احادیث درباره بدی و آثار آن از امام علی (ع)

اَلشَّرُّ يَكْبُو بِرَاكِبِه

بدی، سوار بر خود را به زمین می زند.

الشّرّ أقبح الأبواب

بدی، زشت ترین درهاست.

اَلشَّرُّ مَنْطِقٌ وَبِيٌّ وَنِي

سخن بد، وبا آور خسته کننده است.

اَلشَّرُّ حَمَّالُ جَالِبُ اَلْآثَام

بدی، دربردارندۀ گناهان است.

اَلشَّرُّ يُزْرِي وَ يُرْدِي

بدی، عیبناک و پست می گرداند.

اَلشَّرُّ يُعَاقَبُ عَلَيْهِ وَ يُخْزِي يجزى

بر بدی کیفر می شود و بد کننده رسوا می گردد.

اَلشَّرُّ اَلشَّرَهُ مَرْكَبُ اَلْحِرْصِ وَ اَلْهَوَى مَرْكَبُ اَلْفِتْنَة

بدی، مرکب آزمندی و هوی، مرکب آشوب است.

اَلشَّرِيرُ لاَ يَظُنُّ بِأَحَدٍ خَيْرا لِأَنَّهُ لاَ يَرَاهُ إِلاَّ بِطَبْعِ نَفْسِه

آدم بد به کسی گمان نیک ندارد، زیرا او جز به طبیعت خویش نمی بیند.

اَلشَّرُّ كَامِنٌ فِي طَبِيعَةِ كُلِّ أَحَدٍ فَإِنْ غَلَبَهُ صَاحِبُهُ بَطَنَ وَ إِنْ لَمْ يَغْلِبْهُ ظَهَر

بدی در سرشت هر فردی فرو نهفته است، پس اگر انسان بر آن چیره شود مخفی می ماند و اگر بر آن چیره نگردد، آشکار می شود.

إِيَّاكَ وَ مُلاَبَسَةَ اَلشَّرِّ فَإِنَّكَ تُنِيلُهُ نَفْسَكَ قَبْلَ عَدُوِّكَ وَ تُهْلِكُ بِهِ دِينَكَ قَبْلَ إِيصَالِهِ إِلَى غَيْرِك

از پوشیدن لباس بدی پرهیز کن، پس بدرستی که آن را قبل از دشمن خود به خویشتن می رسانی و دین خود را به آن تباه می کنی، قبل از آن که بدی به دیگری رسد.

أَشَدُّ شَيْءٍ عِقَابا اَلشَّر

مجازات بدی از همه چیز سخت تر است.

إِنَّ فِي اَلشَّرِّ لَوَقَاحَة

البته بدی کردن، بی شرمی است.