ایشان را ارکان زمین قرار داده تا اهلش را نجنباند اختلال نظام و سرگردانی عمومی پیش نیاید و حجت رسای خویش ساخت برای مردم روی زمین و زیر خاک(مردگان یا ساکنان آن روی زمین) خود امیر المومنین صلوات الله علیه بسیار میفرمود: من از طرف خدا قسمت کننده…
دَخَلْتُ أَنَا وَ سُلَيْمَانُ بْنُ خَالِدٍ عَلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع فَابْتَدَأَنَا فَقَالَ يَا سُلَيْمَانُ مَا جَاءَ عَنْ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ ع يُؤْخَذُ بِهِ وَ مَا نَهَى عَنْهُ يُنْتَهَى عَنْهُ جَرَى لَهُ مِنَ اَلْفَضْلِ مَا جَرَى لِرَسُولِ اَللَّهِ ص وَ لِرَسُولِ اَللَّهِ ص اَلْفَضْلُ عَلَى جَمِيعِ مَنْ خَلَقَ اَللَّهُ اَلْمُعَيِّبُ عَلَى أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ ع فِي شَيْ ءٍ مِنْ أَحْكَامِهِ كَالْمُعَيِّبِ عَلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ عَلَى رَسُولِهِ ص وَ اَلرَّادُّ عَلَيْهِ فِي صَغِيرَةٍ أَوْ كَبِيرَةٍ عَلَى حَدِّ اَلشِّرْكِ بِاللَّهِ كَانَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ ص بَابَ…
سعید اعرج گوید: من و سلیمان بن خالد خدمت امام صادق(ع)رسیدیم، حضرت آغاز سخن نمود و فرمود: ای سلیمان هر امری که از امیر المومنین(ع)رسیده باید اخذ شود و از هر چه نهی فرموده باید ترک شود، برای او همان فضیلت است که برای رسول خدا(ص)است و رسول خدا(ص)را بر تمام مخلوق خدا فضیلت است، کسی که نسبت بچیزی از احکام او عیب گیرد مانند کسیست که بر رسول خدا(ص)عیب گرفته است و هر که او را در امری کوچک یا بزرگ رد کند در مرز شرک بخداست. امیر المومنین(ع)دریست که از غیر آن بخدا نتوان رسید و راه بسوی خداست که هر که جز آن پوید هلاک شود و همچنین است مقام ایمه(ع)یکی پس از دیگری، خدا ایشان را ارکان زمین قرار داد تا اهلش را نجنباند، و حجت رسای خویش نمود بر کسانی که روی زمین و زیر خاکند و امیر المومنین(ع)فرمود: من از طرف…
فِي خُطْبَةٍ لَهُ يَذْكُرُ فِيهَا حَالَ اَلْأَئِمَّةِ ع وَ صِفَاتِهِمْ إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَوْضَحَ بِأَئِمَّةِ اَلْهُدَى مِنْ أَهْلِ بَيْتِ نَبِيِّنَا عَنْ دِينِهِ وَ أَبْلَجَ بِهِمْ عَنْ سَبِيلِ مِنْهَاجِهِ وَ فَتَحَ بِهِمْ عَنْ بَاطِنِ يَنَابِيعِ عِلْمِهِ فَمَنْ عَرَفَ مِنْ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ ص وَاجِبَ حَقِّ إِمَامِهِ وَجَدَ طَعْمَ حَلاَوَةِ إِيمَانِهِ وَ عَلِمَ فَضْلَ طُلاَوَةِ إِسْلاَمِهِ لِأَنَّ اَللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى نَصَبَ اَلْإِمَامَ عَلَماً لِخَلْقِهِ وَ جَعَلَهُ حُجَّةً عَلَى أَهْلِ مَوَادِّهِ وَ عَالَمِهِ وَ أَلْبَسَهُ اَللَّهُ تَاجَ اَلْوَقَارِ وَ غَشَّاهُ مِنْ…
امام صادق در خطبه ای که حال و صفات امامان علیهم السلام را بیان میکند میفرماید: همانا خدای 132 - 2 عز و جل بوسیله ایمه هدی از اهل بیت پیغمبر ما دینش را آشکار ساخت -و علمش را روشن نمود و برای آنان باطن چشمه های علمش را گشود، هر که از امت محمد(ص)حق واجب امامش را شناسد طعم و شیرینی ایمانش را بیابد و فضل خرمی اسلامش را بداند(خدایا در اینجا این عاصی هم بدرگاه رحمتت چشم امید دوزد)زیرا خدای تبارک و تعالی امامرا به پیشوایی خلقش منصوب کرده و بر روزیخواران اهل جهانش حجت قرار داده و تاج وقارش بر سر نهاده و از نور جباریتش بدو افکنده با رشته ای الهی تا آسمان کشیده که فیوضات خدا از او منقطع نشود و آنچه نزد خداست جز از طریق وسایل او بدست نیاید و خدا اعمال بندگان را جز با معرفت او نپذیرد آنچه از امور مشتبه…
قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع قَوْلُ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ اَلْكِتاب فَقَالَ اَلنُّبُوَّةَ قُلْتُ اَلْحِكْمَة قَالَ اَلْفَهْمَ وَ اَلْقَضَاءَ قُلْتُ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً َالَ اَلطَّاعَةَ .
حمران بن اعین گوید: از امام صادق علیه السلام پرسیدم قول خدای عز و جل را«همانا آل ابراهیم را کتاب دادیم»فرمود: مقصود نبوت است، گفتم: حکمت چیست؟ فرمود: فهمیدن و قضاوتست گفتم: «و بآنها ملک بزرگ دادیم؟ »فرمود: اطاعت است.
سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَمْ يَحْسُدُونَ اَلنّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اَللّهُ مِنْ فَضْلِهِ َقَالَ يَا أَبَا اَلصَّبَّاحِ نَحْنُ وَ اَللَّهِ اَلنَّاسُ اَلْمَحْسُودُونَ .
ابو الصباح گوید: از امام صادق علیه السلام قول خدای عز و جل«و یا بمردم نسبت بآنچه خدا از کرمش بآنها داده حسد میبرند»را پرسیدم، فرمود: ای ابو الصباح، بخدا ما هستیم آن مردم حسد برده شده.
وَ عَلاماتٍ وَ بِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ َالَ اَلنَّجْمُ رَسُولُ اَللَّهِ ص وَ اَلْعَلاَمَاتُ هُمُ اَلْأَئِمَّةُ ع .
داود جصاص گوید: از امام صادق علیه السلام راجع بآیه (16-نحل)«و علاماتی گذاشت و بوسیله ستاره هدایت شوند»پرسیدم فرمود: ستاره رسول خدا صلی الله علیه و آله است و علامات ایمه علیهم السلام میباشند.
سَأَلَ اَلْهَيْثَمُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع وَ أَنَا عِنْدَهُ عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ عَلاماتٍ وَ بِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ َقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ ص اَلنَّجْمُ وَ اَلْعَلاَمَاتُ هُمُ اَلْأَئِمَّةُ ع .
هیثم از امام صادق علیه السلام راجع به قول خدای عز و جل«و علاماتی گذاشت و بوسیله ستاره هدایت شوند»پرسید، امام فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله ستاره است و علامات ایمه علیهم السلام اند.
سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى وَ ما تُغْنِي اَلْآياتُ وَ اَلنُّذُرُ عَنْ قَوْمٍ لا يُؤْمِنُون َالَ اَلْآيَاتُ هُمُ اَلْأَئِمَّةُ وَ اَلنُّذُرُ هُمُ اَلْأَنْبِيَاءُ ع .
داود رقی گوید، از امام صادق علیه السلام در باره قول خدای تبارک و تعالی(101-سوره 10) «این آیه ها و بیم دادن ها گروهی را که مومن شدنی نیستند سود ندهد»پرسیدم، فرمود: آیه ها امامان و بیم دادنها پیغمبران علیهم السلام میباشند. (واضحست که امامان علیهم السلام آیات الله العظمی میباشند و وظیفه پیغمبران بیم دادن مردمست از عواقب سویی که بر گناهانشان مترتب می شود و وجود امامان و بیم دادن پیغمبران، برای اهل ایمان و افراد شایسته سودمند و برای مردم سر سختی که ایمان نیاورند سودی ندارد.
قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع فَسْئَلُوا أَهْلَ اَلذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُون قَالَ اَلذِّكْرُ مُحَمَّدٌ ص وَ نَحْنُ أَهْلُهُ اَلْمَسْئُولُونَ قَالَ قُلْتُ قَوْلُهُ وَ إِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَ لِقَوْمِكَ وَ سَوْفَ تُسْئَلُون الَ إِيَّانَا عَنَى وَ نَحْنُ أَهْلُ اَلذِّكْرِ وَ نَحْنُ اَلْمَسْئُولُونَ .
ابن کثیر گوید: از امام صادق علیه السلام آیه «اگر خودتان نمیدانید، از اهل ذکر بپرسید» را پرسیدم، فرمود: مقصود از ذکر محمد صلی الله علیه و آله است و ما هستیم اهل او که پرسیده میشویم، بحضرت عرضکردم: خدای تعالی فرماید: «قرآن ذکر است برای تو و قومت و بزودی از آن پرسیده میشوید»فرمود: تنها ما را قصد کرده، ماییم اهل ذکر و ماییم پرسش شوندگان.
فِي قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ إِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَ لِقَوْمِكَ وَ سَوْفَ تُسْئَلُون فَرَسُولُ اَللَّهِ ص اَلذِّكْرُ وَ أَهْلُ بَيْتِهِ ع اَلْمَسْئُولُونَ وَ هُمْ أَهْلُ اَلذِّكْرِ .
و باز امام صادق علیه السلام در باره آیه(44 سوره زخرف)فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله ذکر است و اهل بیتش علیهم السلام پرسش شوندگان و اهل ذکر باشند.
فِي قَوْلِ اَللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى وَ إِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَ لِقَوْمِكَ وَ سَوْفَ تُسْئَلُون قَالَ اَلذِّكْرُ اَلْقُرْآنُ وَ نَحْنُ قَوْمُهُ وَ نَحْنُ اَلْمَسْئُولُونَ .
و آن حضرت راجع بهمین آیه فرمود: همانا مراد بذکر قرآنست و ما هستیم قوم او و ما هستیم پرسش شوندگان.
نَحْنُ اَلرّاسِخُونَ فِي اَلْعِلْمِ وَ نَحْنُ نَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ .
امام صادق علیه السلام فرمود: ماییم راسخون در علم و ما تاویل قرآن را میدانیم.
