الذّلّ في إلى مسئلة النّاس.
خواری در سؤال از مردم است.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
الذّلّ في إلى مسئلة النّاس.
خواری در سؤال از مردم است.
اَلسُّؤَالُ يُضْعِفُ لِسَانَ اَلْمُتَكَلِّمِ وَ يَكْسِرُ قَلْبَ اَلشُّجَاعِ اَلْبَطَلِ وَ يُوقِفُ اَلْحُرَّ اَلْعَزِيزَ مَوْقِفَ اَلْعَبْدِ اَلذَّلِيلِ وَ يُذْهِبُ بَهَاءَ اَلْوَجْهِ وَ يَمْحَقُ اَلرِّزْق
چیزی از کسی طلبیدن، زبان گوینده را ناتوان کند و قلب شجاع بیباک را بشکند و آزادۀ ارجمند را در جایگاه بندۀ خوار قرار دهد و آبروی انسان را ببرد و روزی را نابود کند.
إِنَّ قَدْرَ اَلسُّؤَالِ أَكْثَرُ مِنْ قِيمَةِ اَلنَّوَالِ فَلاَ تَسْتَكْثِرُوا مَا أَعْطَيْتُمُوهُ فَإِنَّهُ لَنْ يُوَازِيَ قَدْرَ اَلسُّؤَال
همانا بهاء نیاز به دیگران گفتن، بیشتر از بخشش است، پس آنچه را می بخشید، زیاد مشمارید؛ زیرا هیچگاه به اندازۀ رو انداختن به دیگران نخواهد شد.
مَنْ تَكَرَّرَ سُؤَالَهُ لِلنَّاسِ ضَجَرُوه
هر که به مردم خواستۀ خود را زیاد تکرار کند، از او دلگیر شوند.
مَنْ أَلَحَّ فِي سُؤَالِهِ دَعَا إِلَى حِرْمَانِه
هر که در خواستۀ خود اصرار ورزد، به محرومیت، خود را خوانده است.
وَجْهُكَ مَاءٌ جَامِدٌ يُقَطِّرُهُ اَلسُّؤَالُ فَانْظُرْ عِنْدَ مَنْ تَقْطُرُه
آبروی تو، آب غیر روان است، رو به دیگران انداختن آن را تقطیر و روان سازد، پس بنگر آن را در برابر چه کسی از بین می بری.
اَلْحِجَامَةُ تُصِحُّ اَلْبَدَنَ وَ تَشُدُّ اَلْعَقْلَ أَخْذُ اَلشَّارِبِ مِنَ اَلنَّظَافَةِ وَ هُوَ مِنَ اَلسُّنَّةِ اَلطِّيبُ فِي اَلشَّارِبِ كَرَامَةٌ لِلْكَاتِبَيْنِ وَ هُوَ مِنَ اَلسُّنَّةِ اَلدُّهْنُ يُلَيِّنُ اَلْبَشَرَةَ وَ يَزِيدُ فِي اَلدِّمَاغِ وَ اَلْعَقْلِ وَ يُسَهِّلُ مَوْضِعَ اَلطَّهُورِ وَ يَذْهَبُ بِالشَّعَثِ وَ يُصَفِّي اَللَّوْنَ اَلسِّوَاكُ مَرْضَاةٌ لِلرَّبِّ وَ مَطْيَبَةٌ لِلْفَمِ وَ هُوَ مِنَ اَلسُّنَّةِ غَسْلُ اَلرَّأْسِ بِالْخِطْمِيِّ يَذْهَبُ بِالدَّرَنِ وَ يُنَقِّي اَلْأَقْذَارَ اَلْمَضْمَضَةُ وَ اَلاِسْتِنْشَاقُ بِالْمَاءِ عِنْدَ اَلطَّهُورِ طَهُورٌ لِلْفَمِ وَ…
آدابی که امیر المومنین علی علیه السلام به اصحاب خود آموخت -که عبارت از چهار صد دستور عمل برای دین و دنیاست حجامت تن را سالم سازد و عقل را محکم نماید. چیدن شارب از نظافت است و هم از سنت. استعمال بوی خوش برای شارب گرامی داشت نویسندگان اعمال است و هم از سنت است. روغن مالیدن پوست را نرم کند و مغز و عقل را زیاد نماید و محل وضو و غسل را هموار سازد و ژولیدگی را ببرد و رنگ را صفا بخشد. مسواک زدن موجب خرسندی خدا و خوشبویی دهان می شود و سنت نیز می باشد. شستشوی سر با گل ختمی چرک را بزداید و کثافت ها را پاک کند. شستشوی دهان و بینی هنگام وضو، پاک کننده دهان و بینی است. استعمال انفیه سر را سالم کند و تن را درمان نماید و همه دردهای سر را بهبود بخشد. -نوره بدن را نیرومند و پاکسازی می کند. چیدن ناخن از…
الذّلّ في إلى مسئلة النّاس.
خواری در سؤال از مردم است.
اَلسُّؤَالُ يُضْعِفُ لِسَانَ اَلْمُتَكَلِّمِ وَ يَكْسِرُ قَلْبَ اَلشُّجَاعِ اَلْبَطَلِ وَ يُوقِفُ اَلْحُرَّ اَلْعَزِيزَ مَوْقِفَ اَلْعَبْدِ اَلذَّلِيلِ وَ يُذْهِبُ بَهَاءَ اَلْوَجْهِ وَ يَمْحَقُ اَلرِّزْق
چیزی از کسی طلبیدن، زبان گوینده را ناتوان کند و قلب شجاع بیباک را بشکند و آزادۀ ارجمند را در جایگاه بندۀ خوار قرار دهد و آبروی انسان را ببرد و روزی را نابود کند.
إِنَّ قَدْرَ اَلسُّؤَالِ أَكْثَرُ مِنْ قِيمَةِ اَلنَّوَالِ فَلاَ تَسْتَكْثِرُوا مَا أَعْطَيْتُمُوهُ فَإِنَّهُ لَنْ يُوَازِيَ قَدْرَ اَلسُّؤَال
همانا بهاء نیاز به دیگران گفتن، بیشتر از بخشش است، پس آنچه را می بخشید، زیاد مشمارید؛ زیرا هیچگاه به اندازۀ رو انداختن به دیگران نخواهد شد.
مَنْ تَكَرَّرَ سُؤَالَهُ لِلنَّاسِ ضَجَرُوه
هر که به مردم خواستۀ خود را زیاد تکرار کند، از او دلگیر شوند.
مَنْ أَلَحَّ فِي سُؤَالِهِ دَعَا إِلَى حِرْمَانِه
هر که در خواستۀ خود اصرار ورزد، به محرومیت، خود را خوانده است.