قال الإمام عليّ عليه السلام:
إِنَّ اَلَّذِي فِي يَدَيْكَ قَدْ كَانَ لَهُ أَهْلٌ قَبْلَكَ وَ هُوَ صَائِرٌ إِلَى مَنْ بَعْدَكَ وَ إِنَّمَا أَنْتَ جَامِعٌ لِأَحَدِ رَجُلَيْنِ إِمَّا رَجُلٌ عَمِلَ فِيمَا جَمَعْتَ بِطَاعَةِ اَللَّهِ فَسَعِدَ بِمَا شَقِيتَ بِهِ أَوْ رَجُلٌ عَمِلَ فِيمَا جَمَعْتَ بِمَعْصِيَةِ اَللَّهِ فَشَقِيَ بِمَا جَمَعْتَ وَ لَيْسَ أَحَدُ هَذَيْنِ أَهْلا أَنْ تُؤْثِرَهُ عَلَى نَفْسِكَ وَ لاَ تَحْمِلَ لَهُ عَلَى ظَهْرِك
همانا آنچه در دست توست، پیش از تو کسی داشته و بعد از تو نیز دست دیگری خواهد بود.و تو فراهم آورنده برای یکی از دو نفری:یا مردی است که آنچه تو فراهم آوردی، در راه طاعت خدا به کار می برد، و نیکبخت می شود به آنچه تو بدبخت شدی؛ و یا کسی است که آنچه تو فراهم آوردی، در راه معصیت پروردگار صرف می کند و به آنچه تو فراهم کردی، بدبخت می شود.و هیچ یک از این دو شایسته نیستند که آنها را بر خود مقدّم بداری و بار آنها را بر دوش خویش حمل کنی.