احادیث درباره سوره ص از امام حسین (ع)

اِعْتَبِرُوا أَيُّهَا اَلنَّاسُ بِمَا وَعَظَ اَللَّهُ بِهِ أَوْلِيَاءَهُ مِنْ سُوءِ ثَنَائِهِ عَلَى اَلْأَحْبَارِ إِذْ يَقُولُ لَوْ لا يَنْهاهُمُ اَلرَّبّانِيُّونَ وَ اَلْأَحْبارُ عَنْ قَوْلِهِمُ اَلْإِثْمَ وَ قَالَ لُعِنَ اَلَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ إِلَى قَوْلِهِ لَبِئْسَ ما كانُوا يَفْعَلُونَ وَ إِنَّمَا عَابَ اَللَّهُ ذَلِكَ عَلَيْهِمْ لِأَنَّهُمْ كَانُوا يَرَوْنَ مِنَ اَلظَّلَمَةِ اَلَّذِينَ بَيْنَ أَظْهُرِهِمُ اَلْمُنْكَرَ وَ اَلْفَسَادَ فَلاَ يَنْهَوْنَهُمْ عَنْ ذَلِكَ رَغْبَةً فِيمَا كَانُوا يَنَالُونَ مِنْهُمْ وَ رَهْبَةً مِمَّا يَحْذَرُونَ وَ اَللَّهُ يَقُولُ فَلا…

ای مردم از آنچه خدا دوستداران خود را بدان پند داده پند گیرید مانند بدگویی او از دانشمندان یهود، آنجا که فرماید: «چرا علمای ربانی و دانشمندان، آنان را از گفتار گناه آلود باز نمی دارند؟ » سوره مایده ، آیه 63 و فرماید: «از میان فرزندان اسراییل، آنان که کفر ورزیدند، مورد لعنت قرار گرفتند. . . چه بد بود آنچه می کردند» سوره مایده ، آیه 78-79 . همانا، خداوند آنان را مورد نکوهش قرار داده به خاطر اینکه در میان ستمکاران بودند و اعمال زشت و فاسد آنان را مشاهده می کردند ولی به طمع آنچه که داشتند و از بیم اینکه در محذور واقع شوند آنان را از آن اعمال نهی نمی کردند، -با اینکه خدا می فرماید: «و از مردم نترسید و از من بترسید» مایده ، آیه 44 . و خدا می فرماید: «مردان و زنان با ایمان، دوستان یک دیگرند، که به…

أُوصِيكُمْ بِتَقْوَى اَللَّهِ وَ أُحَذِّرُكُمْ أَيَّامَهُ وَ أَرْفَعُ لَكُمْ أَعْلاَمَهُ فَكَأَنَّ اَلْمَخُوفَ قَدْ أَفِدَ بِمَهُولِ وُرُودِهِ وَ نَكِيرِ حُلُولِهِ وَ بَشِعِ مَذَاقِهِ فَاعْتَلَقَ مُهَجَكُمْ وَ حَالَ بَيْنَ اَلْعَمَلِ وَ بَيْنَكُمْ فَبَادِرُوا بِصِحَّةِ اَلْأَجْسَامِ فِي مُدَّةِ اَلْأَعْمَارِ كَأَنَّكُمْ بِبَغَتَاتِ طَوَارِقِهِ فَتَنْقُلُكُمْ مِنْ ظَهْرِ اَلْأَرْضِ إِلَى بَطْنِهَا وَ مِنْ عُلْوِهَا إِلَى سُفْلِهَا وَ مِنْ أُنْسِهَا إِلَى وَحْشَتِهَا وَ مِنْ رَوْحِهَا وَ ضَوْئِهَا إِلَى ظُلْمَتِهَا وَ مِنْ سَعَتِهَا إِلَى ضِيقِهَا حَيْثُ لاَ يُزَارُ حَمِيمٌ وَ لاَ يُعَادُ…

یک اندرز از امام حسین علیه السلام -من شما را به تقوای الهی سفارش می کنم و از روزهای او شما را بر حذر می دارم و پرچم ها و نشانه هایش را برایتان برافراشته می سازم. گویا آنچه ترسناک است با ورودی هولناک و فرودی ناشناخته و مزه ای ناگوار در رسیده تا به جانهای شما در آویزد و میان شما و عمل فاصله اندازد؛ پس در مدت عمر باقی مانده در سایه تندرستی خود چنان در انجام عمل نیک شتاب کنید که گویا ناگهان آن بر شما شبیخون خواهد زد و شما را از روی زمین به درون زمین خواهد کشاند و از فراز آن به پستی و از انس آشنایان و دوستان به وحشت تنهایی و جدایی و از آسایش و روشنایی به تاریکی و از فضای گشاده به فضای تنگ خواهد انداخت. آنجا که نه به دیدار خویشاوند روند، نه از بیماری عیادت نمایند و نه به فریادگری پاسخ گویند…

أَيُّهَا اَلنَّاسُ اِتَّقُوا هَؤُلاَءِ اَلْمَارِقَةَ اَلَّذِينَ يُشَبِّهُونَ اَللَّهَ بِأَنْفُسِهِمْ يُضاهِؤُنَ قَوْلَ اَلَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ اَلْكِتَابِ بَلْ هُوَ اَللَّهُ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ ءٌ وَ هُوَ اَلسَّمِيعُ اَلْبَصِيرُ لا تُدْرِكُهُ اَلْأَبْصارُ وَ هُوَ يُدْرِكُ اَلْأَبْصارَ وَ هُوَ اَللَّطِيفُ اَلْخَبِيرُ اِسْتَخْلَصَ اَلْوَحْدَانِيَّةَ وَ اَلْجَبَرُوتَ وَ أَمْضَى اَلْمَشِيئَةَ وَ اَلْإِرَادَةَ وَ اَلْقُدْرَةَ وَ اَلْعِلْمَ بِمَا هُوَ كَائِنٌ لاَ مُنَازِعَ لَهُ فِي شَيْ ءٍ مِنْ أَمْرِهِ وَ لاَ كُفْوَ لَهُ يُعَادِلُهُ وَ لاَ ضِدَّ لَهُ يُنَازِعُهُ وَ لاَ سَمِيَّ لَهُ…

سخن امام حسین علیه السلام در باره «توحید» -ای مردم از این بیرون شدگان از دین که خدا را به خود تشبیه می کنند و با گفته کافران اهل کتاب هماهنگی دارند، بر حذر باشید؛ بلکه او خداوند است«چیزی مانند او نیست و اوست شنوای بینا» سوره شوری ، آیه 11 و«چشمها او را در نمی یابند و اوست که دیدگان را در می یابد و او لطیف آگاه است» سوره انعام ، آیه 103 . یگانگی و عظمت را ویژه خود ساخته و مشیت و اراده و نیرو و دانش را به هر چه شدنی است به کار گرفته است. در هیچ کارش نه مخالفی دارد که به ستیزه جویی برخیزد و نه همتایی دارد که با او برابری نماید و نه ضدی دارد که با او کشمکش کند و نه همنامی دارد که به او ماند و نه نظیری دارد که با او همسانی نماید. چنان نیست که امور از پی هم درآید و حالها بر او جاری شود و دستخوش…

وَ سَأَلَهُ رَجُلٌ عَنْ مَعْنَى قَوْلِ اَللَّهِ وَ أَمّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ َالَ ع أَمَرَهُ أَنْ يُحَدِّثَ بِمَا أَنْعَمَ اَللَّهُ بِهِ عَلَيْهِ فِي دِينِهِ .

مردی از امام حسین علیه السلام در باره معنی این فرمایش الهی پرسید که: «و از نعمت پروردگار خویش با مردم سخن گوی» سوره ضحی ، آیه 11 ، امام علیه السلام فرمود: خداوند به پیامبر امر فرمود تا آنچه در دین به او نعمت ارزانی کرده بازگو نماید.