احادیث درباره بدگمانی از امام علی (ع)

اَلظَّنُّ اِرْتِيَاب

گمان، سبب ناآرامی است.

الرّبية توجب الظنّة.

ناآرامی، موجب تهمت است.

اَلرَّجُلُ اَلسُّوءُ لاَ يَظُنُّ بِأَحَدٍ خَيْرا لِأَنَّهُ لاَ يَرَاهُ إِلاَّ بِوَصْفِ نَفْسِه

مرد بد، گمان خوب به کسی نمی برد؛ زیرا کسی را نمی بیند مگر به آنچه در خود دارد.

إيّاك أن تسئ الظّنّ فإنّ سوء الظّن يفسد العبادة و يعظّم الوزر.

از گمان بد بپرهیز پس همانا بدگمانی، عبادت را تباه و سنگینی را گرانتر می کند.

آفَةُ اَلدِّينِ سُوءُ اَلظَّن

آفت دین، بدگمانی است.

إِذَا اِسْتَوْلَى اَلصَّلاَحُ عَلَى اَلزَّمَانِ وَ أَهْلِهِ ثُمَّ أَسَاءَ اَلظَّنَّ رَجُلٌ بِرَجُلٍ لَمْ يَظْهَرْ مِنْهُ خِزْيَة

هر گاه بر روزگار و اهل آن راستی و درستی حاکم باشد، آنگاه کسی به کسی بدون آن که از او بدی ببیند بدگمان شود، پس ستم و تجاوز کرده است. سوء

سُوءُ اَلظَّنِّ يُفْسِدُ اَلْأُمُورَ وَ يَبْعَثُ عَلَى اَلشُّرُور

بدگمانی، کارها را تباه می کند و بر بدیها بر می انگیزاند.

سُوءُ اَلظَّنِّ بِالْمُحْسِنِ شَرُّ اَلْإِثْمِ وَ أَقْبَحُ اَلظُّلْم

گمان بد به نیکوکار، بدترین گناه و زشت ترین ستم است.

سوء الظّنّ بمن لا يخون من الّؤم.

گمان بد بردن به کسی که خیانت نکرده از فرومایگی است.

سُوءُ اَلظَّنِّ يُرْدِي مُصَاحِبَهُ وَ يُنْجِي مُجَانِبَه

بدگمانی، همراه خود را پست و دوری کنندۀ خود را رستگار می سازد.

شَرُّ اَلنَّاسِ مَنْ لاَ يَثِقُ بِأَحَدٍ لِسُوءِ ظَنِّهِ وَ لاَ يَثِقُ بِهِ أَحَدٌ لِسُوءِ فِعْلِه

بدترین مردم کسی است که به جهت بدگمانی به کسی اعتماد نمی کند؛ و به جهت بد عملی اش، کسی به او اعتماد نمی کند.

لِكُلِّ إِنْسَانٍ إِرْبٌ فَابْعُدُوا عَنِ اَلرَّيْب

برای هر انسانی نیاز و احتیاجی است پس از گمان بد بپرهیزید.