احادیث درباره دارایی ریشه شهوتها از امام علی (ع)

اَلْمَالُ مَادَّةُ اَلشَّهَوَات

دارایی، ریشۀ شهوتهاست.

المال يقوّي الآمال.

دارایی، آرزوها را تقویت می کند.

اَلْمَالُ يُفْسِدُ اَلْمَآلَ وَ يُوَسِّعُ اَلْآمَال

دارایی، سرانجام را تباه کند و آرزوها را گسترش دهد.

اَلْمَالُ فِتْنَةُ اَلنَّفْسِ وَ نَهْبُ اَلرَّزَايَا

دارایی، فتنه گر نفس و غارتگر مصیبتهاست.

رُبَّ غَنِيٍّ أَذَلُّ مِنْ نَقَدٍ مِنْ فَقِير

بسا توانگری که خوارتر از حیوان زشتی نادار است.

كثرة المال تفسد القلوب و تنشىء ينسي الذّنوب.

دارایی بسیار، دلها را تباه کند و گناهان را برویاند.

مَنْ كَرُمَ عَلَيْهِ اَلْمَالُ هَانَتْ عَلَيْهِ اَلرِّجَال

هر که دارایی را گرامی می دارد، مردان را خوار می شمارد.

روى أنّه ع مرّ على مزبلة فقال:هذا ما كنتم عليه بالأمس تتنافسون.

روایت شده که حضرت بر زباله دانی می گذشتند پس فرمودند: این همان است که دیروز بر آن از هم پیشی می گرفتید.

يَسِيرُ اَلدُّنْيَا يَكْفِي وَ كَثِيرُهَا يُرْدِي

کم دنیا، کفایت می کند و بسیار آن هلاک می گرداند.