إِنَّ اَلصَّلاَةَ فِي اَلْجَمَاعَةِ تَفْضُلُ عَلَى صَلاَةِ اَلْفَرْدِ ثلاث بِثَلاَثٍ وَ عِشْرِينَ دَرَجَةً تَكُونُ خَمْساً وَ عِشْرِينَ صَلاَةً.
به راستی، نماز جماعت بیست و سه درجه بر نماز فرادی برتری دارد و بیست و پنج نماز به شمار آید.
امام جعفر صادق (علیه السلام)
إِنَّ اَلصَّلاَةَ فِي اَلْجَمَاعَةِ تَفْضُلُ عَلَى صَلاَةِ اَلْفَرْدِ ثلاث بِثَلاَثٍ وَ عِشْرِينَ دَرَجَةً تَكُونُ خَمْساً وَ عِشْرِينَ صَلاَةً.
به راستی، نماز جماعت بیست و سه درجه بر نماز فرادی برتری دارد و بیست و پنج نماز به شمار آید.
مَنْ وَافَقَ مِنْكُمْ يَوْمَ اَلْجُمُعَةِ فَلاَ يَشْتَغِلَنَّ بِشَيْ ءٍ غَيْرِ اَلْعِبَادَةِ فَإِنَّ فِيهَا تُغْفَرُ للعبادة لِلْعِبَادِ وَ تَنْزِلُ اَلرَّحْمَةُ.
امام صادق علیه السلام فرمود: هر که از شمایان روز جمعه را دریابد، آن روز را به چیزی جز عبادت سپری نکند؛ زیرا به راستی که در آن روز بندگان بخشیده شوند و رحمت فرود آید
مَا مِنْ عَبْدٍ مِنْ شِيعَتِنَا يَقُومُ إِلَى اَلصَّلاَةِ إِلاَّ اِكْتَنَفَهُ بِعَدَدِ مَنْ خَالَفَهُ مَلاَئِكَةٌ يُصَلُّونَ خَلْفَهُ يَدْعُونَ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لَهُ حَتَّى يَفْرُغَ مِنْ صَلاَتِهِ.
هیچ بنده ای از پیروان ما برای نماز به پا نخیزد جز آنکه فرشتگانی به تعداد مخالفان او، او را در میان گیرند و پشت سرش نماز گزارند و از خدای گرامی و بزرگ برای او دعا کنند تا آن هنگام که نمازش را به پایان برد
إِيَّاكُمْ وَ اَلْكَسَلَ إِنَّ رَبَّكُمْ رَحِيمٌ يَشْكُرُ اَلْقَلِيلَ إِنَّ اَلرَّجُلَ لَيُصَلِّي اَلرَّكْعَتَيْنِ تَطَوُّعاً يُرِيدُ بِهِمَا وَجْهَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَيُدْخِلُهُ اَللَّهُ بِهِمَا اَلْجَنَّةَ وَ إِنَّهُ لَيَتَصَدَّقُ بِالدِّرْهَمِ تَطَوُّعاً يُرِيدُ بِهِ وَجْهَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَيُدْخِلُهُ اَللَّهُ بِهِ اَلْجَنَّةَ وَ إِنَّهُ لَيَصُومُ اَلْيَوْمَ تَطَوُّعاً يُرِيدُ بِهِ وَجْهَ اَللَّهِ تَعَالَى فَيُدْخِلُهُ بِهِ اَلْجَنَّةَ .
از تنبلی و وارفتگی بپرهیزید؛ زیرا به راستی که پروردگار شما مهربانی است که کردار اندک را سپاس می دارد. به درستی که مرد برای خشنودی خداوند گرامی و بزرگ دو رکعت نماز مستحبی به جا می آورد؛ پس خداوند او را به سبب آن به بهشت در می آورد، و یک درهم صدقه مستحبی برای خشنودی خداوند می پردازد و خداوند او را به سبب آن به بهشت در می آورد و او روزی را برای خشنودی خدا روزه مستحبی می گیرد و خداوند او را به سبب آن به بهشت در می آورد
رَكْعَتَانِ يُصَلِّيهِمَا مُتَعَطِّرٌ أَفْضَلُ مِنْ سَبْعِينَ رَكْعَةً يُصَلِّيهِمَا غَيْرُ مُتَعَطِّرٍ.
دو رکعت نمازی را که شخص عطر زده به جا آورد، برتر از هفتاد رکعت نمازی است که شخص عطر نزده به جا می آورد
رَكْعَتَيْنِ يُصَلِّيهِمَا مُتَزَوِّجٌ أَفْضَلُ مِنْ سَبْعِينَ رَكْعَةً يُصَلِّيهِمَا غَيْرُ مُتَزَوِّجٍ.
دو رکعت نمازی را که شخص متاهل به جا آورد برتر از هفتاد رکعت نمازی است که شخص مجرد به جا آورد
مَنْ صَلَّى أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ بِ قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ خَمْسِينَ مَرَّةً لَمْ يَنْفَتِلْ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ ذَنْبٌ إِلاَّ غَفَرَ لَهُ.
امام صادق علیه السلام فرمود: هر که چهار رکعت نماز گزارد و در هر رکعت پنجاه بار / قل هو الله احد / را قرایت کند، روی از قبله بر نگرداند جز آنکه هر گناهی که میان او و خدای گرامی و بزرگ است بخشوده گردد
شَرَفُ اَلْمُؤْمِنِ صَلاَةُ اَللَّيْلِ وَ عِزُّ اَلْمُؤْمِنِ كَفُّهُ عَنِ اَلنَّاسِ.
بزرگی مومن، نماز شب است و سرافرازی او درخواست نکردن از مردم است.
عَلَيْكُمْ بِصَلاَةِ اَللَّيْلِ فَإِنَّهَا سُنَّةُ نَبِيِّكُمْ وَ دَأْبُ اَلصَّالِحِينَ قَبْلَكُمْ وَ مَطْرَدَةُ اَلدَّاءِ عَنْ أَجْسَادِكُمْ.
امام صادق علیه السلام فرمود: بر شما باد به نماز شب. پس به راستی، نماز شب روش پیامبر شما و شیوه پایدار نیکان پیش از شماست و بیماری را از پیکرهای شما برون کند.
صَلاَةُ اَللَّيْلِ تُبَيِّضُ اَلْوُجُوهَ وَ صَلاَةُ اَللَّيْلِ تُطَيِّبُ اَلرِّيحَ وَ صَلاَةُ اَللَّيْلِ تَجْلِبُ اَلرِّزْقَ.
امام صادق علیه السلام فرمود: نماز شب رخسارها را سپید کند؛ نماز شب بوی انسان را نیکو گرداند و نماز شب روزی آورد.
إِنْ كَانَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ قَدْ قَالَ اَلْمالُ وَ اَلْبَنُونَ زِينَةُ اَلْحَياةِ اَلدُّنْيا ِنَّ اَلثَّمَانَ رَكَعَاتٍ اَلَّتِي يُصَلِّيهَا اَلْعَبْدُ آخِرَ اَللَّيْلِ زِينَةُ اَلْآخِرَةِ.
امام صادق علیه السلام فرمود: همان گونه که خداوند گرامی و بزرگ در قرآن می فرماید: «دارایی و پسران آراستگی زندگی دنیایند» کهف ، آیه 46 به راستی که هشت رکعتی را که بنده در پایان شب به جا می آورد، آراستگی سرای واپسین باشد.
أَنَّهُ جَاءَهُ رَجُلٌ فَشَكَا إِلَيْهِ اَلْحَاجَةَ فَأَفْرَطَ فِي اَلشِّكَايَةِ حَتَّى كَادَ أَنْ يَشْكُوَ اَلْجُوعَ فَقَالَ لَهُ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع يَا هَذَا أَ تُصَلِّي بِاللَّيْلِ قَالَ فَقَالَ اَلرَّجُلُ نَعَمْ قَالَ فَالْتَفَتَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع إِلَى صَاحِبِهِ فَقَالَ كَذَبَ مَنْ زَعَمَ أَنَّهُ يُصَلِّي بِاللَّيْلِ وَ يَجُوعُ بِالنَّهَارِ إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ ضَمِنَ بِصَلاَةِ اَللَّيْلِ قُوتَ اَلنَّهَارِ .
از امام صادق علیه السلام روایت شده که مردی نزد امام علیه السلام آمد و از تهیدستی زبان به گله گشود و گله از حد گذراند تا آنجا که نزدیک بود از گرسنگی نیز گله کند. امام صادق علیه السلام به او فرمود: ای مرد آیا نماز شب می خوانی؟ عرض کرد: آری. امام علیه السلام به همراهش رو نموده و فرمود: آن کس که می پندارد اگر در نیمه شب نماز بگزارد، هنگام روز گرسنه می ماند دروغ می بافد. به راستی که خدای گرامی و بزرگ با نماز شب روزی روز را بر عهده گرفته است.