قال الإمام عليّ عليه السلام

احادیث درباره شکر پناهگاه نعمتها از امام علی (ع)

امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)

اَلشُّكْرُ زِينَةُ اَلرَّخَاءِ وَ حِصْنُ اَلنَّعْمَاء

شکر، آراستگی فراخی و پناهگاه نعمتهاست.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 369

اُشْكُرْ مَنْ أَنْعَمَ عَلَيْكَ وَ أَنْعِمْ عَلَى مَنْ شَكَرَك

شکر کن کسی را که به تو نعمتی داد و انعام کن به کسی که تو را شکر کرد.همانا نعمت زایل نشود اگر آن را شکر کنی و پایندگی نخواهد داشت اگر ناسپاسی کنی. أبلغ ما تستمدّ به النّعمة الشّکر و أعظم ما

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 370

فَإِنَّهُ لاَ زَوَالَ لِلنِّعْمَةِ إِذَا شَكَرْتَ وَ لاَ بَقَاءَ لَهَا إِذَا كَفَرْت

شکر کن کسی را که به تو نعمتی داد و انعام کن به کسی که تو را شکر کرد.همانا نعمت زایل نشود اگر آن را شکر کنی و پایندگی نخواهد داشت اگر ناسپاسی کنی.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 370

أَبْلَغُ مَا تُسْتَمَدُّ بِهِ اَلنِّعْمَةُ اَلشُّكْرُ وَ أَعْظَمُ مَا تُمَحَّصُ بِهِ اَلْمِحْنَةُ اَلصَّبْر

رساترین چیزی که نعمت به آن تداوم یابد، شکر است.و بزرگترین چیزی که بلا به آن کاستی پذیرد، شکیبایی است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 370

شُكْرُ نِعْمَةٍ سَالِفَةٍ يَقْضِي يفضي بِتَجَدُّدِ نِعَمٍ مُسْتَأْنِفَة

شکر نعمتی که گذشته، باعث نعمتی تازه شود.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 370

لَنْ يَقْدِرَ أَحَدٌ أَنْ يُحَصِّنَ اَلنِّعَمَ بِمِثْلِ شُكْرِهَا

چیزی همانند شکر قادر به حفظ نعمتها نیست.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 370

مَا حُصِّنَتِ اَلنِّعَمُ بِمِثْلِ اَلشُّكْر

چیزی مانند شکر، نعمتها را نگاه نمی دارد.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 370

مَا حُرِسَتِ اَلنِّعَمُ بِمِثْلِ اَلشُّكْر

چیزی مانند شکر از نعمتها نگاهبانی نمی کند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 370

يَا اِبْنَ آدَمَ إِذَا رَأَيْتَ اَللَّهَ سُبْحَانَهُ يُتَابِعُ عَلَيْكَ نِعَمَهُ فَاحْذَرْهُ وَ حَصِّنِ اَلنِّعَمَ بِشُكْرِهَا

ای پسر آدم هرگاه دیدی خداوند پی در پی نعمتهایش را بر تو فرو می فرستد، از آن بترس و با شکر آن، نعمتها را نگهداری کن.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 370
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه