احادیث درباره عاریه بودن ثروت از امام علی (ع)

اَلْمَالُ عَارِيَة

دارایی، عاریه است.

اَلْمَالُ نَهْبُ اَلْحَوَادِث

دارایی، غارتگر حادثه هاست.

اَلْمَالُ سَلْوَةُ اَلْوُرَّاث

دارایی، عاریه است و از تو پس گرفته شود.

اَلْمَالُ سَلْوَةُ اَلْوَارِث

سرمایه، غارتگر حادثه هاست. إذا جمعت المال فأنت فیه وکیل لغیرک یسعد به و تشقی

القنية نهب الأحداث.

سرمایه، غارتگر حادثه هاست.

إِذَا جَمَعْتَ اَلْمَالَ فَأَنْتَ فِيهِ وَكِيلٌ لِغَيْرِكَ يَسْعَدُ بِهِ وَ تَشْقَى أَنْت

هر گاه دارایی را فراهم آوردی، پس تو در آن وکیل دیگرانی که به آن، دیگران نیکبخت شوند و تو بدبخت.

كَمْ مِنْ جَامِعٍ مَا سَوْفَ يَتْرُكُه

چه بسیار جمع کننده ای که به زودی آن را ترک می کند.

من لم يدع و هو محمود يدع و هو مذموم.

هر که رها نکند در حالی که ستوده شده، رها کند در حالی که نکوهش شده است.

إِنَّ اَلَّذِي فِي يَدَيْكَ قَدْ كَانَ لَهُ أَهْلٌ قَبْلَكَ وَ هُوَ صَائِرٌ إِلَى مَنْ بَعْدَكَ وَ إِنَّمَا أَنْتَ جَامِعٌ لِأَحَدِ رَجُلَيْنِ إِمَّا رَجُلٌ عَمِلَ فِيمَا جَمَعْتَ بِطَاعَةِ اَللَّهِ فَسَعِدَ بِمَا شَقِيتَ بِهِ أَوْ رَجُلٌ عَمِلَ فِيمَا جَمَعْتَ بِمَعْصِيَةِ اَللَّهِ فَشَقِيَ بِمَا جَمَعْتَ وَ لَيْسَ أَحَدُ هَذَيْنِ أَهْلا أَنْ تُؤْثِرَهُ عَلَى نَفْسِكَ وَ لاَ تَحْمِلَ لَهُ عَلَى ظَهْرِك

همانا آنچه در دست توست، پیش از تو کسی داشته و بعد از تو نیز دست دیگری خواهد بود.و تو فراهم آورنده برای یکی از دو نفری:یا مردی است که آنچه تو فراهم آوردی، در راه طاعت خدا به کار می برد، و نیکبخت می شود به آنچه تو بدبخت شدی؛ و یا کسی است که آنچه تو فراهم آوردی، در راه معصیت پروردگار صرف می کند و به آنچه تو فراهم کردی، بدبخت می شود.و هیچ یک از این دو شایسته نیستند که آنها را بر خود مقدّم بداری و بار آنها را بر دوش خویش حمل کنی.