مَا اِجْتَمَعَ اَلتَّيْمِيُّ وَ اَلْعَدَوِيُّ عِنْدَ رَسُولِ اَللَّهِ ص وَ هُوَ يَقْرَأُ إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ بِتَخَشُّعٍ وَ بُكَاءٍ فَيَقُولاَنِ مَا أَشَدَّ رِقَّتَكَ لِهَذِهِ اَلسُّورَةِ فَيَقُولُ رَسُولُ اَللَّهِ ص لِمَا رَأَتْ عَيْنِي وَ وَعَى قَلْبِي وَ لِمَا يَرَى قَلْبُ هَذَا مِنْ بَعْدِي فَيَقُولاَنِ وَ مَا اَلَّذِي رَأَيْتَ وَ مَا اَلَّذِي يَرَى قَالَ فَيَكْتُبُ لَهُمَا فِي اَلتُّرَابِ تَنَزَّلُ اَلْمَلائِكَةُ وَ اَلرُّوحُ فِيها بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ قَالَ ثُمَّ يَقُولُ هَلْ بَقِيَ شَيْ ءٌ بَعْدَ قَوْلِهِ عَزَّ وَ جَلَّ كُلِّ أَمْرٍ يَقُولاَنِ لاَ فَيَقُولُ هَلْ…
علی علیه السلام غالبا میفرمود که: هر گاه تیمی و عدوی(ابو بکر و عمر)خدمت پیغمبر صلی الله علیه و آله بودند و آن حضرت سوره«انا انزلناه»را با خشوع و گریه تلاوت میفرمود، میگفتند: چقدر در این سوره دلت میسوزد، پیغمبر صلی الله علیه و آله میفرمود: برای آنچه چشمم(فرشتگان را در شب قدر) دیده و دلم(بیان هر امر محکم را در آن شب)فهمیده و نیز برای آنچه دل این شخص(علی علیه السلام)پس از من در مییابد آنها میگفتند: مگر شما چه دیده یی و او چه میبیند؟ حضرت برای آنها روی خاک مینوشت / تنزل الملایکه و الروح فیها باذن ربهم من کل امر / سپس می فرمود: پس از اینکه خدای عز و جل فرماید«هر امری»دیگر چیزی باقی میماند؟ میگفتند: نه، میفرمود: میدانید آنکه هر امری بر او نازل می شود کیست؟ میگفتند: تو هستی ای رسول خدا، میفرمود…