احادیث درباره بازداشتگی از گناه از امام علی (ع)

كَيْفَ يَصْبِرُ عَنِ اَلشَّهْوَةِ مَنْ لَمْ تُعِنْهُ اَلْعِصْمَة

چگونه بر خواهش شکیبایی می کند کسی که به بازداشتگی یاری نشده باشد.

مَنْ أُلْهِمَ اَلْعِصْمَةَ أَمِنَ اَلزَّلَل

به هر که نگاهداری الهام گردد، از لغزش در امان باشد.

مِنَ اَلْعِصْمَةِ تَعَذُّرُ اَلْمَعَاصِي

میسر نبودن گناه، نوعی نگاهداری است.

إِنَّمَا يَنْبَغِي لِأَهْلِ اَلْعِصْمَةِ وَ اَلْمَصْنُوعِ إِلَيْهِمْ فِي اَلسَّلاَمَةِ أَنْ يَرْحَمُوا أَهْلَ اَلْمَعْصِيَةِ وَ اَلذُّنُوبِ وَ أَنْ يَكُونَ اَلشُّكْرُ عَلَى مُعَافَاتِهِمْ هُوَ اَلْغَالِبُ عَلَيْهِمْ وَ اَلْحَاجِزُ لَهُم

همانا شایسته است برای نگاه داشته شدگان از گناه که به لطف خداوند از گناه به دور مانده اند، این که بر گناهکاران و نافرمایان رحمت آرند؛ و خداوند را بر این سلامتی سپاسگزار باشند چندان که این سپاسگزاری آنها را مشغول ساخته و آنها را وانگذارد.