مَا شَهِدَ رَجُلٌ عَلَى رَجُلٍ بِكُفْرٍ قَطُّ إِلاَّ فَاتَهُ أَحَدُهُمَا إِنْ كَانَ شَهِدَ عَلَى كَافِرٍ صَدَقَ وَ إِنْ كَانَ مُؤْمِناً رَجَعَ اَلْكُفْرُ عَلَيْهِ وَ إِيَّاكُمْ وَ اَلطَّعْنَ عَلَى اَلْمُؤْمِنِينَ.
هرگز کسی به کفر شخص دیگری گواهی ندهد جز آنکه دامنگیر یکی از آن دو شود: اگر به کفر کافری گواهی دهد راست گفته است و چنانچه به کفر مومنی گواهی دهد کفر به خود گواهی دهنده باز گردد و خود کافر شود. از طعنه زدن بر مومنان پروا دارید و بر آنان نسبت کفر ندهید .