فِي كُلِّ حَسَنَةٍ مَثُوبَة
در هر کار نیکی، پاداش است.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
فِي كُلِّ حَسَنَةٍ مَثُوبَة
در هر کار نیکی، پاداش است.
لَيْسَ بِخَيْرٍ مِنَ اَلْخَيْرِ إِلاَّ ثَوَابُه
به نیکی نیست از کار خیر، مگر پاداش آن.
لَنْ يُجْزَى جَزَاءَ اَلْخَيْرِ إِلاَّ فَاعِلُه
پاداش خوبی، جز به کنندۀ آن نمی رسد.
اَلْمَظْلُومُ يَنْتَظِرُ اَلْمَثُوبَة
ستمدیده، به انتظار پاداش است.
يُكْرَمُ اَلْعَالِمُ لِعِلْمِهِ وَ اَلْكَبِيرُ لِسِنِّهِ وَ ذُو اَلْمَعْرُوفِ لِمَعْرُوفِهِ وَ اَلسُّلْطَانُ لِسُلْطَانِه
دانشمند را به خاطر علمش، پیر مرد را به خاطر سنّش، نیکوکار را به خاطر کار نیکش، و حاکم را به خاطر حکومتش، گرامی دار.
لاَ تَعْمَلْ شَيْئا مِنَ اَلْخَيْرِ رِيَاء وَ لاَ تَتْرُكْه
هیچ کار نیکی را برای خودنمایی انجام مده و به جهت شرمساری آن را رها نکن.
اَلْمَعْرُوفُ لاَ يَتِمُّ إِلاَّ بِثَلاَثٍ: بِتَصْغِيرِهِ، وَ تَعْجِيلِهِ، وَ سَتْرِهِ، فَإِنَّكَ إِذَا صَغَّرْتَهُ فَقَدْ عَظَّمْتَهُ وَ إِذَا عَجَّلْتَهُ فَقَدْ هَنَّأْتَهُ وَ إِذَا سَتَرْتَهُ فَقَدْ تَمَّمْتَه
کار نیک کامل نمی شود مگر به سه چیز:به کوچک شمردن آن، و شتاب کردن در آن، و پوشانیدن آن .همانا اگر آن را کوچک شماری پس آن را بزرگ کرده ای، و اگر در آن شتاب کنی، پس آن را گوارا کرده ای و اگر آن را بپوشانی، پس آن را کامل کرده ای.
أَحْيِ مَعْرُوفَكَ بِإِمَاتَتِه
کار نیکت را زنده کن با پوشاندن آن.
إِذَا صَنَعْتَ مَعْرُوفا فَاسْتُرْه
هرگاه کار نیکی انجام دادی، آن را بپوشان.
خَيْرُ اَلْمَعْرُوفِ مَا أُصِيبَ بِهِ اَلْأَبْرَار
بهترین کار نیک آن است که به نیکان رسد.
خَيْرُ اَلْمَعْرُوفِ مَا لَمْ يَتَقَدَّمْهُ اَلْمَطَلُ وَ لَمْ يَتْبَعْهُ اَلْمَن
بهترین کار نیک آن است که با پس اندازی و تأخیر نباشد و منّت را در پی نداشته باشد.
لاَ صَنِيعَةَ لِلْمُمْتَن
منّت نهنده، کار نیک ندارد.