مَنْ لَمْ يَسْتَحْيِ مِنْ طَلَبِ اَلْمَعَاشِ خَفَّتْ مَئُونَتُهُ وَ رَخِيَ بَالُهُ وَ نُعِّمَ عِيَالُهُ وَ مَنْ زَهِدَ فِي اَلدُّنْيَا أَنْبَتَ اَللَّهُ اَلْحِكْمَةَ فِي قَلْبِهِ وَ اِنْطَلَقَ بِهَا لِسَانُهُ وَ بَصَّرَهُ عُيُوبَ اَلدُّنْيَا دَاءَهَا وَ دَوَاءَهَا وَ أَخْرَجَهُ مِنْهَا سَالِماً إِلَى دَارِ اَلسَّلاَمِ.
هر که از به دست آوردن خرج زندگی شرم نکند هزینه اش آسان به دست آید و آسوده خاطر گردد و خانواده اش به فراخی روزی دست یابند و هر که در دنیا پارسایی و زهد پیشه کند خداوند حکمت را در دلش پایدار کند و زبانش را به آن گویا سازد و او را به عیب های دنیا و بیماری ها و درمان های آن بینا نماید و او را با سلامتی از این سرای، به بهشت راهی کند.
لاَ خَيْرَ فِي اَلدُّنْيَا إِلاَّ لِأَحَدِ رَجُلَيْنِ رَجُلٍ يَزْدَادُ فِي كُلِّ يَوْمٍ إِحْسَاناً وَ رَجُلٍ يَتَدَارَكُ ذَنْبَهُ بِالتَّوْبَةِ وَ أَنَّى لَهُ بِالتَّوْبَةِ وَ اَللَّهِ لَوْ سَجَدَ حَتَّى يَنْقَطِعَ عُنُقُهُ مَا قَبِلَ اَللَّهُ مِنْهُ إِلاَّ بِوَلاَيَتِنَا أَهْلَ اَلْبَيْتِ .
امام صادق(ع)فرمود: خیری در دنیا نیست مگر دو کسرا: یکی آنکه هر روز بر عمل نیکش بیفزاید و دیگری آنکه گناهش را با توبه جبران نماید و کجا جبران پذیر است؟ بخدا قسم اگر آنقدر سجده کند که گردنش از بدن جدا گردد خداوند و از او نپذیرد مگر آنکه ولایت ما اهل بیت را داشته باشد.
مَطْلُوبَاتُ اَلنَّاسِ فِي اَلدُّنْيَا اَلْفَانِيَةِ أَرْبَعَةٌ اَلْغِنَى وَ اَلدَّعَةُ وَ قِلَّةُ اَلاِهْتِمَامِ وَ اَلْعِزُّ فَأَمَّا اَلْغِنَى فَمَوْجُودٌ فِي اَلْقَنَاعَةِ فَمَنْ طَلَبَهُ فِي كَثْرَةِ اَلْمَالِ لَمْ يَجِدْهُ وَ أَمَّا اَلدَّعَةُ فَمَوْجُودَةٌ فِي خِفَّةِ اَلْمَحْمِلِ فَمَنْ طَلَبَهَا فِي ثِقْلِهِ لَمْ يَجِدْهَا وَ أَمَّا قِلَّةُ اَلاِهْتِمَامِ فَمَوْجُودَةٌ فِي قِلَّةِ اَلشُّغُلِ فَمَنْ طَلَبَهَا مَعَ كَثْرَتِهِ لَمْ يَجِدُهَا وَ أَمَّا اَلْعِزُّ فَمَوْجُودٌ فِي خِدْمَةِ اَلْخَالِقِ فَمَنْ طَلَبَهُ فِي خِدْمَةِ اَلْمَخْلُوقِ لَمْ يَجِدْهُ.
امام صادق علیه السلام فرمود: خواسته مردم در دنیای فانی چهار چیز است: بی نیازی و آسایش، و کمتر غمناک بودن و عزت، اما بی نیازی در قناعت است و هر کس آن را در زیادی ثروت بجوید نخواهد یافت و اما آسایش در سبکباری است و هر کس بزیر بار سنگین رود روی آسایش را نخواهد دید و اما کمتر غمناک بودن در کم شغلی و هر کس آن را در پر شغلی بجوید نخواهد یافت و اما عزت در فرمانبرداری آفریدگار است و هر کس آن را در فرمانبرداری آفریدگان بجوید نخواهد یافت.
لاَ خَيْرَ فِيمَنْ لاَ يُحِبُّ جَمْعَ اَلْمَالِ مِنْ حَلاَلٍ فَيَكُفَّ بِهِ وَجْهَهُ وَ يَقْضِيَ بِهِ دَيْنَهُ.
در آن کس که گردآوری دارایی حلال را دوست ندارد تا آبرویش را نگاه دارد و بدهی اش را ادا کند خیری نیست.
مَنْ طَلَبَ اَلدُّنْيَا اِسْتِغْنَاءً عَنِ اَلنَّاسِ وَ تَعَطُّفاً عَلَى اَلْجَارِ لَقِيَ اَللَّهَ وَ وَجْهُهُ كَالْقَمَرِ لَيْلَةَ اَلْبَدْرِ.
امام صادق علیه السلام فرمود: هر که دنیا را برای بی نیازی از مردم و لطف رسانی به همسایه اش طلب کند خدا را در حالی دیدار کند که رخسارش همچون ماه شب چهارده است.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : فِي وَصِيَّةِ لُقْمَانَ لاِبْنِهِ يَا بُنَيَّ اِعْلَمْ أَنَّ اَلدُّنْيَا قَلِيلٌ وَ عُمُرَكَ مِنْهَا قَلِيلٌ مِنْ قَلِيلٍ وَ يَقِرُّ مِنَ اَلْقَلِيلِ قَلِيلٌ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:لقمان در وصیتی به فرزندش فرمود:فرزندم بدان که دنیا کوتاه است و عمر تو اندک، بنا بر این از اندک فقط اندک حاصل می شود.
عَنْ مُهَاجِرٍ اَلْأَسَدِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ أَبِيهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : مَرَّ عِيسَى اِبْنُ مَرْيَمَ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِ عَلَى قَرْيَةٍ قَدْ مَاتَ أَهْلُهَا وَ طَيْرُهَا وَ دَوَابُّهَا فَقَالَ أَمَا إِنَّهُمْ لَمْ يَمُوتُوا إِلاَّ بِسَخْطَةٍ وَ لَوْ مَاتُوا مُتَفَرِّقِينَ لَتَدَافَنُوا فَقَالَ اَلْحَوَارِيُّونَ يَا رُوحَ اَللَّهِ وَ كَلِمَتَهُ اُدْعُ اَللَّهَ أَنْ يُحْيِيَهُمْ لَنَا فَيُخْبِرُونَا مَا كَانَتْ أَعْمَالُهُمْ فَنَجْتَنِبَهَا فَدَعَا عِيسَى رَبَّهُ فَنُودِيَ مِنَ اَلْجَوِّ أَنْ نَادِهِمْ فَقَامَ عِيسَى صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِ بِاللَّيْلِ عَلَى…
امام باقر علیه السّلام فرمود:عیسی بن مریم صلوات اللّٰه علیه از آبادیی عبور می کرد که مردم آن و پرندگان و حیواناتش همگی مرده بودند، عیسی علیه السّلام فرمود:اینها نمرده اند مگر به غضب خدا، و اگر یکی یکی مرده بودند همدیگر را دفن می کردند، حواریون گفتند:ای روح اللّٰه از خدا بخواه آنان را برای ما زنده کند، تا با ما از اعمالشان سخن بگویند، و ما از آن عملها دوری کنیم، عیسی پروردگارش را خواند، ندایی از آسمان گفت:آنان را صدا بزن، عیسی صلوات اللّٰه علیه شب هنگام برخاست و روی بلندی رفت و گفت:ای کسانی که اهل این آبادی هستید، کسی از بین آنان جوابش داد:بفرمایید ای روح خدا. فرمود:وای بر شما عملهای شما چه بوده است؟گفت:پرستش طاغوت و دوستی دنیا با کمی ترس از خدا و آرزویی دور و دراز، فرو رفته در غفلت و لهو و…
مِنْ كِتَابِ اَلْمَحَاسِنِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : سُبْحَانَ مَنْ لَوْ كَانَتِ اَلدُّنْيَا خَيْرا كُلُّهَا لَمَا اِبْتَلَى فِيهَا مَنْ أَحَبَّ سُبْحَانَ مَنْ لَوْ كَانَتِ اَلدُّنْيَا كُلُّهَا شَرّا لَمَا نَجَا مِنْهَا مَنْ أَرَادَ .
امام صادق علیه السّلام فرمود:منزّه است خدایی که؛ اگر تمامی دنیا خیر بود کسی را که دوست داشت در آن گرفتار نمی نمود، و اگر تمامش شرّ بود هر که را می خواست از آن نجات نمی داد.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : جُعِلَ اَلشَّرُّ كُلُّهُ فِي بَيْتٍ وَ جُعِلَ مِفْتَاحُهُ حُبَّ اَلدُّنْيَا وَ جُعِلَ اَلْخَيْرُ كُلُّهُ فِي بَيْتٍ وَ جُعِلَ مِفْتَاحُهُ اَلزُّهْدَ فِي اَلدُّنْيَا.
امام صادق علیه السّلام فرمود:همۀ بدی در اطاقی نهاده شده و کلیدش محبت دنیاست، و تمامی خیر در خانه ای قرار داده شده و کلیدش زهد در دنیاست.
عَنْهُ قَالَ : نَزَلَ جَبْرَئِيلُ عَلَى رَسُولِ اَللَّهِ فَقَالَ لَهُ رَبُّكَ يُقْرِئُكَ اَلسَّلاَمَ وَ يَقُولُ لَكَ هَذِهِ بَطْحَاءُ مَكَّةَ تَكُونُ لَكَ رَضْرَاضُهُ ذَهَبٌ وَ لاَ تَنْقُصُ مِمَّا اِدَّخَرْتُ لَكَ شَيْئا قَالَ فَنَظَرَ رَسُولُ اَللَّهِ إِلَى اَلْبَطْحَاءِ فَقَالَ لاَ يَا رَبِّ وَ لَكِنْ أَشْبَعُ يَوْما فَأَحْمَدُكَ وَ أَجُوعُ يَوْما فَأَسْأَلُكَ .
امام صادق علیه السّلام فرمود:جبرئیل بر رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نازل شد و عرض کرد:خدایت سلام می رساند و می فرماید:ریگزارهای مکه را برایت تبدیل به تکه های طلا می کنم و از مقامات اخروی هم چیزی کم نمی کنم، رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نگاهی به بیابان کرد و عرض کرد:پروردگارا اگر روزی سیر باشم تو را سپاس گویم، و اگر روزی گرسنه باشم از خودت می خواهم.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَا لِي وَ لِلدُّنْيَا وَ مَا أَنَا وَ اَلدُّنْيَا إِنَّمَا مَثَلِي وَ مَثَلُهَا كَمَثَلِ رَاكِبٍ رُفِعَتْ لَهُ شَجَرَةٌ فِي يَوْمٍ صَائِفٍ فَنَامَ تَحْتَهَا ثُمَّ رَاحَ وَ تَرَكَهَا.
امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل کند که فرمود:مرا چه به دنیا و من با دنیا چه کار دارم، حکایت من و دنیا حکایت سواری است که در روزی گرم به درختی برخورد، و زیر سایۀ آن درخت خواب کوتاهی نموده، سپس کوچ کرده و درخت را واگذاشته.
عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ فِي كِتَابِ عَلِيٍّ إِنَّمَا مَثَلُ اَلدُّنْيَا كَمَثَلِ اَلْحَيَّةِ لَيِّنٌ مَسُّهَا وَ فِي جَوْفِهَا اَلسَّمُّ اَلنَّاقِعُ يَحْذَرُهَا اَلرِّجَالُ ذَوُو اَلْعُقُولِ وَ يَهْوِي إِلَيْهَا اَلصَّبِيُّ اَلْجَاهِلُ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:در کتاب علی علیه السّلام است که:حکایت دنیا حکایت ماری است که به نرمی لمس می شود ولی درونش زهری کشنده است، مرد عاقل از آن بپرهیزد، و کودک نادان به سویش گراید.
